Hebben autistische mensen behoefte aan geborgenheid of vinden ze dat bij zichzelf?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Mensen met een autistische inslag, om niet te spreken van etiketjes als stoornissen en beperkingen, vertonen dat bepaalde gedrag omdat zij op de een of andere manier moeite hebben zich te uiten in hun ervaringen, gevoelens en emoties en moeite hebben met het verwerken van indrukken van buitenaf. Wij hebben zelf twee autistische zonen en ik weet uit ervaring ook bij volwassenen wel het een en ander door een autistische moeder en echtgenoot. Autisten zijn niet anders als andere mensen in hun behoeften hoor! Ook zij hebben behoefte aan geborgenheid!!!! Waar het voor hun omgeving lastig is om te bepalen welke geborgenheid dit is, komt voornamelijk doordat autisten vaak niet kunnen vertellen wat ze voelen. Want hoe vertel je dat je behoefte hebt aan geborgenheid, wanneer je eigenlijk niet weet wat geborgenheid is? Het is een zeer subjectief begrip. Wanneer je een autist goed kent, zoals bij een ouder-kind relatie, dan weet je op een gegeven moment best wanneer de autist zich lekker voelt. Geborgenheid is dus niets anders dan je veilig voelen, vertrouwd en op je gemak. Wanneer een autist dat niet voelt merk je het wel aan zijn gedrag. Maar je moet open staan voor de subtiele aanwijzingen en leren omgaan met de soms harde afwijzingen. Het is een complex gebeuren, afgezien nog om te onderzoeken waar het autisme vandaan komt, waar allerlei ideeën en theorieën over bestaan. Maar autisten hebben inderdaad behoefte aan geborgenheid, misschien nog wel meer dan 'gewone' mensen. Zij hebben behoefte aan een duidelijke, heldere, voorspelbare gang van zaken om zich heen, in mijn ogen bij uitstek het gevoel van geborgenheid. Een arm om hen heen is voor een aantal autisten erg moeilijk, omdat aanraking alleen al soms lastig is, maar geborgenheid in de vorm van veiligheid is enorm groot. Geborgenheid in zichzelf vinden is daarbij erg moeilijk en uit zich vaak in starheid en vasthouden aan bepaalde gedragspatronen. Hoop dat je iets kunt met dit antwoord van een 'ervaringsdeskundige'. Warme hartegroet, Angelique Toegevoegd na 6 minuten: Zelf denk ik dat autisme een uitingsvorm is van hooggevoeligheid. Deze mensen hebben een soort beschermingsmiddel ontwikkeld tegen allerlei binnenkomende prikkels. Misschien hebben zij zelfs wel een grotere behoefte aan geborgenheid, dan anderen. Ook ADHD ligt in deze lijn. Zij worden druk van alle binnenkomende prikkels die zij niet kunnen verwerken. Toegevoegd na 8 minuten: autisme en adhd kunnen ook andere oorzaken hebben

Elk mens heeft liefde/geborgenheid nodig. Autisten hebben echter veelal moeite om genegenheid te tonen. Om liefde te kunnen ontvangen moet je het ook kunnen geven, dit is dus het struikelblok van een autist. Wel hebben autisten voor zover ik weet minder behoefte meerdere sociale contacten. Wanneer ze zich veilig voelen bij één persoon voelen ze zich niet genoodzaakt nog meer energie te steken in een tweede.

Bronnen:
Ik ben geen ervaren hulpverlener of iets...

Autisten leven in een eigen wereldje dus vaak vinden ze dat bij zichzelf. Ik ken persoonlijk een Autist met wie ik goed bevriend ben, maar hij is het liefst alleen en heeft geen behoefte aan contact.

Er zijn heel veel vormen van autisme. En er zijn heel veel verschillende mensen met veel vormen en gradatis van autisme. Over het algemeen zijn mensen met autisme of zichzelf gericht. Heel veel autisten voelen zich in heel veel situaties onveilig. Ze begrijpen vaak niet veel van gevoelens en emoties en zeker niet van anderen. En hechten daarom aan vertrouwde situaties. Dat zou je een vorm van geborgenheid kunnen noemen. Maar geborgenheid betekent ook weer voor iedereen wat anders. Voor de een is het een strak schema. Voor de ander zijn het vertrouwde knuffels. Voor mijn neef, die in een woongroep woont, betekent geborgenheid: dat ie zijn moeder kan bellen als er iets is wat afwijkt van zijn dagelijkse patroon.

