Hoe weet je dat je spiritueel 'af' bent?

Veel mensen in het westen lopen tegenwoordig een spiritueel pad. Ze weten alles van spiritueel ontwaken, tweelingzielen, en de zin van het leven. Maar hoe weet je dat je 'klaar' bent? En, ga je dan, bijvoorbeeld, dood? Of kun je met al je kennis nog anderen helpen tot jouw tijd erop zit?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De ene zegt dit en de andere zegt dat. Je zal altijd dingen horen waar je iets mee kan en je zal minstens zoveel dingen horen waar je op het moment zelf geen blijf mee weet. Volgens mij ben je nooit of te nimmer spiritueel 'af' zoals jij dat noemt. Er zal 'altijd' iets nieuws te ervaren en/of te leren zijn. Dit wonderlijke energie-spel dat wij 'Het Leven' noemen is een never-ending spel en/of een never-ending bewustwordings-reis. Doodgaan is trouwens een overgang naar een ander energie-level en/of een andere dimensie waar je met de opgedane ervaring van hier verder leeft. Al dan niet in hetzelfde lichaam om het zo maar uit te drukken. Je kan altijd anderen helpen met hetgeen je geleerd hebt, ook al heb je het gevoel dat anderen meer helpen dan jij, toch help jij anderen evenveel. Het is niet omdat de resultaten bij de ene duidelijker zichtbaar zijn als bij de andere dat de ene het beter doet dan de andere. We doen het allemaal Perfect zoals 'ooit' voorzien werd doch we komen daar via eindeloze ervaringen pas achter. Hetgeen velen 'spiritualiteit' noemen is het zich bewustworden van een bepaalde logica en een zogenaamd 'doel' in ons leven. Iedereen volgt eenandere weg doch 'altijd' de juiste weg om zich van hetzelfde bewust te worden. Dus ook een moordenaar, een verkrachter, een dief of een pedofiel volgen hun 'voorbestemde' spirituele weg. Ooit gingen wij hun voor of zullen wij hun volgen. Wie zich daar niet mee kan verzoenen heeft dus nog een belangrijk stuk van de zogenaamde spirituele weg af te leggen. Het zijn de ervaringen die ons wijzer, zachter en Begripvol maken. Ik wens jou dan ook heel veel succes op het voor jou uitgestippelde pad. Een pad waar in wezen dus nooit een einde aan komt maar waar we oa in de dood-fase wel tot rust kunnen/mogen komen om dan toch weer verder te 'moeten' zoals het ooit werd voorbestemd. Een Gouden tip: Je loopt met veel meer veerkracht en je valt ook lekker zacht als je naar iedereen onderweg Glimlacht ;-)

Ze noemen hun levensweg een spiritueel pad, en als ze aan het eind komen van het pad gaan ze niet dood maar andersom... Als je dood gaat komt er een eind aan je spiritueel pad op aarde! geloof je in leven na de dood dan gaat de reis nog wat verder!!!

Het hele leven van ieder mens is uiteindelijk een spiritueel pad. Alleen de een focust zich daar erg op, en voor de ander is het een zijlijn. Dat tegenwoordig in onze contreien zich zoveel mensen er zo intensief mee bezig houden (en nogal eens van het pad afzweven eerlijk gezegd) komt voornamelijk omdat aan al onze primaire en secundaire levensbehoeften wel zo ongeveer voldaan is. De intensieve fulltime zoektocht naar jezelf en de zin van het leven staat natuurlijk helemaal op het topje van de piramide van Maslov. (Behoefte aan zelfontplooiing). Maar het heeft geen einddoel ofzo. Het doel van de reis is de reis zelf, en de manier waarop je die maakt en er van geniet. Er is geen 'eindbestemming'. Alles wat je gedurende je reis oppikt, dien je ook te gebruiken tijdens de rest van de reis, en niet te bewaren voor een eventueel einddoel dat je je hebt voorgesteld. Dus daar waar je kennis opdoet waarmee je anderen kunt helpen, gebruik je die tijdens je 'reis', in het dagelijks leven dus.

Het spirituele pad is voornamelijk een leerweg. En net zoals in het 'gewone' leven, raak je nooit uitgeleerd. Wel kan je een meesterschap behalen op een bepaald vlak en daarin kan je andere mensen heel goed helpen. Dan beland je op het uitvoeren van je taak in het leven. Hoe je het weet... op een gegeven moment weet je dat je een meester bent geworden. Daar zit je dan midden in. Anderen komen vanzelf naar jou toe en hebben dan precies die 'spirituele' vragen waar jij heel goed in bent geworden (meesterschap). Soms wildvreemden. Alsof zij zich geroepen voelen om met jou hierover te praten. Je raakt nooit uitgeleerd, daarvoor is een mensenleven gewoon te kort.

