Hoe kan Jezus zeggen: mijn God mijn God waarom hebt U mij verlaten? als ze een drieeenheid zijn. Dan is God toch altijd bij Hem??

Ik zoek serieuze antwoorden die het uit kunnen leggen vanuit de bijbel. (voor de zekerheid: de bijbel van de christenen)

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Jezus was God en mens tegelijk. Net als jij en ik een innerlijke - en uiterlijke mens tegelijk zijn, zo was Hij dat ook. Nader uitgelegd: Je uiterlijke mens presenteert zich aan en functioneert in deze maatschappij en in de omgeving waar hij zich in bevindt. Je innerlijke mens is strikt privé en is eigenlijk je ware mens; de mens die je feitelijk bent. Zoals Spreuken 14 zegt: “Ook onder het lachen kan het hart pijn lijden. . .” Jezus benoemt dit gegeven o.a. in http://www.biblija.net/biblija.cgi?m=Mat+4&id16=1&l=nl&set=10: “Niet alleen van brood zal de mens leven, maar van alle woord, dat uit de mond Gods uitgaat”. Je uiterlijke mens “leeft van brood” om in leven te blijven terwijl je innerlijke mens zich voedt met “alle woord, dat uit de mond Gods uitgaat”. Ook de gelovige kan zich wel eens “van God verlaten voelen” en voor korte of langere tijd vertwijfeld raken. Terug te komen op jouw vraag hoe Jezus die woorden uit kon spreken is vanwege het feit dat Hij, als God zijnde, ook mens was zoals jij en ik en met de mogelijkheid om te (kunnen) zondigen. Het was namelijk in het verlossingsplan (de boekrol) opgenomen dat Hij mens van vlees en bloed moest worden om de, door zonde verloren, wereld te kunnen redden.

Hiermee vervulde hij wat in Psalm 22:1 staat. Hij zei dit niet omdat hij zijn geloof in zijn hemelse Vader verloren had. God had Jezus verlaten in de zin dat hij zijn bescherming had weggenomen, zodat Jezus kon laten zien dat hij God altijd trouw zou blijven. Qua drie-eenheid.. dat is wat ingewikkelder. Je trekt in je vraag al een (overigens correcte) conclusie: dit kan niet. De drie-eenheid is een stelling die niet in de bijbel voorkomt, maar pas in de 4e eeuw van onze tijdrekening in de christelijke religie is ingevoerd. Volgens de New Catholic Encyclopedia werd in de geloofsbelijdenis die aan het Concilie van Nicea wordt toegeschreven, de eerste officiële definitie van de ’christelijke orthodoxie’ vastgelegd, waaronder de definitie van God en Christus. Enkele aanhalingen: De geloofsbelijdenis van Nicaea die later in de liturgie is opgenomen, is niet op dit concilie aanvaard, maar pas later op het eerste Concilie van Constantinopel (381)-Nieuwe Geïllustreerde Lekturama Enc. Op het Concilie van Nicea in 325 werd de belangrijke formulering voor deze leerstelling [die later de Drie-eenheid werd] vastgelegd in de belijdenis dat de Zoon ’van dezelfde substantie is als de Vader’.—Enc. Britannica. De Bijbel, met inbegrip van het Nwe Testament, bevat geen trinitarische uitspraken of speculaties over een trinitarische godheid. —Enc. Britannica. Het dogma van de Drie-eenheid komt niet uit de vroegste christelijke periode en wordt pas tegen het eind van de tweede eeuw duidelijk verwoord. —Library of Early Christianity —Gods and the One God. Om het dogma van de Drieëenheid te formuleren heeft de kerk een eigen terminologie moeten ontwikkelen met behulp van begrippen uit de filosofie. —Katechismus van de katholieke kerk. Er zijn in de loop van de vele eeuwen al velen de dit onderzocht en gemeld hebben. ik zal hier 1 vb noemen: Michael Servet (1511-1553) Zijn studies brachten hem tot de conclusie dat het christendom in de eerste drie eeuwen van onze jaartelling verbasterd was. Hij kwam te weten dat Constantijn en zijn opvolgers valse leerstellingen hadden gepromoot die er uiteindelijk toe leidden dat de Drie-eenheid als officiële geloofsleer werd aangenomen. Servet publiceerde zijn boek 'Over de dwalingen van de Drie-eenheid', een werk dat hem tot een belangrijk doelwit van de inquisitie maakte. In de bijbel wordt geen melding gemaakt van de Drie-eenheid. Ook kon hij concluderen dat de heilige geest geen persoon is, maar Gods kracht in actie.

