Waarom zijn de meeste mensen gewoontedieren?

Op het werk:
Het liefst dezelfde toilet.
Dezelfde plek in de kantine
enz.

Als toevallig iemand anders op die plek zit, dan is men heel even toch van slag. Het is niet erg. maar toch liever niet.

Hoe komt dit?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Voor een groot deel heeft dit voor mijn gevoel met controle te maken. Wij willen zo graag bewust of onbewust de controle houden over ons zelf en onze gevoelens. Veranderingen bv zoals je aangeeft; wanneer iemand de vast plek in een kantine kwijt is, heeft de persoon het gevoel 'zijn' vaste plekje kwijt te zijn, wat onzeker kan maken. Hij/zij voelde zich prettig op die plek en nu moet hij een andere plek kiezen waarvan hij niet zeker weet of het even goed zal voelen, dit geeft onzekerheid. En geeft het gevoel van; de controle verliezen. We voelen ons vertrouwd op het vaste plekje, dezelfde stoel, toilet, een bed enz. We hebben een probleem met loslaten van onze vaste vertrouwde gewoonten, daar waar we het gevoel hebben onze controle over onszelf in handen te houden. Onzekerheid heeft alles te maken met controle verlies. Ook geloof ik dat we bewust/onbewust kiezen voor een bepaalde energie om ons heen en wanneer wij deze vinden op een bepaalde plek, die goed voelt, zullen we geneigd zijn steeds weer voor die plek te kiezen.

Regelmaat biedt zekerheid. 'De wereld is nog goed'

Iets wat je al kent biedt zekerheid. Onbekend=nieuw is eng.

Dat is de aard van het beestje dat mens heet. Andere dieren hebben weer andere gewoonten. Blijkbaar had deze eigenschap in de evolutie een functie.

Omdat de mens in het algemeen zich daar veilig bij voelt. De mens staat in 1e instantie afwijzend tegen verandering,totdat ie door heeft, dat het een verbetering is.

Een mens is een kudde dier, vrijwel de meeste mensen zijn graag waar veel anderen mensen ook zijn, maar als het erg druk om je heen is, wordt het voor velen onoverzichtelijk en chaotisch, om daar weer een beetje vat op te krijgen gaan mensen sommige veelvoorkomende handelingen telkens weer op de zelfde manier doen, het worden vaste punten in hun dagelijkse leven, het deelt ook de dag in overzichtelijke stukjes, zo laat beginnen, zo laat koffie, zo laat even plassen, zo laat even op g.v. kijken, dan weer even werken en dan weer eten, op exact de zelfde tijd, vaak het zelfde eten, de zelfde koffie, op de zelfde plaats gaan zitten, liefst bij de zelfde mensen enz. Het worden dus allemaal vaste punten gedurende de dag, we gaan ons er dan thuis voelen, zeggen we dan. Een mens wil er graag bij horen, maar wel zich zelf blijven, met zijn eigen voorkeuren en handelingen, dat geeft vastigheid is de massa, daarmee onderscheiden we ons van de rest, gaat een ander ineens op je plaats zitten, dan moet ons hele denken weer even opnieuw gerangschikt worden en zijn we even van slag, we zijn even onze vaste punten kwijt, dat geeft voor velen onzekerheid en dat kan je niet gebruiken in de massa van de andere mensen, want onzeker zijn is zwakte.

Dat is hun patroon wat ze hebben ontwikkeld. Een soort van gewenning.En wanneer ze daar ietwat van af wijken tja dan kan het voor frustraties of verbazing zorgen. Het is inderdaad niet zo heel erg en iemand komt er wel weer overheen wanneer ie denkt kaas op brood de hebben maar vol op in de jam hapt. Zijn hersenen zijn dan even van slag af maar al snel realiseert ie zich dat hij nou eenmaal dat risico loopt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100