Psychologie

Waarom gebruiken we dingen die we kunnen (gaven) om indruk te maken op anderen, doen we er kunstjes mee zonder dat hiermee een wezenlijke toegevoegde waarde te leveren?

Naar aanleiding van
http://www.goeievraag.nl/vraag/pendel.31621 :

Kun je vragen beantwoorden door te pendelen, of door een andere paranormale manier van informatievergaring te gebruiken?

Om deze vraag te beantwoorden, graag NIET meteen hier je antwoorden neerzetten: daarmee kun je anderen beïnvloeden.

Deze vraag blijft 14 dagen open. Stuur je antwoorden op onderstaande vragenlijst uiterlijk dinsdag 8 december via PB naar mij, en geef aan via welke methode(n) je je antwoorden hebt verkregen. Vanaf woensdag 9 december graag ook hier als antwoord neerzetten.

OOK NIET-PENDELAARS WORDEN UITGENODIGD ANTWOORDEN TE GEVEN.
Dat mag door te gokken, of door al mijn vragen, antwoorden en reacties te lezen en je daarmee een beeld van mij te vormen.

gdanonym heeft aangegeven slechts één keer te willen pendelen. Daarom zal de test worden uitgevoerd op mij, en *niet* op Marleen of iemand anders.

Mensen die paranormale methoden gebruiken, willen wellicht kunnen "afstemmen" op mij. Daarom zal ik mij op de volgende tijden concentreren op deze vragen:
-- Vandaag van 22:00 tot 22:15.
-- Woensdag 2 december van 21:00 tot 21:15.
-- Donderdag 3 december van 20:00 tot 20:15.

Ik kan niet garanderen dat het op deze tijden lukt. Ik zal dat hier, in een reactie, aangeven.

Vaak zijn er mensen die ergens wel vertrouwen in hebben maar toch nog niet helemaal. Ze krijgen er pas vertrouwen in op het moment dat ze het hebben gedaan of hebben gehad. Dat het zich dus (meerdere keren) heeft bewezen. Waarom vertrouwen wij ons zelf bijvoorbeeld niet meteen. We weten dat we een toets kunnen maken en een er zeker een voldoende voor halen. Waarom twijfelen wij dan toch of we het wel echt kunnen , terwijl alles erop wijst dat we het wel echt kunnen?

Soms mis je iemand al na een paar uur. Maar van echt missen, dat je die persoon zelf mist zijn de meningen nogal verdeeld. De één heeft het na een maand pas de ander al na 3 dagen.

Een vriendin van mij, haar vriend, ging voor twee maanden naar Engeland. De eerste maand was voorhaar geen probleem. De tweede maand was een ramp. Hoe kan het dat sommige mensen pas iemand heel laat gaat missen?

Verzetten we ons in onze mind daar tegen ?

Dit vraag ik af naar mijn vorige vraag. Je voelt je aangetrokken tot iemand .. je vindt die gene leuk maar toch twijfel je of diegene je type is.
Waarom twijfelen we daarover want het voelt goed, dan is er toch geen rede om te twijfelen?

Of is dit normaal en doet iedereen dit?