Kun je kritiek ook niet persoonlijk opvatten?

Stel je doet zegt of creëert iets en iemand geeft daar kritiek op.
Nu is er natuurlijk zowel positieve kritiek (lof en waardering) en negatieve kritiek (afwijzing en afkeuring).
Negatieve kritiek kun je natuurlijk beamen en misschien nog blij zijn dat je er van kunt leren omdat je inziet dat je uiting beter kon.

Het probleem komt dan vaak pas als je het niet eens bent met kritiek.

Maar als we er van uitgaan dat kritiek op een daad/creatie is gericht en niet persoonlijk bedoeld is, kun je die kritiek dan ook als niet persoonlijk opvatten? Zo ja, hoe doe je dat?

Zo nee, zijn daad en persoon altijd in zekere zin één, zodat negatieve kritiek geven niet kan zonder de persoon zelf (onbedoeld) te bekritiseren e.d.?

Weet jij het antwoord?

/2500

Hoi Erotisi, je kunt kritiek inderdaad heel goed niet-persoonlijk opvatten. Kritiek kun je meestal wel onderscheiden in A. kritiek die bedoeld is om een product, ontwerp, plan (etc.) te verbeteren: men vertelt niet alleen wat er slacht aan is, maar geeft ook aanwijzingen voor verbetering. Soms kunnen die heel verrassend zijn en je op een idee brengen of je op een spoor zetten waar je niet bij had stil gestaan; en dat leidt soms inderdaad tot een veel beter idee, plan, product (etcetera). Een goed voorbeeld hiervan is peer review bij het schrijven van wetenschappelijke artikelen: niet bedoeld om iemand af te kraken, maar om het niveau van het artikel te waarborgen en om de auteur van het stuk scherp te houden. Mijn stukken zijn hierdoor soms behoorlijk gewijzigd, maar zeker verbeterd; en ik heb ook ongezouten kritiek op anderen geleverd, maar wel steeds met aangave van wat er beter moet, en hoe de auteur dat kan doen [vandaar ook mijn hekel aan anonieme minnen op GV]. Ook het commentaar op scripties en werkstukken in iemands opleiding is meestal van deze aard. In bovenstaande gevallen weet je gewoon dat de kritiek is bedoeld om je verder te helpen en te zorgen dat je niet met open ogen in bepaalde valkuilen trapt. maar je hebt ook B. kritiek om iemand in de goot te trappen, meestal komt die voort uit jaloezie, frustratie, het eigen onvermogen, racisme of andere haat. Die kenmerkt zich vaak door een stortvloed aan scheldwoorden of negatieve aanduidingen, en vooral: er zal nooit worden gezegd hoe het beter kan. Wie dit soort kritiek geeft, is gewoon jaloers. Je doet er goed aan je dit soort kritiek naast je neer te leggen, het stof van je handen te wrijven en verder te gaan. Toegevoegd na 1 minuut: Wat vereenzelviging van persoon en creatie betreft, inderdaad is het wijs om wat afstand te nemen van je creaties, en steeds jezelf voor te houden dat je volop in ontwikkeling bent, dus ook steeds vooruitgang blijft boeken bij nieuwe plannen, ideeen en creaties; kun je het zo zien, dan kun je de kritiek als instrument gebruiken en laat je je ook niet in de hoek drukken.

Kritiek kan opbouwend of afbrekend zijn: beide zijn waarde-oordelen / meningen van iemand anders op jou (als persoon) of iets van jou (daad, creatie) en is dus subjectief. Ter verduidelijking extreem: de een vindt jou als persoon of je werk helemaal fantastisch en de ander vindt jou of je werk helemaal niks. Het betreft dus jou: dezelfde persoon en hetzelfde werk. Als jij zelf veel waarde hecht aan welk waarde-oordeel dan ook van een ander, dan kan je dit dus in je voelen / je gevoel aan jou als persoon laten komen: opbouwend kan je dan bijvoorbeeld als prettig ervaren en afbrekend als onprettig. Zodra je welk waarde-oordeel / mening van een ander dan ook kunt zien als iets van die persoon en subjectief (bijvoorbeeld: iedereen mag vinden wat-ie vindt: het is een vrije wereld), dan ben je in staat het niet persoonlijk op te vatten. Mijn antwoord op je vraag "Kun je kritiek ook niet persoonlijk opvatten?" is dus: ja, dat kan. Je 2e vraag "Zo ja, hoe doe je dat?", dus hoe kan je de mening van een ander leren zien als van die ander en subjectief, los van jou als persoon: dat doe je door je gedachten te veranderen. Een naar mijn idee prettige methode is die van de 5 G's: Gebeurtenis, Gedachten, Gevoel, Gedrag, Gevolg en in die volgorde. Voorbeeld (simpel voor de duidelijkheid): Gebeurtenis: iemand bekritiseert jou/je werk afbrekend Gedachten: "zie je nou wel, ik / mijn werk deug(t) niet" Gevoel: pijn vanbinnen, wanhoop, moedeloosheid etc. Gedrag: je trekt je terug in jezelf of je gaat er juist dwars tegenin Gevolg: je leert er niks van / ruzie Als je jouw gedachten in dit voorbeeld kunt veranderen/ombouwen in: "dit is zijn/haar mening en dat mág. Niemand hoeft het met me eens te zijn of mij leuk te vinden", dan verandert ook je gevoel (neutraal), je gedrag (bijv. openstaan voor de ideeën van iemand, interessante discussie) en het gevolg (bijv.je hebt ervan geleerd). Met andere woorden: als je jouw gedachten kunt veranderen in opbouwend, dan zijn ook je gevoelens, je gedrag en het gevolg opbouwend. Het klinkt misschien simpel, maar is best lastig :-)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100