waarom heeft de een meer behoefte aan spiritualiteit, diepgang en zelfontplooiing en de ander niet.. is dit 'bepaald'? heeft dit een oorsprong?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Tja, wat is spiritualiteit, wat is diepgang en wat is zelfontplooiing? Voor sommigen hangt dat samen, voor anderen absoluut niet. Voor mij persoonlijk dus wel. De behoefte aan deze dingen heeft te maken met de behoefte aan groei en ontwikkeling, iets wat mens-eigen is. Vaak zie je dat 'oudere' zielen daar meer behoefte aan hebben, dan 'jongere' zielen. Met 'oudere' zielen, bedoel ik mensen die al vaker hier op aarde geïncarneerd zijn, die al wat verder op hun pad van ontwikkeling zijn. Hierbij ga ik dus uit van het beginsel dat wij mensen zielen zijn die mogen huizen in een menselijk lichaam met gebruik van alle menselijke mogelijkheden. Wij komen allemaal hier op aarde om een les te leren, een levensles. Wij hebben een levensopdracht te vervullen. Daarbij vind ik dus absoluut niet dat iemand die al 'verder' is in zijn incarnatieproces, meer waard is. Nee, we functioneren allemaal op ons eigen niveau van ontwikkeling. Een kind dat nog niet kan lopen is toch ook niet minder waard dan de topatleet die een record neerzet in de marathonloop van New York? Iedereen is evenveel waard! De behoefte aan spiritualiteit, diepgang en zelfontplooiing is dus afhankelijk van het niveau van ontwikkeling van de ziel.

het kan te maken hebben met je omgeving

Heeft ook met nieuwsgierigheid en interesse te maken. Als iets je nieuwsgierig maakt, wil je er ook over lezen, praten en delen. Daardoor ontwikkel jij je ook en wil je er over praten met anderen. Dit hoeft niet van huis uit te komen. Ben zelf opgevoed met het idee dat ik er ver van weg moest blijven. Ik ben heb dit geheel alleen ontdekt door te lezen via internet en gesprekken met kennissen, bezoeken van beurzen.

Let op je aannames alsjeblieft: neigingen tot spiritualiteit, diepgang en zelfontplooiing hoeven absoluut niet samen te gaan! Ikzelf bijvoorbeeld heb veel behoefte aan diepgang en zelfontplooiing, maar allerminst aan spiritualiteit. Het zal voor een groot deel afhangen van je opvoeding en je sociale omgeving, gewoon "wat je meekrijgt"... Maar sommige mensen ontwikkelen ook in hun eigen belevingswereld die neigingen. Echter, zulke complexe processen in het menselijk brein liggen niet "voorbestemd" in je hersenopmaak en de patronen in je informatieverwerking, al was het alleen maar omdat die gedurende je leven flink blijft veranderen maar vooral omdat dat zeer complexe emergentiepatronen zijn uit de feitelijke chaos die onze neuronen met zijn miljoenen tegelijk initiëel vormen. Er zijn ook mensen die bij vlagen de door jou genoemde behoeften hebben of pas later ontwikkelen of juist later kwijtraken... Het is wel zo dat aspecten van de hersenopmaak overerfelijk zijn dus dat je wel mogelijk iets van je ouders "erft" in (zéér globale!) hersenfunctie, dat is het enige waar je nog van vastliggen zou kunnen spreken denk ik.

het is denk ik maar net waar je je fijn bij voelt, wat je voor jezelf kan verklaren, waar je mee in aanraking bent geweest, of je dingen aanneemt, en waar je zelf dingen onder wil plaatsen, op welke manier je dingen onderzoekt of ontdekt en hoe je deze dan weer op kan vatten of opvat. daarbij komt dat ieder een eigen invulling en idee heeft bij deze woorden. zelfontplooiing zal voor ieder mens belangrijk zijn. maar ieder op zijn manier en ieder met zijn idee van-, en over het bewust zijn.

Waarom gaan veranderen als iets goed is (of lijkt). Soms is ben bang om de grote beer los te laten die binnen hunzelf huist. De angst voor die innerlijke emoties is groter dan de die emoties zelf.

Er zijn mensen die oppervlakkig leven en perfect gelukkig zijn. Niet iedereen heeft de behoefte om alles over het leven uit te spitten. Ik denk niet dat diepgang en zelfontplooiing bepaald is of een oorsprong heeft. Sommige mensen hebben gewoon veel interesses, en willen daar dan alles over weten. (ik o.a.)

Het heeft te maken met het (re)incarnatieproces. Naarmate de mens (verder) incarneert, zal zijn leven steeds lichter worden en zal hij uiteindelijk ‘Het Rad van Karma’ ontstijgen. Overigens spreek ik liever of het spiraal van karma aangezien 'een rad' geen begin en geen eind heeft. Het lijkt ook vaak wel verkeer verdeeld in de Wereld (en voor vele moeilijk te begrijpen), waarom de ene persoon zo veel voor zijn rekening krijgt terwijl het de ander veel makkelijker af gaat. Dit heeft dan ook alles te maken met het Karma van die personen. Aangezien wij niet allemaal op hetzelfde niveau van de incarnatiecyclus leven -omdat de mens met zijn ‘vrije wil’ zelf keuzes (althans de mens is in de veronderstelling dat hij alle keuzes zelf maakt en dus een vrije wil heeft) die naar de wet van oorzaak en gevolg’ resulteren in het al dan niet omlaag of omhoog gaan langs het spiraal- zijn er dus ook grote verschillen in de levens van de mensen. Naar boven, ons met twee handen vastklampend aan de zijkanten van het spiraal, omhoog slepend of trekkend, kost natuurlijk veel meer tijd, inspanning en doorzettingsvermogen dan wanneer wij ons langs het spiraal (als op een glijbaan), heel vlot laten afdalen, wat nauwelijks enige vorm van moeite of inspanning kost. Het al dan niet behoefte hebben aan spiritualiteit, diepgang, zelfontplooiing, maar eigenlijk van alles en nog wat heeft gewoonweg te maken met persoonlijke (individuele) taken en doelen van ieder mens.

Ik denk dat dit (voor de diepgang) ook voor een deel te maken heeft met intelligentie. Mensen met een hogere intelligentie kunnen, qua hersencapaciteit, meer diepgang "aan". Ze kunnen beter verbanden leggen, oorzaken en gevolgen bedenken etc. waardoor zij meer de neiging hebben om dieper na te denken over zaken. Maar je moet natuurlijk wel ergens geinteresseerd zijn voordat je daarover dieper wilt nadenken (zoals ook al hierboven is gezegd). Op spiritualiteit en zelfontplooiing heeft intelligentie denk ik weer minder invloed. Dat heeft volgens mij meer te maken met je omgeving en je opvoeding...