Waarom geloven wij, dat een God ons geschapen heeft?

De Griekse filosoof Plato zegt, dat de MENS zich een God geschapen heeft. Zo kunnen wij een God de schuld geven van de ellende op aarde.

Toegevoegd na 3 minuten:
We zien al eeuwen lang, zowel bij de Christenen (Inquisitie) als bij de Islam, dat in naam van enige God hele groepen mensen worden afgemaakt.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat alle antwoorden (deels) waar zijn of de antwoorden uit meningen zijn gevormd. Ik denk dat er nooit EEN juist antwoord zal zijn op je vraag, ofwel; Hij zal altijd onbeantwoord blijven. Sommige mensen ondervinden steun aan een of meerdere goden en andere mensen vinden religie onzin. Misschien zijn mijn antwoord en de al eerder gegeven antwoorden een beetje ingewikkeld, maar dat is de vraag ook. ;)

Dat geloven/geloofden wij omdat men in de oudheid niet wist dat uit dode stof leven kan ontstaan, en hoe de mens uit dit primitieve leven door evolutie geworden is, wat hij is. Het bestaan van leven was destijds onmogelijk te verklaren, en als dan iemand oppert dat er een God moet bestaan die dit heeft geschapen, is dat best een redelijke en aannemelijke verklaring. Op de keper beschouwd heeft het leven van de mens geen zin. Net zoals het leven van bijvoorbeeld een teek geen zin heeft. De eerste mensen zagen dat in principe alles wat zij deden of nalieten een zin had doordat hun handelingen iets opleverden of niet. Het is dan uiterst vreemd dat het menselijke leven als totaal geen zin zou hebben. Als je dan een God in het leven roept die zegt: je leeft, om als je dood bent in de hemel voor eeuwig gelukkig te worden, krijgt het leven wel zin.

Godsdienst is ontstaan om macht uit te oefenen, niet meer niet minder. Het feit dat wij door god geschapen zijn maakt ons des te meer schatplichtig aan die god. Net zoals we van nature ook geneigd zijn om voor onze ouders te zorgen. Mijn stelling dat godsdienst is ontstaan om macht uit te oefenen kan schokkend zijn. Ik ben mij daarvan bewust maar wil niemand beledigen. Maar daarom zal ik het ook proberen te onderbouwen: Doordat iemand bovennatuurlijke dingen kon verklaren en daar bij vertelde dat uit die verklaringen levensregels volgen heeft hij (meestal zijn het mannen) een aantal dingen bereikt: 1) Die leefregels zijn vaak zelden ongunstig voor de gene die ze verkondigd. Hij wordt er zelf nooit slechter van. 2) hij heeft 'kennis' die anderen niet hebben. Daarom kan alleen hij de runen lezen (Germaanse mythologie), was de bijbel vroeger in het latijn geschreven, of kan alleen hij een goede regendans uitvoeren. Ook heeft hij overal een mooie verklaring voor al die zaken die men niet begrijpt. De donder van het onweer was niet meer dan Thor die met zijn hamer sloeg. Bliksem werd door Zeus uit de hemel gegooid. 3) hij bepaalt de regels. "Gij zult niet doden" (behalve wanneer een geestelijke je verteld dat het "voor een goede zaak" is.) Je kunt offers van mensen eisen in geld goederen of in levens. Je kunt geliefden verbieden elkaar te trouwen. (Dat homofilie in veel landen verboden is, dat is omdat een God dat ooit eens zo gezegd zou hebben) 4) en mocht het mis gaan dan is er altijd wel een god van het kwaad die je mooi de schuld kan geven. Hierdoor hoef je als geestelijke zélf nooit je excuus aan te bieden en blijf je je status houden. Door te zeggen dat een god alles ziet en overal is heeft een geestelijke ook invloed wanneer mensen zich alleen wanen. Ze kunnen niet ontsnappen aan een alziende blijk. Daarom laat een godsdienst, die vaak door heel veel mensen ten goede gebruikt wordt, zich ook zo makkelijk misbruiken voor verkeerde zaken als oorlog en onderdrukking van anderen. Mijn persoonlijke mening is dat godsdienst je in de basis veel goede (leef)regels kan bieden, maar het ontslaat je niet van de verplichting om ook je eigen gezonde verstand te blijven gebruiken.... maar goed, dat is mijn mening en niet je vraag :-)

