wat te doen als loon geliijk bijna gelijk is aan bijstand ?

Een kennis van ons werkt op jaarcontract en volgens cao,hij verdient echter amper meer dan bijstand ,hij is 37 en kan daar door moeilijk switchen van baan,daarnaast ook een gezin,wat zijn de mogelijkheden voor onze vriend ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Op de website van de Belastingdienst informeren welke toeslagen hij kan aanvragen? Huurtoeslag, zorgtoeslag, kindertoeslag.. In de bijstand komen lijkt me geen optie. Ten eerste principieel (misbruik), ten tweede omdat hij dan veel minder kans heeft op financieel vooruitgang. Hij zou ook een certificaat/diploma kunnen gaan halen/een opleiding gaan volgen, waardoor hij misschien wel een andere baan kan vinden en meer kan gaan verdienen. En ten derde wat veel mensen hebben gedaan, toen het slecht met ze ging en zij nauwelijks geld hadden om hun gezin te onderhouden: ZZP-er worden. Dat vergt moed, energie, tijd en vooral talent, maar dan is je salaris afhankelijk in de eerste instantie van jezelf en niet van CAO.

Bronnen:
http://www.belastingdienst.nl

Dan heb je minimumloon, en dat is inderdaad net zo laag zoniet nog ietsjte lager dan de bijstand. Natuurlijk zegt dat meer over de hoogte van de bijstand dan over de hoogte van het minimumloon, maar die discussie kun je nauwelijks meer voeren. Wel levert op de lange duur een baan met salaris, ook minimum, meer en betere perspectieven dan handje ophouden. En met een minimum inkomen maakt hij nog wel degelijk aanspraak op sommige tegemoetkomingen. Informeer daarnaar bij de gemeente.

Lekker blijven werken, in het ritme komen, ervaring op doen, en zorgen dat je onmisbaar wordt voor het bedrijf. vervolgens de advertenties in de gaten houden en na verloop van tijd kan je meer gaan vragen. Je moet jezelf wel meer waard maken. En bijstand en cao bijna op gelijk niveau dat klopt niet. Je zal wel minimum loon bedoelen...en anders maakt hij niet de volledige werkweek er houd dus tijd over. Tijd voor nog een baan.

Je kennis moet blij zijn dat hij werk heeft. Niet iedereen kan dat vandaag de dag zeggen. En of je nu het zelfde krijgt met werken of je handje ophouden, daar moet je je niet druk om maken. Als je de mogelijkheid hebt om te werken, dan moet je dat gewoon doen. Door niet te werken investeer je niet in je eigen toekomst en met werken doe je dat wel. Daarnaast is het een walgelijke instelling als je niet wilt werken, terwijl je de mogelijkheid hebt. Er zijn genoeg mensen die misbruik maken van de bijstand zonder het nodig te hebben.

Er zit weinig anders op dan trots te zijn op het gegeven dat hij werk heeft en de tering naar de nering te zetten. Hij kan kijken of hij recht heeft op toeslagen, soms is het zelfs mogelijk om in aanmerking te komen voor bijzondere bijstand (dat verschilt per gemeente) als je echt een laag gezinsinkomen hebt. Verder zou hij samen met zijn partner kunnen kijken of het voor een van hen beiden nog mogelijk is wat meer uren te maken zodat er wat lucht komt in het huishoudbudget. Ik weet niet of zijn partner ook inkomen heeft, maar als dat niet zo is, is het zoeken van een tweede inkomen een heel goed idee.

Bijstand voor een gezin is precies 100% van het minimumloon, dus het kan inderdaad zo uitkomen dat je gaat werken en je inkomen ongeveer gelijk blijft als hij niet meer dan het minimumloon verdient. Voor een alleenstaande is dat anders, die krijgt hooguit 70% van het minimumloon, dus zou er met fulltime werken in theorie altijd op vooruit moeten gaan. Het is waar dat het soms financieel gezien niet loont om te gaan werken. Wanneer jouw kennis werkelijk precies hetzelfde verdient als met de Bijstand, zou hij er in theorie niet op áchteruit moeten gaan. De toeslagen blijven dan immers hetzelfde als zijn inkomen gelijk blijft. Dat lijkt misschien een schrale troost, maar er zijn genoeg mensen die er dus wél soms flink op achteruit gaan zodra zij gaan werken. Ik maak dat op dit moment zelf mee, en weet ook hoe wrang dat soms voelt. Echter: werken levert veel en veel meer op dan alleen geld. Eigenwaarde, contacten, persoonlijke groei, en ook een netwerk wat je weer meer kans geeft op (beter) werk in de toekomst. Aangezien jouw kennis het financieel gezien niet sléchter heeft dan in de Bijstand, zou ik hem aanraden om zoveel mogelijk te genieten van wat hij heeft en wat hij kan. Het grote verschil met Bijstand is namelijk dat hij mogelijkheden heeft voor groei, en dat loon dat hij méér zou verdienen, ook echt van hem is. De huurtoeslaggrens voor gehuwden of samenwonenden ligt ook wat hoger dan voor alleenstaanden, dus ook als hij iets meer gaat verdienen, raakt hij niet direct zijn huurtoeslag kwijt. Datzelfde geldt voor werk dan zijn partner zou doen: kan die werken? Zelfs één ochtend per week maakt al een behoorlijk verschil op een minimum inkomen. Datzelfde geldt wanneer één van hen een krantenwijk erbij zou nemen, of op een andere manier wat extra kan werken. Voor wat betreft de lange termijn zou je kennis kunnen kijken of hij een - al dan niet interne - opleiding ergens kan volgen, zodat hij uiteindelijk meer kans maakt om beter verdiend werk te vinden. Laat je daarbij wel heel goed informeren, want "beter werk" vinden IS niet gemakkelijk vandaag, en een investering wil je wel terug kunnen verdienen. En wellicht zijn er binnen het huidige bedrijf nog mogelijkheden? Als zijn werk positief beoordeeld wordt, zou hij actief aan kunnen geven dat hij graag door zou willen groeien als hier mogelijkheden toe zijn. Die mogelijkheden kan hij zelf waarschijnlijk beter inschatten, want ik weet niet wat voor werk hij doet en hoe goed hij daarin is.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100