Wanneer je niet in een god gelooft, geloof je dan wel in een groter geheel?

Graag je antwoord beargumenteren.

Titel van het getoonde schilderij:
In verbondenheid, van Bob Tomanovic

Toegevoegd na 39 minuten:
Aanvulling: jij als onderdeel van het grote geheel

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Zou het niet zo wezen dat God, het grote geheel of zelfs de kosmos allemaal niet gewoon het zelfde is. Als je gelooft in het leven na de dood, dan moet er iets wezen dat de zaak regelt. Alles een beetje in de gaten houdt. Bepaalde ontwikkelingen stuurt. Door de eeuwen heen heeft dat de naam God gekregen, maar in veel andere landen bestaan heel andere namen. Al lang geleden had men het over de eeuwige jachtvelden. Zo heeft het van alle volkeren ter wereld wel een naam gekregen. En juist dat is zo byzonder, omdat er in het verre verleden geen contact was met andere volkeren, door grote afstanden of water(zee) Toch hebben de verhalen bij al deze verschillende volkeren een groot raakvlak, er moet ergens een groot geheel zijn! En ergens uit dat grote geheel komen wij allemaal vandaan en gaan er allemaal weer naar terug. Dat grote geheel regelt veel zaken hier op aarde, roept mensen weer terug (overlijden) en stuurt mensen weer terug naar aarde (geboorte) Maar hoe kunnen wij er zeker van zijn van dit alles? We zouden het ook zo kunnen stellen. Als we een onderdeel van de werking van het grote geheel kunnen bewijzen, geloven we de rest dan ook? Met dat idee in mijn hoofd, begon ik 3 jaar geleden met handoplegging, ik dacht kom nu maar op, laat het dan maar eens zien! Laat maar zien wat jullie kunnen! Mijn gids vertelde me exact wat ik moest doe, bij wie en hoe lang. Vol ongeloof begon ik hier aan, wie het moest wezen wist ik meteen! Wat ik moest doen kwam direct erna en hoe lang was 3 min. Toen was de ernstige chronische tennis elleboog genezen !! (had ze al 3 maanden) En kwam niet meer terug. Werk van het grote geheel? Wat anders?

Het geloven gaat je nooit verder brengen, wat maakt het of ik in God geloof of in mijn fluitketel of in een groter geheel? Geloven brengt je niets, als je gelooft dan geloof je het wel... En als je het wel gelooft dan is onderzoek niet meer mogelijk... Weten is waar het om draait... Weet wat je bent, dan hoef je nooit te twijfelen... Hoe vaak horen we niet dat gelovigen twijfelen, waarom zouden die dan moeten twijfelen? Als je weet dat twijfel je niet... Ook weer zo simpel als wat... De zon maalt er niet om of je erin gelooft of niet, die komt morgen weer gewoon op alsof er niets gebeurd is en dat weet ik zeker...

Er is een groter geheel. We weten dat, voor zover onze menselijke blik reikt, natuurwetten gelden. We kunnen berekenen waar planeten draaien zonder ze te kunnen zien. Rest natuurlijk de vraag of je dat wel bedoelt met je vraag. Want al heel gauw kom je terecht op de kwestie van het de grote zin achter het leven en lotsbestemmingen.

Als je wel in God gelooft, dan geloof je zeker niet in een groter geheel omdat God al als almachtig wordt gezien. Dus, technisch gesproken, de mensen die in een groter geheel geloven, geloven niet in God. Maar er zijn niet veel mensen die niet in God geloven, en wel dat er iets anders is dat 'boven ons' staat. Eigenlijk zijn de mensen die dat beweren, onzeker in hun definitie van God. Want dat is toch waar het dan op neerkomt: de benaming van wat dat grotere geheel is.

De vraag is paradoxaal. Want God of een groter geheel zijn min of meer identiek. De schepping is er al, als je dat als geheel ziet. Er is niets méér dan wat er is, en er zal nooit iets bijkomen. Toegevoegd na 5 minuten: Niet geloven in god is oke, weten dat god in elke vorm aanwezig is, is beter; geloven in god of een groter geheel is al een geloof en per definitie onwetendheid.

Veel mensen geloven wel in een groter geheel en toch een een of andere god. Ik geloof in een heel groot geheel, waarvan God de schepper is. Inderdaad we weten verdomd weinig. Moeten we meer weten of het grote geheel? Is het niet genoeg?

Of het een god is zoals iedereen het noemt weet ik niet. Maar dat er iets bestaat dat machtige is dan wij als de mens daar geloof ik zeker in. Dan komt het gezegde er is meer tussen hemel en aarde. Er gebeuren dingen die door de mens niet te verklaren zijn. Dan heb ik alleen al een voorbeeld van het zesde zintuig. En mensen die dit herkennen begrijpen wat ik bedoel.

Mijn antwoord is heel simpel en duidelijk. Als je in een groter geheel geloofd, kom je bij God uit. Als God ademt, ademt hij liefde en energie, waardoor hij blijft scheppen en ordenen. Ik zelf mag er zelf ook wezen als een klein radartje, ik wil graag liefde uitdragen, en God bevestigen dat hij God mag en kan wezen.

