Waarom worden de dieren in psalm 102 met de jaren veranderd?

http://www.biblija.net/biblija.cgi?m=psalm+102&id42=1&id18=1&id17=1&id16=1&l=nl&set=10

Hier zie je bij vers zeven van psalm 102,telkens een andere vogel staan.Een kraai,een uil en een pelikaan.Laatst las ik in een oude bijbel zelfs dat het was getransformeerdt tot een roerdomp!

Wie kan me hier duidelijkheid over geven?

Toegevoegd na 15 minuten:
Ik heb net met mijn moeder gebeld en bij haar stond er kauw!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Hebreeuws is een lastige taal om te vertalen. Ik heb mijn Hebreeuwse Bijbel en woordenboek niet bij me, maar ik weet dat het lastig kan zijn om het juiste dier te vertalen. De vertalers hebben dan aangenomen dat het om een bepaalde vogel gaat en dachten dat het een uil was, maar met het aanhangen van andere theorieën of de inzichten van andere vertalers (hé, de roerdomp kwam in dat gebied waarschijnlijk niet voor, dat is een fout geweest, het lijkt meer op een vleesetende vogel, misschien was het een uil? Of het leek meer een aasetende vogel, een kraai, laten we dat vertalen.) Dat de vertalers dan toch 'gokken' of een waarschijnlijke vogel kiezen komt doordat de lezer van ps. 102 zich dan een beeld kan vormen. Een zelfde voorbeeld zie je in Job, daar gaat het over een krokodil (of draak) en een nijlpaard. Maar de woorden zijn niet goed terug te voeren op een (bestaand) dier. Maar als de vertalers Behemot (wat vertaald wordt met Nijlpaard) laten staan begrijpt de lezer het niet. Mocht dit niet genoeg duidelijkheid geven, over 2 weken heb ik weer beschikking over mijn Hebreeuwse Bijbel en woordenboek, misschien kan je me dan een persoonlijk bericht sturen.

Het is voor bijbelvertalers heel moeilijk om vast te stellen over welke dieren geschreven werd in de oorspronkelijke tekst. Het is niet de bedoeling dat je de voor dat stuk gekozen schepselen letterlijk plaatst in die tijd op die plek. Maar je kijkt ernaar als een gedicht, waarin de dichter beeldende woorden gebruikt om een bepaalde sfeer te scheppen. Het gaat in Psalm 102 over bittere eenzaamheid. De schrijver denkt daarbij aan een roerdomp of pelikaan (een watervogel dus) die zich in de woestijn ophoudt, aan een uil die in eenzame ruïnes verblijft, aan een vogel helemaal alleen ergens op een dak.

Bronnen:
http://bijbelkrabbels.wordpress.com/2013/0...