Hoe vind je in je beslissingen / daden de juiste balans tussen goed en kwaad doen voor wat betreft je eigen wensen en de belangen van anderen ?

Ik voel grrr zin om wild en meeslepend te leven maar voel mij ook genoodzaakt mij in te houden wegens verplichtingen naar anderen..

Een soort "Ik Jan Cremer " versus " Amelie " gevoel

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je moet je altijd afvragen met wat je erbij opschiet om je wild uit te leven, en destructief jezelf naar de ondergang te helpen. Het zal je hooguit een tijdelijke bevrediging geven, en je egokrachten zullen zich even lekker voelen. Daarna zul je jezelf steeds meer moeten overrulen omdat je ego steeds meer wil, en het maar slechts een korte bevrediging geeft, een korte extase van schijngeluk. Ook is het niet goed om altijd maar goed voor een ander te zijn, zonder rekening te houden met jezelf, en je eigen problemen, die ook vragen om opgelost te worden. Soms is een stille tijd, en een naar binnengekeerd leven goed om die balans te kunnen vinden in jezelf, zodat je jezelf niet te kort doet. In alles zul je een balans moeten vinden. Het kwaad in jezelf ontkennen en wegdrukken heeft geen zin. Het zal met hernieuwde krachten terugkomen en nog grotere vormen aannemen. Je zult dit moeten doorleven een plaatsje geven in jezelf, en met een liefdevolle blik zeggen, dit is ook van mij, en zo ben ik ook. Het leven is het waard om geleefd te worden, met zijn uitdagingen, zijn moeite en verdriet, en zijn hoogtijdagen. En je mag dit beleven, je onderdompelend in vreugde, lol, en verdriet. Als je bij dit alles maar afvraagt, of dit ten koste gaat van je naaste, jezelf en moeder aarde. Het zou fijn zijn dat als je straks oud en de dagen zat bent, dat je kunt terugkijken op een goed geleefd leven, waarin liefde centraal heeft gestaan, zodat je voelt van het is goed. Veel wijsheid toegewenst.

Ik denk dat veel mensen dit wel zullen herkennen. Eigenlijk wil je nog vanalles, maar er zijn altijd bezwaren, beperkingen. Soms kinderen, soms een partner die niet kan of niet wil. Soms je werk, omdat je nu eenmaal brood op de plank moet hebben. Als het alleen om jezelf gaat, dan zou ik zeggen: GAAN! Maar het hele leven gaat om keuzes maken. En die keuzes kun jij alleen maar zelf maken. De kunst is om met voldoende relativiteit naar alle mogelijke opties te kijken. Wat, als. Dat is de vraag. Daar is eindeloos over uit te weiden, maar het blijft persoonlijk.

Zolang je de wet niet overtreedt en geen mensen kwetst... leef groots en wild en meeslepend zou ik zeggen! Neem de kansen waar ze liggen.

Het is eigenlijk eenvoudig.Heb je naaste lief als jezelf. Dan houd je automatisch rekening met anderen en wat je zelf wilt. Je hoeft zelf niet voor een ander onder te doen. Het mag altijd een eerlijke afweging zijn. Zodat je niemand, maar ook jezelf niet, tekort doet. Ach ja en dan kan er nog wel eens een verschil van inzicht zijn over de ruimte die je voor jezelf neemt en de ruimte die je een ander geeft, maar daar is dan toch over te praten.

Zolang je anderen niet kwetst of hen in hun eigen vrijheid en/of keuzes belemmert en in hun waarde laat,dan mag jij zelf ook gewoon de dingen doen in jouw leven waarvan jij vindt dat je ze graag wilt (gaan) doen. Ik denk dat wanneer je dit in gedachten houdt en in je beslissingen/daden mee laat spelen,dat je dan de juiste balans zult kunnen vinden. Er zal dan geen enkel redelijk denkend mens zijn die jou dan een naar eigen goeddunken ingevuld leven kan verwijten.