Religie

De islam is hier een goed voorbeeld van, maar het komt in meer religies voor. De ene gelovige schijnt voor de andere te moeten bepalen dat hij iets niet goed, of goed genoeg doet. Waarom wordt er zoveel op elkaar gelet en be/veroordeeld? Is het een vorm van arrogantie?

Ik heb dit nooit begrepen, misschien is er iemand die het herkend en er iets over kan vertellen.

Een heilig boek is zoveel meer dan letterlijke teksten. Wordt er te weinig tussen de regels door gelezen en daardoor essenties over het hoofd gezien?

Ik vind het sowieso een beetje laat om zo lang tot de officiële begravenis te wachten. En ze zullen in de VS ongetwijfelt goede redenen hebben hiervoor. Maar is het niet zo dat er bepaalde richtlijnen zijn, waarbinnen iemand na de dood begraven moet zijn? En zeer zeker voor iemand die zich tot de Islam had bekeerd?

Bij de rooms-katholieken kun je je laten uitschrijven. Hoe doen moslims dat? Er bestaan enkele ex-moslims, dus het moet op een of andere manier kunnen.