Hoe krijg je oudere herinneringen terug?

Ik heb geen foto's oid en ik ben bang dat als ik het vraag ik er zelf een beeld ga bij bedenken waardoor ik het niet echt herinner

Weet jij het antwoord?

/2500

Ga, als dat nog mogelijk is, zelf naar bepaalde plekken toe waar je (goede) herinneringen aan hebt. Het zien van je ouderlijk huis, vroegerer school etcetera roept ongetwijfeld (lang vergeten) herinneringen op. Leuk is dan ook nog als je dat met een broer of zus kunt delen, die zich vaak weer andere dingen als jij herinnert. Een goed gesprek alleen doet vaak ook al wonderen. Als ik weer eens tijd heb om met mijn zus bij te kletsen en we zijn bij het punt "weet je nog van dit en dat" aangekomen, komen de bijbehorende herinneringen vanzelf bovendrijven.

Toevallig gaat de Quest van deze maand over oude herinneringen. Korte samenvatting: wat betreft oude herinneringen ben je heel gevoelig voor suggestie. Als ik tegen jou zou zeggen 'weet je nog dat jij met die rode loopauto een keer bijna de vijver inliep bij de buren?' En ik herhaal dat een paar keer dan gaat dat zo logisch klinken dat je er zelf een verhaal omheen verzint... Het is dus echt bijna onmogelijk om deze herinneringen terug te krijgen. Je kan wel herinneringen terugkrijgen, maar de kans dat deze juist zijn is niet in te schatten.

Geuren doen je vaak iets herinneren. Vooral de sfeer komt dan boven. Onze herinneringen over vroeger zijn niet zuiver, omdat die feitelijk heel weinig bijdragen aan goed functioneren in het nu. Onze hersenen zijn nu eenmaal ingericht op de praktijk, en om te kunnen overleven. Foutjes zijn niet erg. Wat niet nodig is, en niet gebruikt wordt, verdwijnt uit ons geheugen. Het is dan ook echt weg. Een tijd lang heeft men gedacht dat alles wordt opgeslagen en daarom ook herinnerd kan worden. Dit dacht men, omdat elektrische prikkeling van de hersenen allerlei beelden naar boven bracht. Later bleek, dat dat geen echte herinneringen waren, maar beter vergeleken kunnen worden met dromen. Dus: helaas.

Een tijdje geleden heb ik het "Vergeetboek" van Douwe Draaisma gelezen. Daarin vertelt hij dat een mens eigenlijk niet kan weten wanneer zijn eerste echte herinnering was, omdat we zoveel informatie verwerken en weer vergeten dat het heel moeilijk is om vast te stellen van wanneer je vroegste herinnering is. Wat hierboven gezegd wordt, over dat wij heel beinvloedbaar zijn wat betreft herinneringen uit het verleden, staat ook in het boek. Heel interessant om te lezen, al heeft dat niet direct wat met je vraag te maken. Wat je kan doen is ook hierboven al gezegd, oude plekken bezoeken, foto's bekijken, met je nabije omgeving praten en zodoende graven in je verleden, maar wat weg is, blijft vaak ook weg en komt niet meer terug. Ik heb daar zelf (ook) veel moeite mee, maar ik koester de herinneringen die ik nog wel heb en probeer vrede te hebben met het feit dat vergeten een functie heeft. Als we alles maar onthielden zouden we alleen maar in de war raken. Daarnaast wordt in een ander boek, van Dick Swaab gezegd dat een gebiedje in onze hersenen ervoor zorgt dat we precies datgene opslaan wat we eigenlijk willen onthouden. Ook al geldt dat vast niet voor alle dingen, en vergeet je er zo 10 meer dan je zou willen, ik denk dat wij meer weten over vroeger dan we misschien wel denken. Als je je zintuigen op de proef stelt kunnen die ook een hoop naar boven halen. Verder is het eigenlijk praktisch onmogelijk om herinneringen te hebben van voor de periode dat we een goed ontwikkeld bewustzijn kregen. We zullen misschien wel beelden zien, maar dat zijn slechts flarden van situaties waarin we ons bevonden. Helemaal zuiver en betrouwbaar zijn die niet. Dus ik denk dat je het hier mee moet doen en moet koesteren wat je nog wel hebt. Succes!

Misschien met hypnose?

Het is heel onwaarschijnlijk dat je nog oude herinneringen van voor je 2de levensjaar terug kan halen. (je reactie bij Anna85) Kinderen kunnen zich dingen van toen ze jonger dan twee waren wel herinneren, maar vergeten deze herinneringen naarmate ze ouder worden. Dat blijkt uit nieuw onderzoek. Hieruit kwam naar voren dat jonge kinderen herinneringen hebben die terug gaan tot hun tweede levensjaar. Ouders konden in bijna alle gevallen de herinnering bevestigen. Toen de onderzoekers dezelfde kinderen een aantal jaar later opnieuw ondervroegen, waren de meeste van deze herinneringen verdwenen. Ze kwamen met andere vroege herinneringen als antwoord op de vraag. De vroegste herinneringen van de meeste volwassenen stammen over het algemeen van na hun derde of vierde jaar. Het verdwijnen van de herinneringen van voor die tijd is wellicht te wijten aan hoe we informatie opslaan. Met hele vroege herinneringen gaan we op een andere manier om. Dit kan verklaren waarom ze weer verdwijnen.

Bronnen:
http://www.gezondheidsnet.nl/graven-in-het...

dat gaat bijzonder lastig (zo niet onmogelijk worden) omdat de hersenen van jonge kinderen nog zodanig moeten ontwikkelen voordat het verbanden kan leggen en weet in welk gedeelte welke info opgeslagen moet worden ook moet het kind leren welke emotie en welk gevoel bij welke situatie hoor zodat het ook een betekenis krijgt die klopt. vervolgens moet het ook nog leren hoe het herinneringen terug kan halen. als dit alles mogelijk zou zijn zou een kind kunnen praten gelijk na zijn geboorte want hier heb je dezelfde eigenschappen voor nodig. tussen terughalen van een 'herinnering' en het #achterhalen# van deze info om te kijken of deze ook echt klopt zit eigenlijk altijd wel een grijs gebeid. het kan dus wel degelijk dat iemand overtuigd is van een herinnering die echt lijkt te zijn, maar zonder dat deze ook aantoonbaar is. echter is het tot nu toe nog niet mogelijk gebleken dat het niet berust op (onbewust) zelf gecreëerde informatie welke gelijkenissen kan vertonen met de werkelijkheid. hiermee bedoel ik niet verhaaltjes van een site, maar echt controleerbare info waarvan verder helemaal niemand op de hoogte is geweest of over heeft gesproken (dus ook niet aan de foon terwijl een kind zogenaamd onoplettend met de blokkendoos bezig was, want dom zijn kinderen in geen geval!!!) kinderen hebben een rijke fantasie, en het duurt ook nog eens een x aantal jaren voordat ze ook werkelijk besef van tijd hebben. (vroeger kan ook gisteren zijn dus) stel....je bedenkt iets wat 'echt' waar is -hier zijn kinderen goed in, het hoort ook bij de normale ontwikkeling- en moeten het dan ook nog eens plaatsen in de juiste periode plaatsen waarIN het beleefd zou moeten zijn. deel 1 (deel 2 in reacties)

Bronnen:
http://www.kinderwijs.nl/artikelen.asp?postid=107