Zou je 300 biljard jaar willen leven? En dat 300 biljard keer? en dan nog eens 300 biljard keer?

Vooral voor mensen die in het eeuwige leven geloven. Worden wij mensen juist niet gedefinieerd door onze sterfelijkheid? Wat is er de lol van om eeuwig te leven?

Even voor de duidelijkheid. Ik geloof niet in het eeuwige leven. Maar er zijn genoeg gelovigen die er wel in geloven. Die denken dat je geest na je dood eeuwig blijft bestaan. Het was vooral een vraag voor hen.

Hmm. Er wordt blijkbaar censuur gepleegd op deze site. Dat jullie weten dat ik daar niet verantwoordelijk voor ben. Ik ben een sterk voorstander van de vrijheid van meningsuiting.

Die reacties kwamen er op neer dat sommigen mijn vraag de domste ooit vonden. Het is maar dat jullie het weten.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Er bestaan geen domme vragen, werd mij altijd gezegd. Om eerlijk te zijn is dit zelfs een hele goede vraag! Het probleem is: met 'eeuwig leven' wordt een eindeloos leven bedoeld in een andere werkelijkheid (de 'hemelse') dan die wij kennen. Christenen geloven dat in de hemel geen zonde, kwaad, verdriet, pijn, ellende enz. meer zal zijn. En omdat zij bij en met God mogen leven, die zij kennen als een hemelse vader, geloven zij dat het fantastisch moet zijn. Toch heb je wel degelijk dat mensen worden gekenmerkt door hun sterfelijkheid. Als zijn er nog heel veel zaken waarover wij weinig tot niets weten. Zoals bijvoorbeeld over de menselijke geest. Is het daadwerkelijk zo, dat ook ons bewustzijn (laat ik het zo maar even noemen) sterft? Met andere woorden: als je sterft weet je niet eens meer dan je ooit bestaan hebt? Stel je dat eens voor! Dat lukt niet, evenals je moeilijk een goede voorstelling kunt maken van het eeuwige leven (al is dat toch iets makkelijker, aangezien je weet wat leven is). Christenen geloven ook niet dat het gaat om eeuwig leven, maar om eeuwig leven bij God en ten diepste zelfs ín God. Christenen zien God zoals gezegd als een hemelse Vader Die geweldig goed voor hen is. Dus dat willen is dat niet zo moeilijk te begrijpen toch? Maar verder loop je tegen de grenzen van je voorstellingsvermogen aan. Je kunt je niet goed voorstellen wat er ná dit leven komt. Nog moeilijker is het om je voor te stellen dat er niets na dit leven komt. Want dan kun je jezelf de moeilijke (en wellicht wat filosofische) vraag stellen: heeft er dan ooit wel wat bestaan? Heb jij dan ooit wel bestaan? Want met jouw bewustzijn, eindigt ook elk begrip van tijd, ruimte, enz.

Nee, aangezien de aarde dan al lang niet meer bestaat.

Je kan eindeloos veel leren en je kan eindeloos ver reizen, maar je ziet wel keer op keer iedereen om wie je geeft sterven. De sterfelijkheid geeft alleen een deadline aan, maar als je de mogelijk hebt om alles op je gemak te doen....prima (filmtip: the man from earth)

er is geen enkel organisch ''iiets'' wat zo lang heeft geleeft, dus nee schiet niet op.. gaan wij dus nooit redden.

Ha, die MJtje; Bijna iedereen zegt lang te willen leven. Maar eeuwig leven moet je niet willen; dat leidt tot eeuwige eenzaamheid. Zijn hele leuke boeken over geschreven.

Het is natuurlijk een rhetorische vraag, maar hierbij toch een antwoord. Inderdaad. De notie eeuwig leven is, vermoed ik, niets meer dan een 'negatief' van sterfelijk zijn. Mensen zijn bang voor de dood en dus is er de notie ontstaan van een leven na de dood, dat dan ook noodzakelijkerwijs niet weer moet eindigen in doodgaan, en dat dus oneindig moet zijn. Ik denk echter niet dat veel mensen die hierin geloven de implicaties van 'eeuwig' echt volledig inzien. Een interessante gedachte is dat de echte hardliners op dit gebied ook diegenen zijn die beweren dat de aarde maar 6000 jaar oud is - op alle fronten krijg je de indruk dat ze niet een heel ver ontwikkeld besef van tijd hebben.

Al zou je het willen, je haalt t toch niet, omdat de aarde nog maar 5 miljard jaar te gaan heeft. Want dan is de zon op, "ontploft"hij en slokt de aarde op.

Ligt aan de omstandigheden. In een situatie die perfect is, waarbij de mogelijkheden onbeperkt zijn, en het verstand onbeperkt is..ja! Maar in de huidige situatie,..mwah nee dank je

1 biljard jaar is al 1 miljard keer 1 miljoen. Er van uitgaand dat het universum "slechts"5 a 6 miljard jaar is zal er tegen die alleen maar lege ruimte zijn met 1 molecuul per 100 miljoen licht jaar of zoiets. niet erg gezellig dus. na de door moet dan een soort virtuele wereld zijn in een ander universum. en euh nothing last forever en geloof me dat wil je ook niet

Ik hoop in goede gezondheid oud te worden en probeer zoveel mogelijk van het leven te genieten. Maar één mensenleven lijkt me eigenlijk wel genoeg. Bovendien als we allemaal zo oud worden, hebben we geen ruimte meer om te leven.

Maak je geen zorgen. Zodra je bevrijd bent van je lichaam, je verstand en je wereld, ben je ook bevrijd van tijd. Tijd heeft dan geen invloed meer op jouw Gelukzaligheid.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100