Is het mogelijk om in vreugde te sterven? Zo ja, hoe doe je dat?

De vraag is natuurlijk ook wat vreugde dan eigenlijk is. Is het een aanvaarden, een in vrede sterven? Ik zie vreugde dan toch als iets beters als vrede en aanvaarding en beschouw dezen meer als (begin)voorwaarde van een mogelijke vreugde.
Maw is het mogelijk dat er een rede tot feestelijkheid is? Maar hoe krijg je dat voor elkaar?

Weet jij het antwoord?

/2500

Ja dit kan.. Hypoxia Dit is een verschijnsel wat gebeurt zodra er geen zuurstof meer aanwezig is in de lucht. dit is vaker gebeurd in vliegtuigen waarbij de drukcabine 'uit' valt. Zodra er geen zuurstof meer aan je hersenen komt, word je 'duizelig' en lacherig. op een gegeven moment sterf je. Hier enkele voorbeelden: https://www.youtube.com/watch?v=n_MI9UiYwJA En bij deze Helios vlucht 522 is dit verschijnsel waarschijnlijk gebeurd: https://www.youtube.com/watch?v=PYRIV9hWB7I

Veel woorden die meerdere betekenissen hebben.. Aanvaarding, is je erbij neerleggen, en dat betekend dat je je als persoon, ondergeschikt maakt iets anders te kiezen... Ten diepste is dat nog steeds een vorm van dwang die je in jezelf accepteerd. Vrijheid is géén dwang. Zelfs geen dwang van je 'ik'. In overgave aan wat IS, zal 'ik' er niet meer toe doen. 'Ik' wat altijd worden wil, zal ophouden te zijn, en daarin ontstaat de vrijheid. Er zijn er weinigen die dat hebben gedaan, en nog minder die er over spreken, maar alleen dan is dat wat komen gaat altijd goed. De vraag 'hoe', komt van je 'ik', en die kan dat niet oplossen zoals je hierboven ziet. Levend zijn, en sterven is één geheel. Het is als het ware één beweging, net als bezit en verlies, hoog en laag. Als het ene niet is, dan is het andere. En beide danken ze hun begin aan elkaar. Je kunt ook deze seconde sterven, om de volgende nieuw te beginnen.., probeer dat maar.. Dat kan het 'ik' niet bolwerken, want dat is uit denken voortgekomen, en is dus altijd het verleden wat als vorm in jouw bestaat.. Toegevoegd na 3 uur: Het is dus de overgave van het ik-beeld, dat tot blijheid en vreugde stemt en dat is alleen bij vrijwilligheid een feit, niet als het moet omdat je niet anders kunt. Toegevoegd na 3 uur: Het is dus de overgave van het ik-beeld, dat tot blijheid en vreugde stemt en dat is alleen bij vrijwilligheid een feit, niet als het moet omdat je niet anders kunt. Toegevoegd na 3 uur: Mobiel werkt niet zo goed op deze site, vandaar twee keer...

Sommige mensen sterven in een roes van vreugde omdat ze morfine of andere medicatie krijgen toegediend. Andere mensen sterven in vreugde omdat ze geloven in een verder bestaan na de zogenaamde dood. Wanneer je hier waarachtig in gelooft dan activeer je het zogenaamde gelukshormoon, de stof die je ook activeert wanneer jouw zintuigen in "real life" op aangename wijze geprikkeld worden. Wanneer je waarachtig in een levenslevel na het leven in dit level op Aarde gelooft dan is er inderdaad alle reden voor te feesten. Je zou het sterven dan bijvoorbeeld als een transformeren of upgraden naar een vredelievender levenslevel kunnen zien en als je hierin gelooft dan kan je uiteraard enkel maar blij zijn voor degenen die ons voorgaat, toch?! En zo'n blijdschap kan je dan vieren met hen die hiervoor open staan. Maak er hoe dan ook wat moois van ;-)

Als je het woord vreugde vertaalt in (een vorm van) blij zijn dan is blij sterven, hoe vreemd dit ook klinkt, een mogelijkheid. Mensen die ongeneeslijk ziek zijn, intens veel pijn lijden en/of geestelijk het leven niet meer aankunnen (dus bij ondragelijk lijden) kunnen het mogen sterven ervaren als een (relatief) blije gebeurtenis. Als antwoord op je 2e vraag "zo ja, hoe doe je dat"... ik denk niet dat je dit bewust doet. De wil/drang om te leven is een oergevoel, een oerdrang. Als je die niet meer hebt door vreselijke en ondraaglijke levensomstandigheden, dan zou dit een gevolg kunnen zijn.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100