Ik denk dat Plato zijn bewering heel goed gezien heeft...de MENS...heeft zich een God geschapen. Het bestaan van een God, ( in oude tijden en culturen waren het zelfs meerdere) is ontstaan toen individuele nomaden zich als samenlevingen gingen vestigen. Als individu hielden ze zich voornamelijk bezig met rondtrekken en voedsel verzamelen. In een samenlevingsstructuur krijg je echter te maken met zaken die geregeld moeten worden zoals een rechtspraak en administratie. Er waren slechts weinigen gespecialiseerd en zij werden vrijgesteld van werk dat gericht was op de levensbehoefte...zij ontwikkelden zich tot een priesterklasse. Daarom zijn administratie en priesterklasse nauw verweven... zij waren de enigen die dit konden. Hierdoor stonden zij boven het gewone werkvolk en konden bepalen. De mensen keken naar hen op en het is zeer aannemelijk dat zij hun ideeën zonder problemen overnamen. Het volk moest meer tevreden gesteld worden, want onderling was er meer ongelijkheid gekomen...de ene boer had bijv. al meer aanzien omdat zijn land groter was. Er kwam vraag naar een indeling in de wereld die structuren weer begrijpelijk kon maken. Zo kwam een met opzet gecreëerde wereldbeeld op...de bakermat van religie. Er werd een macht buiten de wereld voorgesteld...een opperstructuur die boven alles en iedereen stond. Een bovennatuurlijke Godheid waaraan de mensen zich konden vasthouden. Dat deze niet zichtbaar of te begrijpen was, werd door de priesters verklaard als zijnde logisch....een mens was te onvolmaakt, te imperfect om een compleet perfect opperwezen te doorgronden. Mensen hebben altijd een behoefte gehad om zingeving van hun leven te hebben...hard moeten werken was geen probleem, als later een beloning zou volgen. Ook gaf religie een verklaring voor onverklaarbare natuurverschijnselen zoals regen, vuur en bliksem. Alles kwam immers van de opperstructuur die niet te doorgronden was. In de loop der tijd kwam er een steeds sterkere relatie tussen religie en macht en waren ook onderling van elkaar afhankelijk geworden. Omdat zij elkaar steunden, werden zij vast verankerd in de maatschappij. Voor de Griekse tijd was er een religie die meerdere goden vereerde of natuurgodsdiensten. De eerste godsdienst die echt ging opvallen was het Jodendom dat slechts één God erkende en vereerde, daarna het christendom en 500 jaar later de Islam. Er zijn veel overeenkomsten in het geloof zelf....in het uitdragen hiervan zijn grote verschillen.

Als christen kan ik alleen voor mezelf spreken omdat geloof in Gd persoonlijk is. Ik ben iemand die in het bovennatuurlijke gelooft, iemand die gelooft dat al het leven op aarde in al zijn pracht, praal, schoonheid en wonderbaarlijkheid en met zijn precies afgestelde orde duidelijk ontworpen is. En wanneer er een intelligent ontwerp is, is het dan niet redelijk om aan te nemen dat er een intelligente ontwerper is? Wel, Ik geloof dat dit het geval is en ik geloof dat die ontwerper Gd is ! De Gd van Abraham, Isaak en Jakob, de schepper van Hemel en Aarde inclusie wij mensen. Het is inderdaad zo dat in Naam van de Gd van de bijbel oorlogen werden gevoerd, Maar christenen weten dat Jezus in een visioen aan Johannes een openbaring heeft gegeven waarin Jezus duidelijk te kennen geeft dat alleen Hij met zijn myriaden engelen in de tetkomst strijdt zal voeren tegen de koningen der aarde om RECHT te doen geschieden. Oorlogen in Naam van Gd , dan heb ik het over de Gd van de bijbel, zijn of waren helemaal niet christelijk. De inquisitie bv was Rooms Katholiek. groet amadeus

