Zijn sacramenten die onder dwang hebben moeten plaatsvinden, geldig?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Voor sommige sacramenten is vrijwilligheid vereist, zoals de Biecht. Voorwaarde voor een geldige biecht is een oprecht berouw, en dat kun je onder dwang niet hebben. En voor het Huwelijk is vrijwilligheid ook een vereiste. Voor de volwassen Doop is het ook een eis. Voor de Kinderdoop niet, omdat kinderen nog niet zelf kunnnen kiezen. Maar dat hoeft ook niet, Gods genade is onvoorwaardelijk. Verder hangt er nog vanaf wie er gedwongen wordt. Wanneer je een priester 'dwingt' om de Biecht af te nemen, vanwege de grote nood waarin je verkeerd, dan is dat denk ik wel geldig. Zolang die dwang maar geen grove zonde is. Door de priester het pistool op het hoofd te zetten :-) of zo.

Kennelijk wel, want er is geen enkele baby die zich vrijwillig laat dopen. Maar ach, wat is geldig. Een Erisiaans Pausbewijs is ook geldig. Voor de Erisianen.

Sacramenten hebben geen enkele juridische of anderssoortige waarde anders dan binnen het geloof, en dan nog uitsluitend het rooms-katholieke geloof. Daar een waarde aan toekennen zou impliceren dat er iets wel of niet kan gebeuren na het wel of niet toedienen ervan. Daar is nog nooit iets van gebleken en het is ook niet waarschijnlijk, dus het volledige verhaal berust op een kwestie van geloven. Voor degene die ze ontvangen heeft zullen ze wel of niet waarde hebben - afhankelijk van of deze ze wel of niet ontvangen wilde - en ie ze heeft gegeven zal dat al dan niet onder dwang vanuit zijn eigen geloofsovertuiging gedaan hebben. Uiteindelijk is het een overduidelijk geval van 'baat het niet, schaadt het niet'. Wellicht is het handig als je enige toelichting geeft omtrend welk type sacramenten het gaat, wie ze heeft afgedwongen en waarom - dan is er vanuit de kerk vast wel iets over te zeggen. Maar maatschappelijk of juridisch betekent het echt helemaal niets.

Sacramenten zijn rituelen door de mens bedacht. Voor een gelovige hebben ze grote waarde. Voor God, hooguit een glimlach. De geldigheidswaarde, wordt door de mens bepaald en het onder dwang toedienen, is mogelijk alleen om het eigen geweten te sussen. Het woordje geldig is dus totaal niet van toepassing.

Dat ligt er maar aan aan wie je het vraagt. De gene die je gedwongen heeft zal ze uiteraard geldig verklaren. Ook zal een atheïst hier een heel andere mening op na houden dan een diep gelovige. Mijn standpunt is dat je van jezelf uit moet gaan. Accepteer jij zelf de aan jou opgelegde sacramenten, dan zullen ze ook geldig zijn. Accepteer jij ze niet, dan is er nog enige keuze: Geloof jij in een God die zijn onder dwang opgelegde sacramenten ook af zal dwingen, dan zijn ze voor jou ook geldig. Geloof jij niet in zo'n God, dan volg daar ook vanzelf uit dat jouw God er vrede mee heeft dat jij die sacramenten weigert. Vanuit het gezichtspunt van de kerk is het wat lastiger. Accepteer jij de sacramenten niet, dan hebben zij niets om het aan je af de dwingen. Accepteer je ze (later) wel, tja... dan ligt het wat moeilijker, dan accepteer je dus indirect ook dat je ze eerder al gekregen hebt. Wil je in dat geval de de sacramenten vrijwillig ontvangen, dan kan er een probleem zijn. Niet alle sacramenten kunnen zomaar volledig opnieuw gedaan worden. Toch denk ik dat, mocht dat van toepassing zijn, er best wel mogelijkheden zijn om het sacrament in een viering te vernieuwen. Net zoals een gelukkig getrouwd stel ook jaren later hun trouwbelofte nog wel eens willen vernieuwen. Dat doet niets af aan hun originele trouwbelofte. Integendeel... Praten we over het sacrament van het huwelijk dan is het een iets ander verhaal. Wanneer blijkt dat een huwelijk als een niet-vrijwillig huwelijk tot stand is gekomen, dan zal de kerk (indien zij dit huwelijk als onvrijwillig huwelijk erkent) dit als een niet bestaand huwelijk beschouwen. Een niet bestaand huwelijk kan dus ook niet ongedaan worden gemaakt of 'geldig' zijn. Het huwelijk heeft (in de ogen van de kerk) immers nooit bestaan.

