waarom hanteert men voor internationale treinreizen niet gewoon één tarief per traject/klasse?

Ik wil in de winter naar een warmere streek. Nu wilde ik met de trein gaan, maar het systeem is heel raar. Bij binnenlandse reizen betaal je gewoon per traject. Als ik bv. van Antwerpen naar Brussel rijdt, dan betaal ik ongeveer 10 € in tweede klasse voor een enkele reis.
Zo niet bij internationale reizen. Voor één traject heb je een grote waaier van prijzen. Ik begrijp wel dat de voorwaarden waaronder je reist een invloed hebben op de prijs. Zo kan je in sommige gevallen annuleren, in andere niet, en dat rekent men door op de prijs. Dit scheelt in bepaalde gevallen erg veel. Om naar Keulen te reizen hebben wij al 19 € per traject betaalt en al 80€ per traject betaalt (bij dit laatste ging het over een huwelijksfeest waar we naartoe moesten en goedkopere tickets waren er niet meer. Ik had helemaal geen behoefte aan de flexibiliteit van het duurdere ticket, maar ik had nu eenmaal geen keuze...)
Maar men zou toch gewoon een vaste prijs kunnen maken, zoals bij binnenlandse reizen. Bijvoorbeeld : Amsterdam-Parijs kost 50 €. En als je een extraatje wilt, bv. kunnen annuleren, een annulatieverzekering aanbieden. Of als je van datum wil kunnen veranderen, een toeslag vragen voor de administratieve kosten die dit teweeg brengt (bv. je betaalt 10 € extra als je een ticket wil waarmee je van datum wil veranderen). Ik denk dat het gros van de reizigers geen behoefte hebben aan flex en semi-flex, maar gewoon hun reis willen boeken en het zo houden.
Waarom dat moeilijke systeem?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De prijzen varieeren nogal door dingen als vraag en aanbod, hanteren van optimale prijzen (i.c.m. bereidheid tot betalen/elasticiteit en bezettingsgraad). Je gaf zelf het voorbeeld aan waarin je naar Keulen wilde reizen en je toen veel moest betalen, je zat misschien niet te wachten op de voordeeltjes van het dure ticket, maar je had geen keus. Dat is wat er in feite ook constant gebeurt: in gevallen, LANG voor vertrek, er zijn relatief weinig tickets (weinig aanbod) voor de goedkopere categorien (vakanties zijn nogal prijselastisch, dus veel vraag naar goedkope tickets) en daardoor zijn die tickets snel weg. De duurdere tickets zijn minder in trek (weinig vraag) en daardoor zijn die wel beschikbaar (veel aanbod). Uiteindelijk weet de vervoerder dat vlak voor vertrek de mensen die echt ergens moeten zijn (de wat meer zakelijke/formelere reizen) vooral gaan boeken. M.a.w. de prijzen verhogen ze omdat de laatste categorie, die weinig keuze heeft (zakelijke reizigers met name), toch bereid zijn meer te betalen om de trein te pakken. Ze willen daarnaast ook een optimale bezetting van hebben van hun vervoersmiddel, dus rekenen computersystemen steeds optimale prijzen uit (zoals 80 euro voor de reis die je toch moest maken, de vraag en het aanbod komen dan nader tot elkaar). Dit wordt overigens ook bij vliegreizen, busreizen en hotelovernachting toegepast.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100