Omdat er nog steeds geen goede theorie is van hoe leven is ontstaan (evolutietheorie is theorie over ontwikkeling van dat leven en dus iets anders). Het verschil tussen geen leven en de complexiteit van één levende cel is enorm. Louis Pasteur deed succesvolle proeven om aan te tonen dat leven niet spontaan ontstaat (generatio spontanea), terwijl er geen succesvolle proeven zijn om het omgekeerde aan te tonen. Bijvoorbeeld de oersoep experimenten van Stanley Miller en Ilya Prigogine. Verder zijn er een aantal logische argumenten voor het bestaan van God. Op de site van Got Questions staan ze meer uitgebreid. Bijvoorbeeld het kosmologische argument. Elk gevolg moet een oorzaak hebben. Dit universum en alles wat zich erin bevindt is een gevolg. Er moet iets zijn wat het ontstaan van alles veroorzaakt moet hebben. Er moet uiteindelijk iets “onveroorzaakts” zijn geweest om het bestaan van alles te kunnen hebben veroorzaakt. Dat “onveroorzaakte” iets is God.

Bronnen:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Louis_Pasteur
https://nl.wikipedia.org/wiki/Oorsprong_va...
https://www.gotquestions.org/Nederlands/be...

oke ... ik kan je alleen het wetenschappelijke uitleggen. de hersenen van de mens zijn gemaakt om iets te zien of ergens in te geloven dat hoger is dan hun ( er zijn er niet veel meer van ) maar zelfs volken die tot nu toe afgeschermd zijn van de wereld geloven in goden. En elk volk doet dat zelfs atheïsten geloven in "iets" alleen noemen ze het niet een god. Het is evolutionair gezien een eigenschap die ons hoop en rust gaf met stress iemand/iets die je beter liet voelen. ook goden die je de schuld van iets kan geven. Hoop is een heel erge sterke emotie die mensen door zware tijden kunnen trekken. En hoe beter dat je met stress om kunt gaan of hoe sneller je het kan verwerken hoe meer kans je had als holbewoner stress kan je ziek maken. Ook is het "geloof" een heel belangrijk onderdeel geweest voor communicatie en expressie ...als je een hert tekent herkent iedereen dat .... maar hoe leg je een gevoel uit. dat mensen het gevoel om iets te willen geloven hebben uitgebuit voor controle of het een naam hebben gegeven is niet heel erg raar er zullen altijd slechte mensen zijn ...maar de will to believe zit diep in ons brein

We zijn gemaakt met iets dat als een ontbrekend stukje of een verlangen voelt; een leegte die op verschillende manieren opgevuld kan worden, maar die ons uitnodigt om God te zoeken. God presenteert zich niet in al zijn macht hier op aarde. Hij wacht op ons, tot wij naar Hem op zoek gaan. Jullie zullen mij zoeken en ook vinden, als jullie mij tenminste met hart en ziel zoeken. Jeremia 29:13 | NBV Dit zegt de HEER tegen Israël: Zoek mij en leef! Amos 5:4 | NBV Verder geeft een geloof in een goede God troost. Ook al ga je door ellende heen, er is altijd hoop. Mensen die geloven hebben deze troost hun hele leven, zelfs als hun geloof niet waar blijkt te zijn, waren ze tijdens hun leven 'beter af'. (Ik heb het hier niet over godsdienst die onderdrukt of extremistisch is.)

Mensen willen antwoorden op levensvragen bv hoezo zijn er zoveel mensen. Als antwoord hierop zeiden ze een god. Als ze die antwoorden niet hadden zouden ze niet nieuwsgierig zijn en doodsbang voor bv elke natuurramp.

In de meeste gevallen is dat te wijten aan de ouders van de mensen die in een god of set goden gelooft. Religie/geloof wordt vaak generatie op generatie doorgegeven. Vandaar ook dat je (als je migratie wegdenkt) op een plek ook dezelfde religie ziet. Toegevoegd na 2 minuten: Eenmaal gelovig is het vaak lastig (geheel) van dat geloof af te stappen, vooral omdat kinderen al op hele jonge leeftijd worden geïndoctrineerd met hele zware thema's.