Ziet mijn dochter geesten of aura's of gedaantes of...?

Gisteren onder het rolschaatsen zei mijn dochter van 7 ineens doodleuk: mama, ik vind iets raar... ik zie wel eens mensen die er niet zijn. Nu ook. Uhh? Het kwam zo uit de lucht vallen! Ik stond helemaal paf! Deze 'mensen' zijn blauw of oranje. Toen ik vroeg of de kleding blauw of oranje was, wist ze het niet precies. Ze vertelde ook dat ze geen haar zag, alleen de vorm van een hoofd, en ze zag ook geen ogen, neus en mond. En ze hadden geen handen. Ze zei dat ze ze al heel lang zag. Ik vroeg waarom ze dat niet eerder had verteld en ik kreeg heel simpel antwoord omdat het haar eerder niet irriteerde, nu wel. Ik heb nog even doorgevraagd, maar deze 'mensen' zeggen niks en doen ook niks en ze is er niet bang voor. Ondanks dat ze het raar vond dat ze ze soms zag, vertelde ze er heel nuchter en gewoon over. Ik deed er dus ook maar heel gewoon over. Ze leek er ook niet echt van onder de indruk, ze ging gewoon door met rolschaatsen en ze vertelde het meer ter informatie. Ze had er ook geen vragen over. Maar ik nu wel! Wat moet ik hiermee? Zijn deze 'mensen' geesten, of aura's of...? En moet ik het laten rusten of zal ik er over een paar weken nog eens met haar over praten, aangezien het haar begint te irriteren? Ik heb zelf helemaal niks met spirituele of paranormale zaken, ik weet niet goed wat te doen nu...

Weet jij het antwoord?

/2500

Gewoon laten rusten. Als het klopt wat ze zegt en ze zal er open voor staan wordt het vanzelf meer. Het kan ook goed dat ze iets op tv heeft gezien en net als alle andere 7 jarige een grote fantasie heeft. Als ze echt in contact staat dan zal ze er van zelf wel meer over gaan praten. Natuurlijk alleen als ze het gevoel heeft dat jij haar serieus neemt.

Adviezen van Annie. Het belangrijkste is dat je goed naar je kind luistert. Wat zegt je kind precies? Hoe voelt dat voor hem of haar? Probeer door te vragen en doe alsof het heel normaal is dat je zulke vragen stelt. Ik zal een voorbeeld geven. Eva zei een keer dat ze kon praten zonder haar mond te gebruiken. "Hoe doe je dat dan?", vroeg ik. "Nou, net als je met je gedachten doet", zei ze. "Dan kijk ik alleen maar naar je en ik weet wat je zegt." "Nou, dat is handig", zei ik. "Als je dan geen zin hebt om te praten, dan kun je gewoon op de bank gaan liggen met je ogen dicht en toch doorpraten, maar dan anders?" "Ja, dat doe jij toch ook vaak?" "Hoezo?", vroeg ik. "Nou, voordat ik om een koekje vraag kom jij er al mee aan. Of laatst toen jij boven kwam op mijn kamer, toen vroeg je 'waarom huil je?', maar ik huilde toen nog niet, alleen van binnen." 2. Probeer informatie te verzamelen. Praat erover met mensen die weten waarover het gaat. Je kunt ook lid worden van een spirituele vereniging. Maar praat er nooit over met anderen in jullie omgeving zonder dat je daar toestemming voor hebt van je kind. Het is voor kinderen net zo goed belangrijk dat ze voelen dat ze geloofd worden. Ze weten snel genoeg dat de meeste mensen anders denken en doen dan zij voelen. 3. Kijk eens naar de tekeningen die je kind maakt, thuis en op school. Als een kind zich niet gelukkig voelt, kun je dat vaak zien aan de manier waarop het tekent. Je kunt via een tekening ook vragen stellen om zo te praten met je kind over zijn gevoelens en beleving. Neem soms ook eens de tijd om heel gericht door te vragen. 4. Overdrijf niet: niet alles wat er gebeurt heeft te maken met de paranormale gaven van je kind. Praat ook gewoon over dagelijkse dingen. De bijzondere momenten schuilen vaak in de meest dagelijkse ervaringen. Mijn leven is door deze ervaring met Eva rijker geworden. Ik beleef alles intens en met een brede glimlach. Wat de toekomst voor mijn dochter zal brengen blijft nog een geheim. Annie Snijder p/a redactie@ouders.nl Dit zijn wat tips, ik weet er te weinig van om je goed te kunnen helpen, maar hoop dat je hier iets aan hebt.

Bij kinderen tot een jaar of 7, komt dit veel voor, bij het ouder worden, gaan de meeste waarnemingen gewoon weer over. Kinderen die dit soort zaken denken te zien, hebben vaak ook andere klachten, zoals slecht in slaap komen, nachtmerrie's, eetstoornissen, gedragsstoornissen, angsten tot aan paniek aan toe, zonderen zich vaak af van de massa, zijn erg creatief en leven in hun eigen wereldje, hebben een sterk gevoel voor eerlijkheid. Als ouder is het uitermate belangrijk om er zo gewoon mogelijk mee om te gaan. Soms heeft het zien van vage gestalten een medische oorzaak, maar vaak zien kinderen echt " geesten" ( rot woord) zeg maar energieën. Het kind zelf ervaart dit meestal als volkomen normaal en denkt, dat iedereen die ook ziet. Ga a.u.b. nooit als ouder het ontkennen, dan kan het voor je kind enorm fout gaan. Maar vraag het af en toe aan je kind, net zo als je vraagt, hoe was het op school en was het leuk bij je vriendinnetje enz. Wil je meer weten stuur me dan een P.B. tje.

Inderdaad veel kinderen hebben dit verschijnsel, zoals Ed al aangaf. De geest van een kind is anders als van een volwassene. Luister naar uw dochtertje als ze er over praat en doe er niet paniekerig over of ga er geen probleem van maken. Vaak gaat het vanzelf over. let wel op wat ze op de tv kijkt, veel huidige tekenfilms of boekjes zitten vol met paranormale dingen die ongemerkt op de kinderen afkomen, ook boekjes zoals de griezelbus. Dit proberen te vermijden. Als christen zou ik bidden met haar en vragen over de Here Jezus die van haar houdt en Zijn engelen over haar willen waken en voor haar willen zorgen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100