Gebeurd alles (zelfs een file )om ons bestwil

De idee dat alles om bestwil gebeurd, lijkt te gek voor woorden als je al die afschuwelijke beelden op het journaal ziet en als je hoort van de fam tragedies die elke d ag weer opnieuw plaats vinden.
Veel mensen komen meteen in opstand bij zo een ogenschijnlijke krankzinnige gedachte.
Toch is deze opvatting een kern gedachte van de kabbala

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Gebeurt alles om ons bestwil, zelfs een file? Die file is een gevolg van een oorzaak. Voor mij is alles oorzaak en gevolg. We hebben elke moment van de dag keuzes. En we kiezen die dingen waarvan we denken dat ze voor ons individuele bestwil zijn. Veelal zonder te beseffen dat we daarmee ook heel vaak beslissen over de ervaring van de ander. Wij zien onszelf niet als AL EEN... maar als ALLEEN. Ons bestwil wordt dan mijn bestwil. Of het jouwe. Omdat we allemaal in en voor ons eigen individuele wereldje leven hebben we geen oog meer voor de ander. Niet voor zijn geluk, niet voor zijn leed. En zo komt dan een familiedrama " plots" uit de lucht vallen en zijn we geschokt. Maar zo'n drama is een climax in een langslepende tragedie die zich langzaam stap voor stap onder onze ogen ontwikeld heeft en waar iedereen... waarschijnlijk grotendeels ook de gezinsleden zelf, blind voor zijn geweest. Oorzaak en gevolg... als ik de komende week alleen maar uit mijn voorraadkast leef heb ik over 14 dagen honger. Ik kies dus mijn eigen ervaringen.. ik oogst wat ik zaai..elke belsissing heeft een gevolg. en zolang ik bij mijn beslissingen alleen maar mijn eigen bestwil in overweging neem benadeel ik de ander Maar weet je.. er is geen ander.. die ander ben ik ook. Die ander is WIJ. Als ik een ander benadeel, benadeel ik uiteindelijk mezelf. Als ik een ander besteel , besteel ik mezelf... op korte of lange termijn plukken we/ik daar de vruchten van. Kijk maar naar de verwoesting in onze relaties, in onze straat, in onze stad, in ons land, in onze wereld... Wij creeeren zelf ons " bestwil" wij zijn een van de weinige wezens op deze planeet diedaadwerkelijk de daad bij het woord kunnen voegen. Die de macht en de kracht hebben verandering te kunnen creeeren. Te scheppen.. Er is geen les... Geen eindoordeel van iets of iemand die hier volledig buiten staat.. Je mag en kunt ervaren. We scheppen wat we denken. En we ervaren vervolgens wat we hebben gecreeerd. Ieder voor zich scheppen we elk moment van de dag opnieuw wat we met z'n allen dagelijks ervaren. En als het mij niet bevalt wat ik in de wereld ervaar.. zal ik zelf mijn gedachten moeten veranderen.

Ik weet niet of alles om bestwil gebeurd. Alles gebeurt naar mijn idee wel om een reden. Je kunt er iets van leren. Soms is de reden van iets moeilijk te vinden maar als het een patroon wordt, en gebeurd dus vaker, dan zie je de "les" er vaak wel in. Mijn mening is dat als je die niet ziet, het signaal steeds sterker en groter wordt tot je het wel ziet. Als dat met bestwil ook wordt bedoeld, ben ik het er wel mee eens.

Als iets te gek lijkt voor woorden, is het dat meestal ook. Je kunt van de grootste ellende die je overkomt, heel veel leren, maar daarmee is nog absoluut niet gezegd dat het zinvol is of voor je bestwil is. Er is in heel veel dingen die je meemaakt, geen gerechtigheid, er is in veel dingen zelfs volslagen willekeur en domme pech of simpel geluk. Verander de dingen die je wilt en kunt veranderen en leg je neer bij de dingen die je niet kunt veranderen, en leer ervan. Maar maak jezelf niet wijs dat al dat leed ergens goed voor is.

