Waarom slaan rooms katholieken op een andere manier een kruis dan (grieks/russisch) orthodoxen?

Rooms katholieken slaan een kruis (vanuit de persoon zelf gezien) van boven, naar beneden van links, naar rechts?
Orthodoxen van boven naar beneden, van rechts naar links. Hoe en wanneer is dit verschil ontstaan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het slaan van een kruisje is typisch iets voor katholieken, maar niet exclusief. Ook in de Oosters-Orthodoxe kerken, en in Anglicaanse kerken komt het kruisteken voor. Het is wel het bekendste gebaar, dat je niet alleen in de kerk ziet, maar ook bijvoorbeeld als voetballers het veld opkomen en bij het bidden voor het eten. Het kruisteken maak je door met je rechterhand je voorhoofd aan te raken, daarna je hand recht naar beneden tot het midden van je borst te bewegen. Vervolgens wordt het kruisteken afgemaakt door de linkerschouder aan te raken en daarna de rechterschouder. Je maakt zo een kruis. Het kruisje slaan is een zegenbede. De gelovige zegt of denkt erbij: In de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest (Of in het Latijn: In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti). Met het slaan van het kruisje tekenen we onszelf met het kruis, zoals het hele katholieke leven onder het teken van het kruis staat. Iedere Eucharistieviering begint en eindigt met het maken van het kruisteken. We verenigen ons dan met de heilige Drie-eenheid, Vader, Zoon en heilige Geest. Dit is het grote kruisteken. Er is ook het kleine kruisteken, met de duim op het voorhoofd, over de lippen en het hart, symbool voor het verstand, het spreken en het geloof. Dit gebeurt als inleiding op de evangelietekst. In de Orthodoxe kerken wordt hetzelfde kruisteken gemaakt, maar de horizontale lijn gaat andersom: van de rechter- naar de linkerschouder. Ook het gebruik van de rechterhand is iets anders. De toppen van duim, wijsvinger en middelvinger worden bijeen gehouden als symbool voor de Drieënheid. De overige vingers liggen in de handpalm, als representatie van Christus Goddelijke en menselijke natuur.

Als er geen verschil is in innerlijke zaken, dan moet je het zoeken in de uiterlijke zaken... vandaar... Wanneer het is ontstaan dat kan ik je dan weer niet vertellen...

Ik kan alleen maar gissen, maar zal m'n gissingen wel zo ver mogelijk onderbouwen. Ik kom tot twee oplossingsrichtingen, maar sluitend wordt het niet. De eerste: Orthodoxen draaien wel meer om, als het heilige zaken betreft. In ikonen wordt bijvoorbeeld het perspectief omgedraaid, zodat het verdwijnpunt bij de kijker ligt, in plaats van aan de horizon. Toen ik eens een ikonenschildercursus deed, werd me uitgelegd dat het perspectief zo werd aangehouden, omdat het gezien vanuit de hemel klopt. Misschien is het verkeerd-om kruisjeslaan op de één of andere manier gerelateerd. De tweede: Ik weet dat in de katholieke kerk de pastor vaak een kruis slaat naar het kruis dat voorin de kerk hangt. Hij kijkt dan dezelfde kant op als zijn gemeente en allen maken dezelfde beweging. Wellicht staat bij een Orthodoxe dienst (ik heb er zelf nog nooit één meegemaakt) de preister met zijn gezicht naar de gemeente, en volgt die de bewegingen dezelfde kant op, en daardoor in spiegelbeeld. Het is een beetje vergezocht, maar hee, beter dan niks he? Ik zoek nog even of iemand anders hier al iets over schreef. Leuke vraag in ieder geval! Toegevoegd na 24 seconden: preister = priester Toegevoegd na 5 minuten: Ohja, en drie (en nou ga ik bijna XiniX napraten :| :|): Als je onderling niet zoveel verschilt als dat je zou willen, dan grijp je alles aan om je van de ander te onderscheiden. Zeker zoiets wezenlijks als het slaan van een kruisje ;) Toegevoegd na 8 minuten: Ter illustratie van optie drie een quote van wikipedia: "Al met al lijken dit niet al te grote verschillen. Daarom zei de oosters-orthodoxe filosoof en theoloog professor Steinhardt ooit: "Het orthodoxe en katholieke geloof zijn zustergeloven van elkander. Het verschil tussen beide geloven is echter even groot als de afstand tussen hemel en aarde."" Toegevoegd na 24 minuten: Ha! De gemeente volgt inderdaad de priester!! Optie twee dus! Hier de bron: http://www.orthodox.net/articles/about-crossing-oneself.html (sorry voor het enorme antwoord!) Toegevoegd na 27 minuten: En nu het toch al lang is, even voor de volledigheid: degene die zegent doet het van links naar rechts, degene die de zegen ontvangt van rechts naar links. Toegevoegd na 29 minuten: En allertenslottenst: de katholieken zijn het andersom gaan doen ergens in de 15de of 16de eeuw! Waarom ze tot die waanzin zijn gedreven kan de orthodox.net niet uitleggen.

In de orthodoxe kerk volgt de gemeenschap de priester, of algemener: degene die zegent doet het kruis van links naar rechts, degene die de zegen "ontvangt" (ook als iemand zichzelf zegent) van rechts naar links. De katholieken en niet de orthodoxen zijn het andersom gaan doen ergens in de 15de of 16de eeuw! Let wel, dit heb ik uit een orthodoxe bron. Waarom ze tot die waanzin zijn gedreven kan orthodox.net niet uitleggen. (in een reactie mijn lange antwoord, dat ik even heb ingekort voor de leesbaarheid ;))

Dat doen ze om zich te onderscheiden. Dit zijn gebruiken die niet in de bijbel te vinden zijn. En men kan hier stellen "ieder vogeltje zingt zoals die gebekt is". Je moet dus hier verder niets achter zoeken. Denk bijvoorbeeld ook aan het Ichtus visje. Moet die nou naar links of naar rechts zwemmen.