Wat ervaar je tijdens een goed uitgevoerde meditatie?

Toegevoegd na 37 minuten:
Zelf ervaar ik niets.
Ik ga zitten, maak de aarde verbinding, een stuitje verbinding met de aarde en een kruin verbinding.
Dan geniet ik even van de energie die gaat stromen en dan keer ik mezelf binnenstebuiten. Waardoor alles in 1x weg is.
Als een aantal minuten voorbij zijn (2-20min), dan ben ik plots weer bij bewustzijn. Na het openen van de ogen blijkt dus de tijd voorbij te zijn. Alsof ik geslapen heb.

Maar is dat dan zo, heb ik geslapen, of hoort dit bij de meditatie?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

NIETS...

totale ontspanning van lichaam en geest

Alleen nog gedachten. Verder helemaal niks!

Het gevoel dat je lichaam de grond ingedrukt word, en je geest erboven zweeft. Dit heb ik 1x ervaren tijdens het beluisteren van een hemi-medi cd. Ik schrok er zo van dat ik gelijk stijfuit rechtop zat

Hoe universeel het is wat je ervaart weet ik niet, ik kan alleen zeggen wat ik ervaar. In het begin ervaar ik vooral hoe vaak er gedachten opkomen en hoe makkelijk ik daarin meega zonder het door te hebben... Dat is ook iets dat veel beginners zeggen 'Ik werd er helemaal niet rustig van, ik merkte juist hoe ontzettend veel ik denk', is een goed teken trouwens! Normaal denk je net zoveel, en ben je je daar niet eens bewust van, je bewustworden ervan is de eerste stap. Wat later in de meditatie ervaar ik vooral rust. En het bijzonderste wat ik ervaar is tijd, een seconde blijkt een zee van ruimte in zich te hebben. Dat vind ik altijd heel bijzonder.

Het ligt aan de achtergrond van de meditatie. De ene stroming ziet leegheid als ideaal, de ander een soort 'verlichting' waarmee een soort psychedelische ervaring bedoeld schijnt te worden. Zelf ervaar ik tijdens een meditatie bepaald niet niets, en ik zou dat ook niet als succes zien. Als ik mediteer, is mijn doel om te zitten in aandacht. Je kunt het misschien het beste beschrijven als helemaal in het hier en nu zijn, en iedere keer als mijn gedachten afdwalen terugkeren in het hier en nu. Zonder te oordelen (iets dat we gemerkt of ongemerkt vaak de hele dag door doen), alleen maar zijn en me daar volledig van bewust zijn. Dat is dus zo'n beetje tegenovergesteld van helemaal niet zijn of weg zijn, wat jij lijkt te beschrijven. Eerlijk gezegd zou het me niets verbazen als je inderdaad in slaap valt. Je omschrijft het zelf niet voor niets als 'alsof ik heb geslapen'. Je zou wel eens gelijk kunnen hebben. Je zou overigens ook niet de eerste zijn, dat overkomt wel meer mensen. (Als achtergrond: ik beoefen zen-meditatie.)

Dat is afhankelijk van het doel van de meditatie. gedachteloos, of reizen (inzicht via gids), of je lichaam, of je ademhaling, energie stromingen, of een bepaald begrip/gevoel (meditatie voor vrede of liefde bijvoorbeeld). Ik ben van mening dat alle meditatie-vormen waardevol zijn en ik zal me dus ook niet beperken tot één soort. Een goede uitvoering is m.i. als je bewust (wakker) bent en je niet laat afleiden. En de juiste vorm is die waartoe je je op dat moment aangetrokken voelt.

Als ik mediteer, heb ik vaak hele rijke ervaringen. Allereerst ga ik liggen en elk deeltje van mijn lichaam ontspannen, dan voel ik mij langzaam wegzakken. Dan begint de energie te stromen, van onder tot boven in mijn lichaam en zie ik lichtflitsen. Op een gegeven moment gaat mijn ademhaling steeds langzamer, en ben ik niet echt meer bewust van mijn lichaam. Heel vaak is dit het moment, dat enorme liefde mij overspoeld, en ik het gevoel krijg dat alles steeds lichter wordt. Ook voel ik mij dan bemind, en het gevoel dat ik er mag wezen en zijn. Diepe vrede vervult dan mijn wezen, en ook het gevoel op te stijgen. Na de meditatie moet ik altijd even aarden, omdat ik de tijd en de dag even kwijt ben. Misschien heb je wat aan dit antwoord.

Mijn ademhaling wordt dieper en dieper, alle ledematen worden lichter en lichter,of juist zwaarder en zwaarder, tot ik het gevoel krijg geen lichaam meer mee te torsen. Ik ben.Het waar en het waarom hebben alle betekenis verloren.Tijd en plaats zijn op de achtergrond geschoven. Zaligheid.

Leegte =Ruimte. Niets = Alles. Het doel van meditatie is te komen tot zelfrealisatie. Dat het zelf zich realiseert! Voorbij vorm en tijd (persoonlijkheid!)...daar te komen! Niet iedereen hoeft daarvoor te mediteren. mediteren is een van de paden ernaartoe. Concentreren kan ook. Introspectie kan ook.

Ikzelf voel ook niets van mediteren. Alleen geirriteerd, omdat iets gaat jeuken, verveling of iets dergelijks... Van mediterende kennissen heb ik begrepen dat meditatie je leeg van gedachten maakt en je een gevoel van vrijheid, puurheid en soms slaperigheid kan geven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100