onze zoon van 13 is écht verliefd, maar het meisje mag nog geen verkering. Hij is héél verdrietig en uit zijn doen, hoe ga je hier mee om?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wat is verkering op die leeftijd? Ziet hij het meisje niet of nooit? Of gewoon wel op school? Dan is dat toch genoeg. Of niet en waarom niet? Ik vind verkering meteen zo'n groot woord. Ik bedoel, je hebt het wel over kinderen. Op die leeftijd kunnen ze samen spelen of sporten of samen huiswerk maken. Als je dat geen verkering noemt, vinden de ouders van het meisje het misschien ook niet zo erg. Je taak als ouder is om dat kind er op voor te bereiden dat het leven vol teleurstellingen kan zitten. Neem zijn problemen wel serieus maar maak er ook niet zo'n enorm drama van. Kijk naar mogelijkheden dat ze normaal met elkaar kunnen omgaan. Als dat meisje dat ook wil natuurlijk. En als die ouders er niet van uit gaan dat een dochter er alleen maar vriendinnen op na mag houden. Want dan blijf je nergens. En zal je zoon daar mee moeten leren leven. Er is geen medicijn tegen liefdesverdriet.

Ga eens om tafel zitten met de ouders van het meisje. Daarnaast kun je die KINDEREN niet uit elkaar halen wel of geen verkering die liefde (als het echte en wederzijdse liefde is) blijft.

"Mag nog geen verkering"??? Waarom? Maar ja, als verkering onmogelijk is en de op de korte termijn ook niet zal veranderen en een geheime relatie niet haalbaar... Dan zal alleen tijd de wonden helen, en misschien bloeit de liefde over een paar jaar als ze wat ouder is of uit huis weer op!!! Oude liefde roest niet.... Succes

Ik zou mijn buurman een schop geven als hij aan de deur kwam met zo'n verhaal. Verkering op 13 jaar en afwijzing niet kunnen of willen accepteren. Lijkt mij een ernstige vorm van verwennerij. Jouw zoontje heeft een schop nodig, en hij moet vooral leren dat hij niet alles krijgt wat hij wil. Toegevoegd na 34 seconden: (Voor minnen het rechter duimpje indrukken)

Ga rustig met hem praten en vertel maar dat als zij net zo verliefd is, ze zeker op hem zal wachten. Misschien kun je hem een schrift geven waarin hij elke dag een verhaaltje of een gedichtje kan schrijven en die hij aan haar kan geven als ze wel verkering mag. Ik wens je heel veel sterkte want het is zo sneu, een verdrietige puber in huis.

Je gaat hier mee om door naar hem te luisteren, met inlevingsvermogen te reageren en vooral niet zeggen; er zijn net zoveel meiden als kerktorens om maar iets te zeggen. Neem zijn verdriet serieus, maar maak er geen drama van, het zal heus nog wel eens gebeuren.

Dit mag ik zeker niet zeggen als verantwoorde ouder maar ik zou tegen hem zeggen, vraag gewoon "stiekem verkering". Ik bedoel, alleen als zij hem niet wil DAN zal hij moeten leren leven met de afwijzing. Ik hoor hier verhalen over verkering tussen kinderen van 9 jaar. Is echt alleen de naam hoor. Verder spelen ze gewoon samen buiten ed. Volgens mij vragen die helemaal niet aan hun ouders of het wel mag (heb ik zelf ook nooit gedaan). Dus hij zou "gewoon" met haar om kunnen gaan, maar ze noemen het geen verkering. ECHTER, ik ben een beetje bang dat ZIJ niet wil of durft en daarom de smoes aanvoert dat ze niet mag, daar is niks aan te doen natuurlijk, behalve wachten en over een paar maanden nog eens proberen

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100