Waarom bang zijn voor de dood ?Eens gaan we tog dood waarom dan die angst ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ondanks het feit dat ik gelovig ben ben ik ook bang voor de dood. En dan niet om het oordeel van God, of omdat ik denk dat ik naar de hel ga. Nee, ik ben bang voor wat er komt, en het idee dat dat oneindig is. Ik kan me geen voorstelling maken van bijv. de hemel, maar net zo eng als het feit dat het leven hier eindig is vind ik het idee dat de dood hierna oneindig is. Ik hoop dat ik op de een of andere manier aan gene zijde geliefden ontmoet, maar ik ben bang dat het niet zo is, of dat we elkaar in een "andere vorm" niet herkennen.

Waarschijnlijk zijn mensen niet bang voor de dood, maar meer voor het onbekende. Dus: Je gaat dood, en wat dan!? Ja, we gaan allemaal dood. Maar er komen te weinig mensen terug van de dood om zeker te zijn wat erna gebeurd. Het best gedocumenteerde geval van wederopstanding is alweer 2009 jaren geleden...

Precies, klopt helemaal... Maar kun je dat ook echt laten die angst, je moet jezelf niet voor de gek houden... Iedereen zal het geloven van je, maar je moet je zelf ook overtuigen en dan ook nog als Magere Hein bij jou komt kijken... Dan ook niet bang zijn... Dat is nu net de kunst... en iedereen is bang voor iemand die niet bang kan zijn...

Ik ben niet bang voor de dood, maar alleen om te vroeg dood te gaan! Ik denk dat dat voor veel mensen zo werkt.

Ik denk dat het niet de angst is om dood te gaan. Het is eerder de angst voor het onbekende. Niemand weet wat er na de dood komt. Zelfs ik kan dat niet zien in mijn glazen bolletje :) Doodgaan zelf gebeurt in een moment. Daar is niets engs aan. Wat wel eng is: is het niet weten hoe je zult sterven en hoelang dat zal duren. Maar ja, van het concert des levens heeft niemand een programma

Ik denk dat mensen inderdaad bang zijn voor wat er gaat komen na je dood. Het grote onbekende. Voor sommige mensen is het juist niet dat ze bang zijn voor de dood, ze zien het juist als een bevrijding.

Ik ben er niet bang voor, ik hoop alleen dat ik voor die tijd dingen heb kunnen regelen, zodat mijn nakommelingen niet teveel last van hebben. Uiteraard is het doodgaan op zich niet geen leuke gedachte, maar dat is tijdelijk net als de geboorte. Dat doe je ook in je eentje.

We zijn band dat de dood ons te vroeg komt halen, pijn doet of zorgt dat we dingen gaan missen (kinderen opgroeien, doelen die je had willen halen, je liefde etc.)

Ik denk dat veel mensen vooral bang zijn voor de dood van een geliefd persoon in hun leven.Of voor wat er gebeurd met hun geliefden die ze achter moeten laten als ze zelf doodgaan. Zo voel ik het tenminste,het lijkt me verschrikkelijk als er èèn van mijn naasten zou sterven.Als ik zelf op sterven zou liggen zou ik me vooral grote zorgen maken om mijn kinderen en partner.

Ik was er al niet bang voor, maar na er vorig jaar wel heel erg dichtbij te zijn geweest ben ik het al helemaal niet meer. Dood *zijn* is niet erg, je weet van niks. De manier waarop het gaat wel degelijk, zou je denken. Ik werd platgereden op mijn motor, dus het ging niet zachtzinning zeg maar. Ik lag bijna een maand in coma en ben een paar keer opgegeven. Toch gaat het best weer goed, zeker relatief gezien;) Het ongeval zelf weet ik NIETS vanaf. Ik heb alles van horen zeggen. (Dus ik ontken alles..., geintje) De hele dag weet ik niet meer. Opstaan, motor gaan rijden, waarheen, het ongeval, daarna, niks van dat al.... De dag ervoor weet ik nog wel. Sommige lotgenoten die soortgelijke dingen meemaakten (hersenletsel) weten niks meer van weken of maanden tevoren. Dat verschilt dus. In mijn droomtijd (zoals ik het noem) heb ik een enorme heelheid van alles ervaren. Ik ben niet religieus, maar de ervaring was bijzonder! Angst ervoor is niet nodig. Inderdaad wel angst voor de dood van geliefde en mensen dichtbij je. Dat is veel erger. Denk ik. Ik denk wel eens met coma: beter IN het bed dan ernaast...

Angst bestaat er volgens mij vooral voor de onthechting. Mensen zijn gehecht aan hun geliefden en aan de dingen om hen heen. Dat moeten ze allemaal loslaten en dat doet pijn en is voor een normaal denkend mens niet zo makkelijk. Pas bij het volledig toegeven aan de dood (de onthechting dus) kun je het accepteren. Emotioneel is dat een hele stap, want waar je van houdt, wil je niet kwijt.

Kan meerdere redenen hebben: -De angst voor het onbekende, omdat je niet weet wat er na de dood is. -De angst dat bij de Dag Des Oordeels God negatief over je oordeelt. En je dus naar de hel gaat. -Omdat je nooit meer bij je geliefde kan zijn.

Weet je waarom ik bang ben voor de dood? Dat ik naar de hel ga! Dat heb ik overgehouden aan mijn vrij calvinistische opvoeding en ben daar moeilijk vanaf te krijgen... Toegevoegd na 2 minuten: Het antwoord hiervoor is net even eerder geplaatst dan de mijne zie ik, maar dat maakt niet! Ik denk dat ik aan het eind van mijn leven heel wat strijd te voeren heb............

Ik ben niet bang voor de dood. En angst heeft geen nut voor de dood...

Voor de dood zelf ben ik niet bang, wel voor de manier waarop het gaat gebeuren

ikzelf ben helemaal niet bang voor de dood, dood is dood, daar merk ik niks van. ik ben wel bang vroeg dood te gaan en voor de manier waarop ik dood ga. een eventueel ziekbed met veel pijn, en ik wil natuurlijk degene die van me houden niet in verdriet om mij achterlaten.

ik ben niet bang voor de dood, maar ik wil het gewoon nog niet..

We hebben onze hele leven om ons voor te bereiden op de dood. Als kind beseffen we dit nog niet echt. Onze 20-er wat meer, maar nog niet genoeg. Pas als we ouder zijn, gaat het ons bewuste raken en gaan we er echt over nadenken. Dat is laat, en dan ligt de dood om de hoek. We zijn bang omdat we denken dat we nog niet voorbereid genoeg zijn. Dat de dood ons te vroeg grijpt.

Ik ben niet bang voor de dood, maar ik wil niet te laat dood gaan. Dat je alleen achterblijft, dat je in een tehuis moet eindigen. Lang leve de Drion Pil.

Ik ben niet bang voor de dood, ik wil alleen niet te vroeg weggaan, wil zo lang mogelijk in goede gezondheid bij degene blijven die me heel heel lief zijn.

Ha, die Pinkeltje; Zoals elke andere vorm van angst is die voor de dood gewoon een beschermingsmechanisme om je te weerhouden van iets waar je (nog) niet aan toe bent. Sommige angsten kunnen of willen mensen overwinnen, sommigen blijven altijd. Angsten zijn dan ook iets heel natuurlijks zolang ze je leven maar niet gaan beheersen.

Dieren zijn toch ook bang van de dood en hebben geen menselijk verstand. Van een hemel of een hel hebben ze geen weet.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100