Mensen met autisme zijn net zo divers als mensen zonder... om je een algemeen antwoord te geven op deze vraag vind ik moeilijk, omdat het autisme spectrum ook nog es een breed spectrum is. Ik denk, algemeen gesteld, dat ieder mens behoefte heeft aan geborgenheid en dat ook kan vinden in zichzelf. Misschien los van de vraag, maar vaak wordt gezegd, dat een autist geen liefde kan geven en/of kan ontvangen. En dat gaat voor velen op: dat ligt aan de vorm van autisme. Maar zeker niet voor iedereen! Mijn zoon heeft het syndroom van Asperger (dat noemen ze een "milde" vorm) en is zeer zeker in staat liefde te geven, en ook te ontvangen. Je moet alleen wel weten, hoe zijn "gebruiksaanwijzing" in elkaar zit :-) Zijn behoefte aan geborgenheid is heel groot, maar hij kan zich ook enorm afsluiten van de wereld en in zijn eigen innerlijke wereld die geborgenheid vinden.

In het algemeen willen mensen met een autisme overzicht/structuur en voelen zij zich daarin prettig/veilig/geborgen. Emoties en gevoelens werken wat anders dan bij mensen zonder autisme. Maar zoals ieder mens er één is en uniek, zo geldt dat uiteraard net zo goed voor mensen met een ASS.

jazeker hebben autistische mensen dit. dit vinden ze door begrip en rekening houden met. omdat de autist moeite heeft met dingen om zich heen en aanpassing nooit 100% mogelijk is heeft een autist behoefte om zich even terug te kunnen trekken in zijn eigen wereld zodat deze de rust kan vinden om zichzelf te zijn, zonder prikkels die niet te plaatsen zijn. Bij mensen met autisme functioneren de hersenen anders. Het is vaak moeilijk echt contact te krijgen. Het contact is minder wederkerig, dat wil zeggen dat je minder het gevoel hebt dat het van twee kanten komt. Mensen met autisme kunnen zich vaak moeilijk verplaatsen in anderen en voelen sociale signalen niet goed aan. Signalen die erop kunnen wijzen dat iemand één van de verschillende vormen van autisme heeft: Moeite met het begrijpen van non-verbale signalen (oogcontact, gezichtsuitdrukking, lichaamshouding etc.) van andere mensen. Moeite met het zelf gebruiken van non-verbale signalen. Moeite met het maken van contact met andere mensen. Niet flexibel in denken en handelen. Extreme interesse in een bepaald onderwerp of activiteit (dit kan obsessieve vormen aannemen). Moeite met sociaal taalgebruik (dit kan variëren van helemaal niet praten tot altijd de 'verkeerde' dingen zeggen) In combinatie met autisme komen ook psychische problemen voor als: angst, hyperactiviteit, depressie, wanen/hallucinaties. Er zijn verschillende vormen van autisme. Eigenlijk is niemand met autisme hetzelfde. Hieronder staan de verschillende vormen van autisme: (klassiek) autisme stoornis van Asperger PDD-NOS RETT-syndroom Desintegratiestoornis van de kinderleeftijd. voor ieder zal het dus verschillend zijn, maar de behoefte is er zeer sterk, en is het heel goed haalbaar om zelf een prettige situatie te creëren.

Bronnen:
http://www.familievan.nl/jeugd/240/491/P522

Mensen die ik ken met autistische trekjes zijn meer afhankelijk van de regels dan van de mensen zelf. Zolang iedereen zich aan de regels houdt en de structuur is gewaarborgt, is het goed. Ik bedoel het niet in het algemeen of dat gedrag standaard is, maar ik weet van de mensen die ik ken dat hun seksualiteit niet beladen is met emoties of intieme ethische normen, daarom is die op een manier ook niet problematisch. Daarentegen ken ik ook kinderen met een laag iq en met een diagnose klassiek autisme waarbij ik zie dat ze echt willen knuffelen, zelfs met wildvreemden. Het is opvallend dat ze dan meestal op een kenmerk afgaan in iemand bv. opvallend grote oren , gelijkenis met eenfiguur uit een kinderfilm, of een kale bol die moet worden gestreeld. Ik wil er nog bij zeggen dat ik verder vind dat elk mens anders is en dat het zeker nooit zo mag zijn dat een diagnose mag bepalen hoe iemand is want anders doe ik zeer zeker anderen met dit antwoord tekort.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100