Tafeltjes opklappen, en de rugleuning in de normale stand zetten..........!

Ik vloog laatst weer eens met Tansavia.Com (wat smaken die sausijzenbroodjes daar toch lekker.....!?). Telkens weer valt mij op dat na de start en zodra de lampjes 'riemen vast' zijn gedoofd, passagiers zonder schroom hun rugleuning in de slaapstand plaatsen. Ik met mijn 1.82 lengte kom met deze actie onmiddelijk in de problemen. Mijn kniegewrichten protesteren hevig. Een vriendelijk doch dwingend verzoek aan mijn voorzittende medepassagier dit niet te doen, levert meestal een geirriteerde reactie op. Kortom, de 'toon' voor onze verhouding tijdens de vlucht is gezet: Wat een zijkerd!

Het gebruik van de verstelbare rugleuning in een vliegtuig is volgens mij eigenlijk alleen nog maar bruikbaar in de business- en eerste klasse. Zouden de airliners in het low-cost segment niet moeten besluiten die rugleuningen gewoon vast te zetten?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik weet een leuke site voor je : WWW. usatoday.com - ga naar "travel" "today in the sky" en dan de forum- en blogsites aanklikken. Gegarandeerd plezier, als zowel passagiers als cabine-personeel hun grieven spuien over bijv. jouw probleem, een 2e gratis stoel voor te dikke passagiers, vliegtuigmaaltijden, te grote handbagage en wie er nou voor moet zorgen dat dit in de bakken getild wordt, schreeuwende kinderen die niet in hun stoel te bránden zijn, dieren in de cabine, gemiste vluchten en vertragingen (vooral in de winter 'errug" leuk, als het weer roet in de reisplannen stort....), mensen die assistentie aanvragen, maar weer lopen als kieviten als ze te lang moeten wachten op hun rolstoel/electrische wagentje, en gá zo maar door......Díkke pret!!!!

Helemaal mee eens! Ik ben 1,97 m lang, en als mijn voorzitter de rugleuning naar achteren zet, kan ik helemaal niets meer. Geen krant of tijdschrift lezen, niet zitten. Ik vlieg daarom het liefst met buitenlandse maatschappijen. Dit gedrag van da's-dan-jouw-probleem komt voornamelijk onder Nederlanders voor. Tja, en dan zijn er in theorie de plekken bij de nooduitgangen, of bij de reguliere uitgangen. Maar hoe KOM je daar? Die plekken lijken te zijn voorbehouden aan mensen van zestig of ouder, met een maximale lengte van 1,65 m.

Ik ben maar 1,88 en check alleen om deze reden 3 á 4 uur voor vertrek in om zeker te zijn van een plaats bij de vleugels. Mijn kniegewrichten protesteren al als ik langer dan een uur in dezelfde houding moet zitten... De meeste mensen begrijpen op de e.o.a. manier niet waarom dit problemen geeft bij praktisch iedereen die langer is dan 1,72... Toegevoegd op 06-06-2009 09:09:08 En wat ook nog wel eens in zo'n geval wil helpen is met volle kracht de leuning terug duwen. althans bij mij is dit succes verzekerd. Maar maak dan ook graag wat herrie op kruishoogte...

Dit is nu een typisch voorbeeld van asociaal gedrag. Niet rekening houden met een ander. Niet vragen of je er bezwaar tegen hebt. Nee, gewoon 'klik... rats...' die leunig naar achter gooien. Van mij mogen ze die vastzetten. (En ze mogen ook wel wat betere films draaien).

Je gelooft me niet , maar "Er was ooit een periode waar de mensen voor elkaar opstonden om hen te helpen met de bagage, waar mannen de vrouwen eerst lieten opstappen, waar de zetels niet volledig neergeklapt werden, waar de passagiers rustig bleven zitten tot het vliegtuig volledig stil stond en de toelating werd gegeven, waar er niet gebruld werd onder elkaar : kortom een soort vorm van beleefde omgang waar iedereen , iedereen zich goed bij voelde, geen ergernissen had en een leuke vlucht had met een tof gesprek." Maar helaas, dit was een sprookje uit de jaren zestig.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100