Waarom zei jezus: Eli, Eli, lema sabachtani?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Mat 27 vers 45 Rond het middaguur viel er duisternis over het hele land, die drie uur aanhield. 46 Aan het einde daarvan, in het negende uur, gaf Jezus een schreeuw en riep luid: ‘Eli, Eli, lema sabachtani?’ Dat wil zeggen: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?’ De Here Jezus was op dat moment door God verlaten. Deze God verlatenheid was waar de Here Jezus zo doodsbang voor was geweest toen Hij in de olijfgaard Getsemane was. Naast de verschrikking van het kruis met een opengereten rug, droeg hij de straf van onze zonde. Gal 3:13 Christus heeft ons vrijgekocht van de vloek der wet door voor ons een vloek te worden; want er staat geschreven: Vervloekt is een ieder, die aan het hout hangt. De duisternis in het land zie Mat 27 vers 45 - symboliseerde de geestelijke strijd die er mee samen hing. Christus herhaalde hiermee de profetie van Psalm 22 vers 2, waarin David zich verloren voelde zonder God's Aanwezigheid. Maar om onze overtredingen werd Hij doorboord, om onze ongerechtigheden verbrijzeld; de straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem…" (Jesaja 53:5a) Hierna was Joh 19 :30 en HIj zeide het is volbracht ! En Jezus riep met luide stem: 'Vader, in uw handen leg ik mijn geest." (Lucas 23:46) De Here Jezus bepaalde zelf het tijdstip van zijn sterven. Jezus werd niet gedood, maar Hij legde zijn leven af zoals al voortijdig voorspeld in (Johannes 10:18). Hij is naar het dodenrijk gegaan en heeft de Satan te niet gedaan die de macht over de dood / dodenrijk had (zie Hb 2:14 / Hand 2 :31 ) en waarlijk opgestaan. Toegevoegd na 3 minuten: Want ook de Zoon des mensen is niet gekomen om Zich te laten dienen, maar om te dienen en zijn leven te geven als losprijs voor velen.” (Marcus 10: 45). Er is betaald door Christus

Omdat ie een mens was die vreselijk aan het lijden was, hangend aan dat kruis. De woorden betekenen: Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten? Jezus citeerde hier uit Psalm 22:2, waarschijnlijk uit de Targum (vertaling in het Aramees).[2] Beide evangelisten geven de vertaling in het Grieks. De omstanders verstonden het verkeerd en dachten dat Jezus de profeet Elia riep.

In de eerste plaats kan hij het bedoeld hebben in de gekwalificeerde betekenis dat Jehovah zijn bescherming van zijn Zoon had weggenomen, opdat Jezus’ rechtschapenheid tot het uiterste — een pijnlijke en beschamende dood — zou worden beproefd. Maar dat God Jezus prijsgaf aan de woede van vijanden die onder aanvoering van Satan stonden, betekende niet dat hij hem geheel en al in de steek liet. Jehovah bleef zijn genegenheid voor Jezus tonen, zoals bewezen werd toen hij zijn Zoon op de derde dag uit de doden opwekte, en Jezus wist dat dit zou gebeuren. Een tweede motief dat Jezus er waarschijnlijk toe bewogen heeft zijn uitroep aan de martelpaal te slaken, was namelijk dat hij door deze woorden te gebruiken een profetische aanwijzing dat hij de Messías was, in vervulling kon doen gaan. Uren tevoren had Jezus de apostelen meegedeeld dat er dingen zouden gebeuren als een vervulling van wat ’er over hem geschreven stond’ . Hij wilde de in de Schrift opgetekende dingen volbrengen, met inbegrip van wat er in Psalm 22 was voorzegd. Psalm 22, die zo veel profetische aanwijzingen omtrent de voorvallen uit het leven van de Messías bevat, begint met de woorden: „Mijn God, mijn God, waarom hebt gij mij verlaten?” Toen Jezus deze woorden uitriep, maakte hij de lijst van in hem vervulde profetieën derhalve weer langer. De psalmist geloofde niet dat zijn God hem eenvoudigweg had verworpen of in de steek gelaten, want David zei vervolgens dat hij ’Gods naam aan zijn broeders bekend zou maken’ en hij spoorde anderen ertoe aan Jehovah te loven (Psalm 22:22, 23). Zo had ook Jezus, die Psalm 22 goed kende, reden voor het vertrouwen dat, in weerwil van de dingen die God hem aan de martelpaal liet ondergaan, zijn Vader hem nog steeds goedkeurde en liefhad.

Bronnen:
http://wol.jw.org/nl/wol/d/r18/lp-o/200812...