Soort zoekt soort?

Klopt dit in betrekking tot relaties?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik geloof niet echt in soort zoekt soort, hoewel ik wel denk dat mensen uit ongeveer gelijke sociale klasse, of van ongeveer gelijk intelligentieniveau elkaar eerder zullen vinden. Maar bijv. ik ben extreem druk, terwijl mijn partner extreem rustig is. Ik ben heel erg actief, hij is redelijk passief (in mijn ogen dan), ik ben extravert, hij is introvert, ik ga confrontaties aan, hij gaat ze uit de weg. Al deze eigenschappen hebben ervoor gezorgd dat wij elkaar gevonden hebben, omdat we onze eigen "extremen" hierdoor konden nivelleren of relativeren. Toch blijkt in de loop van de relatie wel dat juist al die eigenschappen waardoor je hem/haar zo waardeerde na het eerste spannende begin niet altijd even makkelijk verenigbaar zijn. En dan gaat het erom hoe je hiermee omgaat en elkaar in de waarde kunt laten.

Volgens mij ben ik deze vraag pas nog tegengekomen. Maar in relaties wordt volgens mij vaker gezegd dat tegenpolen elkaar aantrekken dan 'soort zoekt soort'. Die laatste wordt vaak gebruikt met een negatieve bijklank.

Ik denk in het algemeen dat bij de keuze van de mensen die je graag om je heen verzamelt (vrienden/relaties) je die mensen kiest die jouw zelfbeeld bevestigen. Dit kan leiden tot "soort zoekt soort", maar is iets breder. Iemand die jouw zelfbeeld bevestigt hoeft niet hetzelfde "soort" te zijn.

ik denk dat dit van persoon tot persoon wisselt. je kan je ook erg aangetrokken voelen tot iemand die het tegenovergestelde van jezelf is op vele punten. juist omdat je elkaar dan aanvult. natuurlijk moeten er dan ook raakvlakken zijn die je weer herkent van jezelf in de ander anders kom je nooit op 1 lijn. van mezelf uit gezien en "soort zoekt soort" letterlijk nemend, heb ik een heel ander "soort" als partner, die toch ook weer veel overeenkomsten met me heeft. ik ben vrouw, hij is man ;) ik ben blank, hij is zwart ik ben extrovert, hij is introvert ik ben heel druk, hij is heel rustig ik ben impulsief, hij denk over alles eerst goed na..etc en we vullen elkaar perfect aan, omdat we ook over veel dingen hetzelfde denken, dezelfde muzieksmaak hebben, dezelfde smaak met eten kleding noem maar op.

Ik denk dat dit een heel persoonlijke kwestie is. Er zijn veel mannen die zweren bij een vrouw die veel van hun moeder weg heeft, en vrouwen die weer een man willen die op hun vader lijkt qua karakter etc. Er zijn weer anderen die juist gruwen bij deze gedachten, maar die hebben dan weer een eigen ideaalbeeld die, zoals al gesteld, toch ook ergens aan moet voldoen. Er wordt ook altijd gezegd "op ieder potje past wel een dekseltje" Waarom "vallen"blanke mensen op donkere/gekleurde mensen? Wat ziet een vrouw van 1.60 c/m in een vent van 2.10 c/m? De kunst in een relatie is volgens mij juist, als je de "ware" hebt gevonden, dat je die blijft, beminnen, respecteren en waarderen zoals je deed bij de start van je relatie. Er staan binnen een relatie veel veranderingen te gebeuren, denk bijv, aan kinderen, ander werk, het wegvallen van ouders, vrienden en bekenden. Daardoor veranderen wij als persoon ook en zijn we niet meer die jonge, slanke en knappe vent van 20 of 23 jaar. Vergeet niet dat je zelf ook ouder wordt en door de genoemde dingen veranderd. Ik denk dus niet dat soort, (altijd) soort zoekt in relaties. P

Ik heb drie relaties gehad. Waarvan 2 compleet tegenover gestelde types waren. Één kwam overeen met mijn 'soort'. Maar ik moet zeggen dat ik daar gek van werd. Als je allebei de zelfde interesses hebt, de zelfde normen en waarden, de zelfde ideeen hebt van wat romantisch is et cetera, dan kun je elkaar eigenlijk nooit ècht verrassen. Opposites attract. Is meer wat voor mij.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100