Wat zouden Boeddha en Jezus Christus van elkaar kunnen leren?

Siddhartha Gautama Boeddha Boeddha betekent 'hij die ontwaakt (verlicht) is'. De titel Boeddha wordt gegeven aan iemand die op eigen kracht, zonder leraar, de Dhamma (de waarheid, de natuurlijke ordening der dingen) ontdekt heeft en verlichting heeft bereikt.

Iemand die ontwaakt is ziet de werking van onze geest die ons gevangen houdt in lijden, en de weg naar de verandering van deze geest waardoor dit lijden wordt opgeheven.

Nu weet ik niet of Siddhartha ooit van Jezus Christus heeft gehoord en hoe hij daar tegenover stond. Zag hij Hem als broer of leraar of toch als Heer?
Maar wat zou hij winnen als hij zich bijv. had laten dopen en christen was geworden?

En eventueel is die vraag ook andersom te stellen, wat zou Christus kunnen leren van Boeddha?

Weet jij het antwoord?

/2500

Leren is niet echt het goede woord. In de door jou beschreven situatie, zouden deze twee mensen elkaar als EEN geheel zien en ervaren. Er is dus geen verlangen meer. Ook niet om te 'worden'...ze ZIJN al. Het 'worden' komt van ons denken en verstand, wat wij de 'sleutel' hebben gegeven bij ons dagelijks doen. Ons denksysteem is ook het gevolg van de verschillen die je denkt te hebben in je psyche. Dat doet het brein nu eenmaal voor onze fisiek; overleven....verschillen ontwaren, zoals dat met dieren ook gebeurd.., en is een goed systeem want we bestaan. Als je bv je fisieke systeem (denken) de leiding geeft in je psyche, dan kom je automatisch in conflict....en zal de eenheid die je bent, niet merkbaar meer zijn...conflict is het gevolg, kleine, grote, en als maar meer.... Boedha, Christus, zijn de namen voor mensen die uit dat conflictpatroon zijn 'ontsnapt'. Beide zouden tegen je zeggen, jij bent ten minste....één met mij.( en daar is 'mij' eigenlijk niet....maar begrijpbaar in je taal) 'Mij' is ook niet beter dan 'jij'...want dat 'denk' je maar, met je fisiek-patroon. Hiërarchie is een organisatie van het denken, en verafgoding is dan je eigen gebrek. Zelfs de woorden die wij nodig hebben, zijn voor deze twee mensen niet doelmatig en erg verwarrend, want het woord is niet het ding zelf.. In stilte zouden ze zijn, het bewustzijn wat zichzelf bewust is, en dat is één. ( zo 'zie' ik dat, en 'denk' ik dat maar hoor!) ;-)