Hoe komt het dat mensen die herinneringen beweren te hebben aan een vorig leven daarin altijd een buitengewone rol hebben?

De mensen die ik gesproken heb waren volgens eigen zeggen: een egyptische hogepriesteres, een spitfirepiloot, heks op de brandstapel, een adelijke dame...
Nooit hoor ik praten over een leven als horige, gestorven aan de pest, een zwerver of iets dergelijks.

Weet jij het antwoord?

/2500

Misschien omdat het nep is en reïncarnatie gewoon niet bestaat!!! Sommige mensen hebben nou eenmaal een rijke fantasie! Wetenschappelijk aangetoond is al, dat bepaalde jeugdherinneringen die authentiek leken, gewoon verzonnen bleken te zijn. Laat staan zogenaamde herinneringen uit een vorig leven. Ik laat iedereen in zijn waarde. Maar ik geloof er niet in. Weet je wat het naar mijn mening is. Mensen willen gewoon graag dat er zoiets als reïncarnatie bestaat. Mensen willen graag geloven dat er nog iets is na de dood. De dood is eng, je weet niet wat er dan is. Reïncarnatie kan dan een geruststellende gedachte zijn. Ik denk dat er niets is, net zoals er ook niets was voor je dood. Ik kan me daar tenminste niets van herinneren, dus wat maakt het allemaal uit.

Als een vorig leven al bestaat,wat ik betwijfel, denk ik dat mensen op zoek zijn naar zin geving en als ze die niet voldoende hebben gevonden in dit leven,kunnen ze altijd nog terugvallen op een vorig.

Volgens mij zijn het fantasieen die in een flits voorbijkomen .