Waarom slaan rooms katholieken op een andere manier een kruis dan (grieks/russisch) orthodoxen?

Rooms katholieken slaan een kruis (vanuit de persoon zelf gezien) van boven, naar beneden van links, naar rechts?
Orthodoxen van boven naar beneden, van rechts naar links. Hoe en wanneer is dit verschil ontstaan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het slaan van een kruisje is typisch iets voor katholieken, maar niet exclusief. Ook in de Oosters-Orthodoxe kerken, en in Anglicaanse kerken komt het kruisteken voor. Het is wel het bekendste gebaar, dat je niet alleen in de kerk ziet, maar ook bijvoorbeeld als voetballers het veld opkomen en bij het bidden voor het eten. Het kruisteken maak je door met je rechterhand je voorhoofd aan te raken, daarna je hand recht naar beneden tot het midden van je borst te bewegen. Vervolgens wordt het kruisteken afgemaakt door de linkerschouder aan te raken en daarna de rechterschouder. Je maakt zo een kruis. Het kruisje slaan is een zegenbede. De gelovige zegt of denkt erbij: In de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest (Of in het Latijn: In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti). Met het slaan van het kruisje tekenen we onszelf met het kruis, zoals het hele katholieke leven onder het teken van het kruis staat. Iedere Eucharistieviering begint en eindigt met het maken van het kruisteken. We verenigen ons dan met de heilige Drie-eenheid, Vader, Zoon en heilige Geest. Dit is het grote kruisteken. Er is ook het kleine kruisteken, met de duim op het voorhoofd, over de lippen en het hart, symbool voor het verstand, het spreken en het geloof. Dit gebeurt als inleiding op de evangelietekst. In de Orthodoxe kerken wordt hetzelfde kruisteken gemaakt, maar de horizontale lijn gaat andersom: van de rechter- naar de linkerschouder. Ook het gebruik van de rechterhand is iets anders. De toppen van duim, wijsvinger en middelvinger worden bijeen gehouden als symbool voor de Drieënheid. De overige vingers liggen in de handpalm, als representatie van Christus Goddelijke en menselijke natuur.

Als er geen verschil is in innerlijke zaken, dan moet je het zoeken in de uiterlijke zaken... vandaar... Wanneer het is ontstaan dat kan ik je dan weer niet vertellen...

In de orthodoxe kerk volgt de gemeenschap de priester, of algemener: degene die zegent doet het kruis van links naar rechts, degene die de zegen "ontvangt" (ook als iemand zichzelf zegent) van rechts naar links. De katholieken en niet de orthodoxen zijn het andersom gaan doen ergens in de 15de of 16de eeuw! Let wel, dit heb ik uit een orthodoxe bron. Waarom ze tot die waanzin zijn gedreven kan orthodox.net niet uitleggen. (in een reactie mijn lange antwoord, dat ik even heb ingekort voor de leesbaarheid ;))

Dat doen ze om zich te onderscheiden. Dit zijn gebruiken die niet in de bijbel te vinden zijn. En men kan hier stellen "ieder vogeltje zingt zoals die gebekt is". Je moet dus hier verder niets achter zoeken. Denk bijvoorbeeld ook aan het Ichtus visje. Moet die nou naar links of naar rechts zwemmen.