1) Bij het sacrament van doop onder dwang is deze niet geldig voor God, omdat mensen bewust moeten kiezen om gedoopt te worden. Dit is b.v. het geval bij een baby doop, omdat het kind dat niet zelf beslist heeft. Mensen doen dit omdat het een aloude traditie is uit de Katholieke kerk en uit de vroegere protestantse reformatiekerken en uit Christelijke overtuiging. Bewijs ervoor in de bijbel is er niet. In de bijbel komt babydoop niet één keer voor. Volgens de bijbel moeten we bewust sterven en opnieuw geboren worden in de geest, dit proces kan dus onmogelijk gedaan worden door een baby aangezien die verstandelijk niet in staat is om bewust te kiezen. Meerdere Teksten in de bijbel bevestigen dit. Ik noem er 2 i.v.m. de lengte v.d. tekst. Johannes 3:5 Jezus antwoordde: ‘Waarachtig, ik verzeker u: niemand kan het koninkrijk van God binnengaan, tenzij hij geboren wordt uit water en geest. Romeinen 6:3 Weet u niet dat wij die gedoopt zijn in Christus Jezus, zijn gedoopt in zijn dood? 4 We zijn door de doop in zijn dood met hem begraven om, zoals Christus door de macht van de Vader uit de dood is opgewekt, een nieuw leven te leiden. 5 Als wij delen in zijn dood, zullen wij ook delen in zijn opstanding. 6 Immers, we weten dat ons oude bestaan met hem gekruisigd is omdat er een einde moest komen aan ons zondige leven: we mochten niet langer slaven van de zonde zijn. Daarnaast liet ook Jezus zich bewust dopen door Johannes de Doper, hij toonde hiermee een voorbeeld voor de rest. 2) Bij het sacrament avondmaal is deze niet geldig wanneer men onterecht aan het avondmaal deelneemt. Daarover kun je discussieren als je het hebt over dwang. Mensen die aan het avondmaal deelnemen moeten besef hebben van rouw. Hun hart moet puur zijn zonder haat en wrok. Als mensen dus verplichting voelen om deel te nemen aan het avondmaal terwijl ze dat niet zouden moeten doen dan is dat in zekere zin dus niet geldig voor God. 1 Korinthiërs 11: 27 Daarom maakt iemand die op onwaardige wijze van het brood eet en uit de beker van de Heer drinkt, zich schuldig tegenover het lichaam en het bloed van de Heer. 28 Laat daarom iedereen zichzelf eerst toetsen voordat hij van het brood eet en uit de beker drinkt, 29 want wie eet en drinkt maar niet beseft dat het om het lichaam van de Heer gaat, roept zijn veroordeling af over zichzelf.

sacramenten zijn van oorsprong heidense middelen, rituelen. De bijbelse waarde is meer een gedenkteken, en geen genademiddel, want God kent de gedachten en het hart van de mens, en heeft echt geen hulpmiddelen nodig, een onbewuste baby met wat druppels besprenkelen heeft geen waarde, de gelovige die zich bekeerd heeft en getuigt van zijn redding laat aan de wereld zien dat hij daar geen deel meer van is, geestelijk. Die gehoorzaamheid heeft waarde voor God.

In dit geval zijn ze geldig.want "dwang" en "moeten" zijn hetzelfde, dus heffen ze elkaar op,en wordt het vrijwillig.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100