Je dochter overlijdt door een ongeluk. En dan moet je ook nog gaan denken dat het voor je eigen bestwil was? Dat is inderdaad heel moeilijk te verkroppen. Zeker als je nog volop in de emotie zit. Zo dus ook elke leed op de wereld. Want altijd zijn er geliefden die achterblijven met boosheid en verdriet. Dit is een van de moeilijkste spirituele zaken om te begrijpen. Waarbij ik het zelf ook nog niet begrijp op universeel niveau. Maar ik geloof er wel in. Soms is het ook niet te begrijpen en soms pas over 20 jaar of nog langer. De redenen zijn altijd heel persoonlijk en vaak op zielsniveau (je levenstaak en levensles). Hierbij kan je nooit een oordeel maken omdat je nooit die persoonlijke situatie kent of de reden vanuit de ziel/geboorte. Je weet immers niet welke levensles die persoon heeft uitgezocht voor zichzelf en welke levenstaak hij op zich wil nemen. Daarmee weet je ook niet welke ervaringen/situaties hij wil meemaken die hem dit kunnen leren. Daarmee kan ik niet oordelen of veroordelen. Zelf begin ik wel het leed uit het verleden te begrijpen als ik mezelf nu zie en wat ik door die nare ervaringen heb geleerd. Een vriendin weet inmiddels ook hoe haar vader in werkelijkheid is sinds haar moeder is overleden. Dat beeld heeft ze nooit zo kunnen zien. Ze weet daarmee ook welke rol haar moeder werkelijk heeft gehad in het gezin. De dood van haar moeder zal haar leven veranderen en dit ten gunste in haar voordeel. Dit zijn enkel maar twee hele persoonlijke situaties. Ik kan en weet niet welke bestwil er is voor de overige situaties van anderen. Daarmee kan ik niet oordelen of veroordelen.

Het is een deel van de kabbalistische gedachte gebaseerd op twee principes binnen de kabbala: 1. De schepping is een daad van puur goedheid door een schepper die alleen goed kan doen. 2. Ons aardse leven zijn maar een kort scene in een oneindig film Als je van deze principes overtuigd bent, kan je accepteren dat alles gebuurt voor een (uiteindelijk) goed reden. Daarbij moet gezegd worden dat de kabbala zegt niet dat je je verdriet en pijn niet mag uiten maar dat je kan tijdens je verdriet net zoals tijdens je gelukkig momenten bewust zijn dat alles heeft een reden. Dat zijn alleen een paar van de kabbalistische principes of concepten, zo zijn er veel meer met een uiteindelijk doel om je zintuigen scherper en breder te maken zodat je een breder beeld van de werkelijkheid kan ontvangen of in andere woorden de script voor de oneindig film van je leven kan beter lezen en zelfs, bepaalde scènes opnieuw schrijven. Toegevoegd na 13 uur: Nog een woord over de concept "Schepper". De kabbalistische schepper is geen boze oude man die mensen straft. Het is een bron van oneindig energy. Energy van geven, die wij ervaren op deze arde als gevoel van geluk. Je moet leren hoe je met deze energy bron moet omgaan. Als we het vergelijken met electriciteit kan je zeggen dat het is net als de verschill tussen een toaster in de stopkontakt doen - dan heb je toast. Of je vingers in de stopkontakt doen - dan ben jij toast.

Waarschijnlijk wel maar ook daar zal je voor je eigen bestwil nooit een antwoord op krijgen aangezien dan je levensdoel is vervult. We zijn hier om te leren in alle opzichten hoe wreed ook. Deze vraag houd ons al begin der tijden bezig denk ik. Een diepe vraag die ons geloof in alles behoorlijk doet wankelen in elk opzicht. Gewoon lekker je leven leiden en niet te veel stil staan bij het feit dat je weer in de file staat, laat het gewoon gebeuren, dat scheelt een hoop stress.

dat is een kwestie van hoe iemands verstand werkt als hij die gruwelen als een les ziet dan is dat zo,maar een krankzinnig persoon die vastgebonden moet worden omdat hij anders zijn hoofd kapot slaat tegen de muur zal volgens mij niet veel leren maar er zullen altijd personen blijven bestaan die denken dat het om zijn bestwil is ,ik zie het helaas niet,u wel?