Alle natuurwetten vormen een groter geheel zoals je dat noemt. Hoe je het ook bekijkt we lijken onderhavig te zijn aan een stelsel van (natuur)wetten, sommige kennen we en sommige nog niet en misschien overzien we het geheel wel nooit (dat sluit dan mooi aan bij het Bijbelse gegeven dat we God niet kunnen kennen). ik denk wel dat er een overkoepelend stelsel van natuurwetten bestaat, een meta-paradigma dus, en dat is niet bewijsbaar en dus mijn geloof.

Ik geloof niet in een God die losstaat van de rest, volgens mij is alles met elkaar verbonden. Geloof in God.... is nogal afhankelijk van de definitie van God. En aangezien daar erg veel verschillende definities van in omloop zijn kan ik je vraag niet zo beantwoorden, ik kan er niet vanuit gaan dat ik 'weet' welke definitie je bedoelt. Een argument voor het zijn van een groter geheel... We zijn allemaal opgebouwd uit dezelfde bouwstenen, en ons gevoelsleven wordt ook beïnvloed door dingen die we bij een ander zien gebeuren, we spreken over de mensheid, voelen ons verbonden met andere mensen... we ervaren dus een verbondenheid, en dit ervaren bevestigd een verbondenheid die er is of, als er geen verbondenheid is creëert het een (gevoels)verbondenheid. Hoe dan ook eindigt het dus met een verbondenheid, een geheel.

De ene noemt het "god" de andere "allah" of "jahwa" en ga zo maar door. Als god zoals de gelovigen hem omschrijven echt zou bestaan, dan zou er niet zoveel ellende in de wereld zijn. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat een "god" zijn volgelingen niet gewoon zou laten inzien dat hij 1 is met meerdere namen en dat een moslim een christen niet mag doden uit naam van zijn god en dat een christen het recht niet heeft een jood te doden uit naam van zijn god en de jood vervolgens maar een christen mag doden uit naam van zijn god. Dus is mijn mening dat god niet bestaat. Mocht hij echter wel bestaan, dan is het wel een erg duistere god die niet van mensen houd. Ik geloof liever in de natuur of het grote geheel of hoe je het maar wilt noemen. In de natuur zie je niet dat het ene dier het andere gewoon voor de lol dood of omdat het anders is of denkt. In de natuur dood een dier alleen om te overleven, dus voor voedsel of om zijn teretorium, waar zijn nageslacht op moet groeien te verdedigen. In de natuur word ook niet gediscrimineerd in welke zin dan ook. Zolang een leeuw geen honger heeft zal hij een jonge antilope zelfs verzorgen als deze wees is. Eenmaal geadopteerd zal de leeuw ook alles in het werk stellen om haar antilopekind te beschermen tegen andere wel hongerige dieren. Dit is in mijn ogen meer goddelijk dan al de bijbels en korans enz bij elkaar. groetjes Witchy.

Ik ben RK opgegroeid, maar ik geloof niet in God. Omdat ik niet geloofde dat God de wereld in 7 dagen heeft geschapen. Nee de wetenschap heeft dit onderuit gehaald doordat er daarvoor nog dinosauriërs waren. In de loop der jaren ben ik wel gaan geloven in een groter geheel. Die ik het universum noem. Waar we allemaal in leven en waar alles met elkaar is verbonden. Verbonden via een nog niet wetenschappelijk aangetoonde energie welke de Chinezen Chi noemen. In deze universum belopen we allemaal onze eigen weg, maar het hele universum heeft invloed op deze weg, en deze weg heeft invloed op alles en iedereen. Ik kan het het beste omschrijven als een drukke stationshal. Iedereen is op zichzelf en loopt letterlijk via 1 bepaalde weg. Nu komt het wel eens voor dat enkele wegen elkaar kruizen, maar dit gebeurd dan niet altijd op het zelfde moment en dezelfde tijd. Als je bent aangesloten op het universum dan loop je in jouw tempo en hoef je geen enkele keer je tempo, of richting te veranderen zonder botsingen. Alles loopt soepel. Als je bent afgesloten van dit universum (de energie), dan vind je het moeilijk op 1 pad te lopen, je botst telkens bijna tegen iemand op, moet constant en stoppen om een ander voor te laten. Telkens van richting veranderen. In dit universum heeft alles invloed op 1 ding, en dat ene ding heeft invloed op alles.

Wanneer men denkt dat men iets weet is er vaak ook een element van overtuiging of geloven aanwezig, dat men echter soms niet graag wil erkennen. Men is soms geneigd de eigen meningen zo objectief mogelijk te willen zien, waarbij het aanwezig zijn van geloof of vertrouwen in de eigen mening het objectieve karakter ervan vermindert, en daarom voor de buitenwereld onwenselijk is. Het spreekt voor zich dat iemand ergens in kan geloven zonder dat er voor dit geloof (wetenschappelijk) bewijs bestaat, net als dat men kan denken iets te weten, maar het desondanks toch fout heeft.