Zijn foute gedachten ook een zonde in het Christelijk geloof?

In het NL strafrecht zijn foute intenties en gedachten niet strafbaar. Iedereen is vrij om te denken: ik wil mijn buurman om zeep helpen, of: ik wil die vrouw graag aanranden, of: ik zou de belastingdienst wel willen belazeren. Maar als je het niet echt doet, is er niks aan de hand.

Hoe zit dit in het Christelijke geloof? Geldt daar ook dat alleen daden zijn zondes, of geldt daar: foute gedachten zijn ook zondes, ook al blijf je zo'n goed mens om ze niet echt uit te voeren.

Weet jij het antwoord?

/2500

Een bekende uitspraak van Jezus uit het Evangelie volgens Matteus is (5, 27-28) . "   27 Gij hebt gehoord, dat er gezegd is: Gij zult geen echtbreuk plegen. 28 Maar Ik zeg u: Al wie naar een vrouw kijkt om haar te begeren, heeft in zijn hart al echtbreuk met haar gepleegd." Je kunt dus niet alleen zondigen door iets te doen of te laten, maar ook door aan een zonde te denken.

Foute gedachten op zich zijn nog geen zonden, maar het hangt er een beetje vanaf wat je onder gedachten verstaat en wat onder zonde. Eén van de facetten van zonde is dat je het vrijwillig deed, en vrijwillig kan een bepaald bewustzijn impliceren. Normaal gesproken heeft iedereen per dag duizenden gedachten, en wat men denkt is vaak geen bewuste vrijwillige keuze. Maar toch is er wel een bepaald bewustzijn van wat men denkt. Het gaat er dan juist om wat je met die gedachten doet die je bewust bent geworden. Dus krijg je ineens de gedachten dat je bijv. een vrouw wilt aanranden, dan kan dat een dermate instinctieve opkomende gedachte zijn dat je daar in eerste instantie niets aan kan doen. Maar als je je bewust bent van die moraal slechte gedachte en je gaat daar verder bewust over fantaseren dan wordt daar al een meer vrijwillig karakter aan gegeven en juist die vrijwilligheid en (morele) kennis daarvan maakt het zondig. Natuurlijk is het ook zo dat bepaalde gedachten ook weer meer naar boven komen doordat je jezelf in een zodanig omgeving hebt gebracht dat je indirect en onbewust toch weer die gedachten gaat krijgen. Je moet dan niet zozeer verantwoordelijkheid nemen voor die gedachten maar eerder voor de oorzaken (wat doe je in het dagelijks leven) die die gedachten oproepen. Etc etc... Conclusie het is niet zondig om slechte gedachten te hebben alleen als je daar vrijwillig op in gaat.