Dit is één van de grootste levensvragen / mysterieën. In de zoektocht naar de zin van het leven ( en omgekeerd het onzinnige van al het leed en geweld in de wereld ) is dit één van de vragen waar je zo ontzettend veel van kan leren. Misschien is het ook niet te begrijpen. Het idee achter een aantal Oosterse theorieën is het volgende. Tijdense het leven wordt je verrijkt met ervaringen . Goeie en slechte ervaringen. Als je luistert naar de Geest van Leiding zullen de ervaringen die op jouw pad komen , ervaringen zijn die je leven kunnen verrijken. Het beste en het mooiste leven komt door innerlijke harmonie tot stand , waarin je leert luisteren naar die intuïtie , spirituele intuïtie die verbonden is met het Goddelijke. Helaas lukt het ons mensen maar matig om goed te luisteren naar die stem . Er zijn zo veel invloeden in ons leven die ons naar heel andere stemmen laten luisteren. Daarnaast is het niet makkelijk om je leven op te bouwen. Als je je leven opbouwt dien je ook een deel van je mooiste eigen "ik " af te staan aan je leven met anderen. In het proces van het opbouwen van een leven , geef je al gauw te veel weg van wat jouw eigen intrinsieke "ik " vormt. Ouders , opvoeders, werkgevers , partners , mensen en instanties waar naar je dient te luisteren. Ook dat heeft een goede kant. Je leert te relativeren. Maar uiteindelijk kan je dan doorzien dat alle "rot " ervaringen toch een doel dienen. Dat het allemaal leidt naar een bestemming in dit leven, misschien een bestemming die pas na een aantal levens tot stand komt. ( als je gelooft in meerdere levens). Slechte daden leiden in mijn visie tot karma . Karma voor de dader , maar ook "vergoeding" voor het slachtoffer van een nare daad of gebeurtenis. De stem van het Goddelijke kan jou dan bereiken en dan weer goed maken wat er fout is gelopen. Het leven is chaotisch, maar het lijkt erop dat er ook wetten zijn , en mechanismen , die als je je erop af kan stemmem , jouw leven en die van je dierbaren kan verrijken.

Het idee,dat alles voor ons bestwil gebeurt,is idd te gek voor woorden.

Ik sluit mij aan bij het antwoord wat gdanonym je heeft gegeven. Zéér moeilijke vraag overigens! Het is voor ons zeer moeilijk te begrijpen, dat wanneer er zeer ingrijpende gebeurtenissen plaats vinden, het voor ons 'bestwil' zal zijn. Mensen die proberen op spiritueel niveau te leven, nemen dit wel vaak mee in hun 'leerproces'. Als spiritueel mens 'kijk' je naar de situaties die je overkomen en probeer je daar uit te halen wat goed is voor jou of waar jij iets vanuit kunt leren. Bij tragische gebeurtenissen kunnen wij vaak alleen maar een inzicht' verkrijgen na jaren.......... Ik weet niet of jij geloofd in een Hiernamaals of het kontakt mogen/kunnen hebben met hen die aan die 'andere kant' zijn. Ik ben ooit terug gegaan onder hypnose waarbij ik een overleden zusje mocht zien. Ik was verdrietig door het geen haar overkomen was toen zij 11 maanden oud was. Het kind is levend verbrand. Toen ik haar tijdens deze sessie mocht zien, liet zij mij weten;' Het was slechts een opdracht voor mij.' Hieruit maakt ik op dat zij anderen, ik wil niet oordelen wie dit zijn of waren, iets heeft moeten laten zien. Ik heb later wel eens gedacht bij een soort van gelijke omstandigheden waarin dit soort dingen opnieuw zouden kunnen gebeuren bij diezelfde mensen; 'Hebben zij dan nú nog niks geleerd?' Wij komen dingen tegen in ons leven die niet zo heel moeilijk zijn en daarin kunnen wij heel gemakkelijk vinden/inzien waarom dit gebeurt, wat dit ons wil vertellen. Bijvoorbeeld het leren van onze grenzen aangeven, of geduldiger zijn. Mogelijk zoals in jouw vraag 'de file', om maar een voorbeeld te geven. Natuurlijk zijn het vaak wat 'zwaardere' zaken. Ik geloof wel in de deze kerngedachte van de Kabbala maar ik kan het zelf nog niet volbrengen wanneer het om zware tragedie gaat of het verliezen van iemand die je zeer dierbaar is. Wanneer iemand zoveel wijsheid/inzicht heeft vergaard, dat men het leven'gehéél als een leerproces kan zien/ervaren. Met al het verdriet, de tragedie om zich heen. Dit alles kan accepteren en los kan laten, alleen zij zien mogelijk in, waarom dingen gebeuren en zijn, zoals zij zijn.

