Waarom worden emoties al bij een bepaald woord opgeroepen?

Stelling; je zit lekker relaxed te 'bladeren' door de diverse antwoorden op GV. Je voelt je lekker en happy. Plotseling lees je een antwoord en bij een bepaald woord voel je tranen opkomen. Als je dan nog eens leest, is het juist dat ene woord dat de zin tragisch maakt op de een of andere manier. Heb ik dat nu alleen of is het iemand anders ook wel eens opgevallen? Nu ben ik gevoelig voor de zinsopbouw en vraag me af of het hierdoor komt. Het is nl. niet zo dat het een soort triggerwoord is maar doordat juist dat woord in die zin gebruikt is.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Een relatief klein groepje mensen overkomt dit op g.v. vrij regelmatig! En wel nog veel en veel heftiger dan bij jou. Zo is er niets en zo zijn er tranen. Op de een of andere manier onstaan er regelmatig verbindingen tussen mensen die hier vragen stellen en antwoorden en reactie's geven. Het overkomt me een aantal keren per week. Zeker niet alleen maar door een ellendig verhaal, of iets ergs wat mensen hebben meegemaakt en hier vertellen. Natuurlijk gebeurt dat ook wel eens, maar het is zeker niet altijd de reden. Het is ook vaak een menselijke ,eerlijke reactie, soms slechts een woord, een gedachte, een zin, een antwoord. Het gevoel komt op als een blikseminslag, zonder enige emotie vooraf. En is vaak net zo snel weg als het gekomen is. Ik vind het heel bijzonder van je, dat je deze * vreemde* vraag hier wilde stellen, het is een teken dat je een open en eerlijk mens bent en zeker ook een gevoelsmens! Hopelijk krijg je positieve reactie's, er zijn hier meer mensen die je begrijpen.

Ik kan alleen zo'n ervaring van mezelf vertellen. Ik ging met mijn kinderen mee naar een tekenfilm ik de bioscoop. Er gebeurde iets, dat ging over een vuurvliegje dat verliefd was op een ster en dacht dat het ook een vuurvliegje was. Hij stierf uiteindelijk en toen verscheen er een tweede, fonkelende ster aan de hemel. Ik moest zo huilen en dat terwijl ik dat maar zelden doe! Iets raakte me emotioneel en dat kan dus gebeuren zonder dat je het verwacht, of zonder dat je begrijpt hoe dat komt. Misschien toch door onverwerkte emoties of verdrongen gedachten en gevoelens. Sowieso associeert je onderbewustzijn zich met 'iets' dat die emotie bij je teweeg brengt.

Bronnen:
waarom worden emoties al bij een bepaald...

Ik denk dat de schrijver dan veel gevoel bij dat woord en die zin heeft gehad, even helemaal open is geweest, je pikt dat gevoel op, die energie. Je kunt dat oppikken omdat je lekker relaxed bent, open voor wat komt, rustig niet gedreven. Het kan natuurlijk ook zijn dat je door de relaxte staat ontvankelijk bent voor het opkomen/ doorbreken van je eigen emoties. Het woord en die zin spelen dan voor trigger. De hele zin is de opbouw, en het woord is de uitbarsting. Het raakt je op zo'n manier dat het drempeltje dat het gevoel binnen hield losgeslagen wordt, en de emotie komt los. Daarnaast kan het natuurlijk ook beiden zijn, de emotie van de schrijver (gevat in de zin met zijn opbouw en uitbarstingswoord) raakt bij jou een drempel waarachter een soortgelijke emotie ligt te wachten om los te raken. Welke van de drie het is kun ja makkelijk afleiden uit, of de emotie puur bij het verhaal past, of puur bij jou zelf, of bij allebei.

Omdat je een gevoelsmens bent en de gene die dat bij jou oproept zal ook een gevoelsmens zijn. ;) Ik vind het mooi dat het bij jou ontstaat ik heb het zelf maar 1 keer ondervonden. Dat zeg ik er eerlijk bij.

Een mens voelt zich apart met een eigen ik, die zich kan ontwikkelen en groeien. Maar op hoger niveau zijn we allemaal met elkaar verbonden. Waarschijnlijk ben je wat meer begaafd, en maak je onbewust contact met anderen. Daardoor ben je in staat om door de woorden heen te lezen, en zo op het zielen niveau van de ander te komen, waardoor zijn leed verdriet of geluk met jouw gedeeld wordt. Dit is wat er gebeurd.

"Waarom worden emoties al bij een bepaald woord opgeroepen?" Omdat woorden emoties vertalen...

Dat heet associatief denken, als ik het goed begrijp. Een woord is geen trigger, een woord in de zin is wel een trigger.

Als je emoties voelt bij een verhaal, een zin, een woord of een film, geeft dit aan dat het bij jou resoneert. Het raakt een snaar, je herkent (vaak onbewust) iets wat bij jou deze emotie geeft. Iets dat nog niet is opgelost uit je verleden (kort of langer terug) of het kan natuurlijk ook een mooie herinnering zijn of een verlangen dat diep in je leeft wat jij ook graag zou willen. Daarom raakt het je.