God is één. Hij (God) heeft andere eigenschappen dan Jezus. God heeft de eigenschap om mensen te doen sterven en doen leven, Jezus niet. Jezus kan wel wonderen verrichten, maar dan altijd door/via God, dus niet uit zichzelf. Bij de wonderen in de bijbel lezen we ook als Jezus iets (om een wonder) vraagt er bij zegt 'Als God het wilt'. Als Jezus uit zichzelf (zonder de Wil van God) wonderen kon verrichten, had hij zich vast en zeker gered, gezien hij daar om smeekte. Hiermee wordt bedoeld dat alleen God's Wil plaats kan vinden en niet de wil van Jezus louter. Als Jezus iets wilt maar God wilt dat niet, zal het ook nooit gebeuren. Bovendien is het heel 'krom' dat iemand (Jezus) voor andermans zonden opdraait (vd mensheid). Ieder persoon is verantwoordelijk voor zijn eigen daden (hetzij goede daden of anderzijds zonden). Hiervoor kan niemand anders beloond of bestraft worden.

De dreienigheid is in tegenstelling tot de quote van Jezus niet bijbels maar een theologische hypothese. Er word zowel als eenheid als over aparte gedaantes gesproken in de bijbel als het gaat over God en Jezus. Door jezelf verlaten worden in strijdig met menselijke logica. Het gevaar ligt dan snel op de loer om een constructie te verzinnen die de logica een hak wil zetten. De drieenigheid zelf is daar een goed voorbeeld van. De bijbel zit vol met met paradoxen en teksten die elkaar tegenspreken. De vraag is (ook al ben je van de "kaft tot kaft" theorie) of het interessant is om een entiteit die niet aan menselijke wetten gebonden is (volgens de gelovers) strikt volgens die de menselijke wetten te toetsen. De andere kant hiervan is wel dat een sterke claim in de vorm van een theologische hypothese ook slechts mensenwerk is.

De drieeenheidsleer is niet bijbels. Het woord Drie-eenheid komt ook niet in de Bijbel voor. De Bijbel werd in de eerste eeuw n.Chr. voltooid. De officiele formulering van de leringen die tot de ontwikkeling van de Drie-eenheid leidden, begon pas ruim twee eeuwen later in het jaar 325, op een concilie in de stad Nicea. Om erachter te komen wat de bijbel leert kunnen we het beste kijken naar wat Jezus zelf zei. In Johannes 6:38 zei Jezus: „Ik ben niet uit de hemel neergedaald om mijn wil te doen, maar de wil van hem die mij heeft gezonden.” Die uitspraak zou een beetje verwarrend zijn als Jezus God is. Als Jezus God is, wie stuurde hem dan naar de aarde? En waarom deed Jezus gehoorzaam de wil van degene die hem stuurde? Een soortgelijke tekst staat in Johannes 7:16. „Daarop antwoordde Jezus hun en zei: ’Wat ik leer, is niet van mij, maar behoort hem toe die mij heeft gezonden.’” Ook hierbij kan je je weer afvragen wie stuurde Jezus dan? En van wie kwamen de dingen die hij onderwees? Zou die persoon niet hoger zijn dan Jezus? Het is toch logisch dat iemand die een ander stuurt, boven hem staat? Kijk ook eens naar wat Jezus zei in Johannes 14:28: „Gij hebt gehoord dat ik tot u heb gezegd: Ik ga heen en ik kom tot u terug. Indien gij mij liefhadt, zoudt gij u verheugen dat ik heenga naar de Vader, want de Vader is groter dan ik." Mattheüs 28:18, Jezus zei tegen zijn volgelingen: „Alle autoriteit in de hemel en op aarde is mij gegeven.” Als Jezus God is, hoe kon hem dan meer autoriteit gegeven worden? En wie gaf het aan hem? Lukas 3:21, 22 „Toen nu al het volk werd gedoopt, werd ook Jezus gedoopt, en terwijl hij bad, werd de hemel geopend en daalde de heilige geest in lichamelijke gedaante gelijk een duif op hem neer, en er kwam een stem uit de hemel: ’Gij zijt mijn Zoon, de geliefde; ik heb u goedgekeurd.’' Tot wie bad Jezus? en van wie was de stem uit de hemel dan? De drieeenheid is dus een onware leerstelling. die niet op de bijbel gebaseerd is.

Bronnen:
http://download.jw.org/files/media_books/5...