Alleen mensen die echt never nooit ergens over nadenken lopen geen spiritueel pad. Maar over het algmeen is iedereen wel eens bezig met iets wat buiten onze waarneming ligt. Mensen die daar heel veel mee bezig zijn en heel sterk zoekend zijn naar antwoorden op vragen waar niemand een antwoord op heeft... die zou je dan spiritueel noemen. Omdat die het allemaal zo ernstig nemen, alles wat daar mee samenhangt. Je kunt wel klaar zijn met je leven op aarde. Maar tijdens dit leven ben je nooit klaar met je ontwikkeling, op wat voor gebied dan ook. Mensen die zich volkomen uit het leven terugtrekken en als een kluizenaar gaan leven, doen dat juist ook om op die manier verder te leren, te ontwikkelen. En natuurlijk kan je met jouw kennis anderen helpen, of dat nu wiskunde is of breien of te maken heeft met andere levenservaringen. Het nadeel van die zg. spirituele kennis is, dat jij nooit weet of datgene wat jij overdraagt wel klopt! Wat zich in jouw brein, jouw hersenen, jouw ervaringen afspeelt op geestelijk gebied, hoeft voor een ander helemaal niet te gelden. Dus moet je heel erg oppassen met het overdragen van die zg. kennis.

Als je spiritueel klaar bent, is na enige dagen je teraarde bestelling/crematie. Je bent dan dus overleden. Tot dat moment ben je spiritueel nog niet af of klaar want je kunt nog veranderen.

Iemand is nimmer spiritueel "af" of "voltooid",want dat zou betekenen dat iemand is "uitgeëvolueerd" en "uitgeleerd" en dat iemand "volmaakt " zou zijn. Omdat het leven,de (omringende) wereld,de kosmos en alles wat daarin bestaat,doordrongen is van nog onopgeloste mysteries én omdat de interactie van iemand met de omringende wereld,inclusief de medemensen, een voortdurende ontdekkingsreis is die nimmer eindigt ---behalve dan met de fysieke dood en volgens velen gaat dáárna de spirituele ontwikkeling nog verder--- zal iemand nímmer spiritueel "af" kunnen zijn/worden.

Je bent spiritueel pas af, als je het meesterschap hebt bereikt. Door te kennen en te herinneren. Ontwaken is eigenlijk herinneren, en gelukkig ontwaken er inderdaad veel mensen. Door het meesterschap te bereiken, zijn er vele levens nodig. Door dood te gaan, zit jou taak in dit leven erop. Je hebt je kansen en leermomenten gehad, je kon veranderen, of niet veranderen, al naar het gelang zoals jij dat nodig vond. Door de dood ligt dit alles vast, en is onherroepelijk. Of je anderen kunt helpen met je kennis, ja dat kan, maar hou er rekening mee, dat je naaste ook zijn spirituele pad moet lopen, en misschien in een andere fase zit dan jij. Geef de ander dus ruimte.

Het begrip spiritueel zijn, kan de mens niet eens bevatten, We kennen het begin en einde niet. We kennen het uiteindelijke doel niet. We weten niet waar de reeds ingeslagen weg naar toe leidt, of we het goed of juist fout doen. De reis die we afleggen naar dat onbekende doel is vol kuilen en tegenwind, maar ook vol liefde en voldoening. Voor velen een onbegrepen reis, die staan langs de weg, zich af te vragen , is dit wel de juiste afslag. Maar de reis gaat verder en verder en als we denken dat het klaar is, dat we er zijn, blijkt het juist een begin te zijn, wel kunnen er dan mensen met je mee gaan lopen, mensen die de weg nog niet kennen, voor deze mensen ben je "af" en eigenlijk ben je dat ook wel, maar alleen voor dat eerste deel, maar de reis gaat verder en verder....

Er is niet zoiets als spiritueel 'af' zijn, omdat er niet zoiets is als spiritueel 'on-af' zijn. Ieder bevindt zich op enig moment op het juiste punt. Het concept van een reis of pad kan alleen maar bestaan in de illusie van tijd. Alles gebeurt echter tegelijk(ertijd). Ieder oordeel over 'on-af' zijn (of enig ander oordeel), is een product van onbewuste conditionering. Geen enkel oordeel komt voort uit de Waarheid. (Vgl Jezus'uitspraak: "Oordeel niet...") De verlichte Meester is in essentie geheel gelijk aan de grootste dictator/moordernaar/etc. Het Leven vergist zich immers niet, zelfs niet als het leven zeer veel pijn doet. Staat u mij hier toe Meester (als in: leraar) Eckhart [1260-1328]te citeren: "Alles wat gebeurt, is het beste." De Onvoorwaardelijkheid is op ieder moment voelbaar. Wat er ook gebeuren moge, het heeft daar geen invloed op.

Ik denk dat op al jouw vragen Ja geantwoord kan worden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100