Nee. De mens heeft een vrije keus om te doen en te kiezen. Helaas maken we zelf soms verkeerde keuzes en is lang niet alles wat we doen goed voor ons. Al hoewel we dit best weten, lijkt het een soort van onmogelijk om de boel te keren. We weten allemaal dat we ongezond eten. We zijn niet aardig voor onze dieren en bespuiten de gewassen. Dat we ongezond eten heeft consequenties die consequeties zijn soms heel ernstig. Dit weten we best. Maar het lijkt makkelijker om alles op iets of iemand af te schuiven. Zo denk ik dat we al met al als maatschappij veel verkeerde keuzes maken. Om op jou voorbeeld in te gaan van de file, die onstaat doordat wij niet vlakbij ons werk willen wonen, omdat je maar nooit weet waar je over een poosje werkt. Of het daar niet 'mooi' genoeg is. Tja, dan moet je met zijn allen over de weg en daar komen files van. Of je daar beter van wordt, nee dat geloof ik niet, dus niet om je bestwil.

Veel dingen gebeuren door oorzaak en gevolg. Bestwil is hetgene wat je er mee doet, als we allemaal het beste willen kunnen we ook heel veel veranderen, maar dan moeten we wel ons best doen, en daar ontbreekt het jammer genoeg nog wel eens aan omdat er te veel negatieve invloeden op ons af komen, dan blijft er geen ruimte over om het beste te doen. Maar toch doen we ons best. Leef je leven en leer.

Mijn 'waarheid' zit 'm in het midden: * In al je levens, tot het Meesterschap, moet je alles meegemaakt hebben. Per leven kies je welke ontwikkelingen je gaat maken. Daarin zit je levensopdracht verscholen: als die klaar is, kun je ervoor kiezen om terug te gaan naar het Licht (en hier te sterven), of om een ander thema aan te gaan. Dit alles gebeurt uiteraard onbewust. Bij je volle verstand kiest er niemand voor om in een volledig verlamd lichaam te leven, of om 7 miskramen te krijgen... * Daarnaast hebben we een keuze terwijl we hier zijn. Als ik, op welk niveau dan ook, besluit dat ik niet wil beginnen aan mijn levenstaak, dan is dat zo. Dat laatste heb ik zelf meegemaakt. Mijn ervaring is dat er dan vanzelf een duwtje in de goede richting komt: eerst met kansen, daarna met lichte dwang, en uiteindelijk met zwaar vertragende middelen, zoals in mijn geval een ernstige gezondheidstoestand. Eenmaal terug op mijn weg, was de kwaal (die levenslang zou zijn, volgens artsen) weg en hij is niet meer teruggekomen. Ik zeg NIET dat iedereen die ziek is, het aan zichzelf te danken heeft!!! Ik geloof wel, dat het dan een vervulling is van het uiteindelijke doel van je ziel. Dat is niet te aanvaarden op menselijk niveau, dus ik probeer het niet te beredeneren. Ik voel alleen dat het voor mij zo is...