Heeft men er goed aan gedaan over te gaan op de nieuwe spelling wat betreft de tussen-n?

Of was het vroeger makkelijker met kippevlees, nertsenjas en ruggegraat ? ( Wij hadden vroeger op school geleerd: als iets was van één voorwerp of wezen, dan geen tussen-n , als iets was van mogelijk meerdere voorwerpen , dan wel tussen-n ).

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Soms wil men iets verbeteren, maar lukt dat niet echt. Voor oudere mensen is een verandering sowieso altijd moeilijk. De oude taalregels zijn er letterlijk ingestampt en daarna jarenlang gebruikt. Dit is niet meer zo makkelijk aan te passen als voor mensen die nog in de schoolbanken zitten of er net uit zijn. Aan nieuwe regels moet je wennen. Maar als ze slecht in elkaar zitten, valt er ook op de lange duur niets mee te beginnen. De tussen-n-regeling die in het Groene Boekje van 1995 werd gepresenteerd, was krakkemikkig. De hoofdregel leverde woorden op die tegen het taalgevoel indruisten (smartengeld, secondelang) en had ook nog eens subregels en uitzonderingsregels, waardoor velen door de bomen het bos niet meer zagen. Conclusie: Men heeft aan deze nieuwe spellingsregeles geen goed gedaan, maar nog moeilijker is het om 'geïntroduceerde vernieuwingen' ongedaan te maken. In 2005 besloten de media en het Genootschap Onze Taal in te grijpen in de ontstane chaos. Ze besloten samen te werken bij het maken van het nieuwe Witte Boekje. De witte spelling betekent geen revolutie, maar wel een nieuwe benadering: spelling moet voor zo veel mogelijk taalgebruikers toegankelijk en begrijpelijk zijn. Dat kan grotendeels op basis van de bestaande regels. Nu het boekje er is, wordt het door steeds meer mensen en organisaties als spellingstandaard gebruikt. (Meer informatie op www.dewittespelling.nl.) Dit witte boekje en en spellingscontrole op de computer maken dat de nieuwe spellingregel inmiddels wel te gebruiken is. Dus de vraag "was het vroeger makkelijker?" blijft moeilijk te beantwoorden. Voor de mensen die vroeger de taalregels ingestampt kregen, blijven de oude taalregels makkelijker. Maar... Ook vroeger werden er veel fouten gemaakt met die tussen n. Sommige jongeren hebben totaal geen problemen met de vernieuwingen, anderen wel. Dit blijft een kwestie van aanleg en taalgevoel. Dat verschil was er vroeger al. Dit verschil zal er altijd blijven.

Bronnen:
http://www.onzetaal.nl/advies/wittespelling.php

Duidelijker is het niet. Maar het zal wel weer wennen.

Ik denk niet dat ze er goed aan hebben gedaan. Het word alleen maar verwarrend. Ik vraag me sowieso af waarom het nodig om onze spelling zo vaak te veranderen. Elke nieuwe schoolgeneratie heeft hierdoor een andere schrijftaal. Waardoor de communicatie er niet makkelijker op word. Bijv. met sollicitatiebrieven, daar word je beoordeeld op je spelling. Als je als "jongere" een brief schrijft die door een "oudere" beoordeeld word, word je afgekeurd op je nieuwe spelling. Andersom kan natuurlijk ook. Ik vind gewoon de regels laten zoals ze zijn. Is voor iedereen duidelijk

Aan de ene kant vind ik het een goed idee, want de taal wordt er naar mijn idee wel een stuk overzichtelijker door. Als ik een woord lees zonder tussen-n, dan klinkt het in mijn hoofd gelijk als plat-Amsterdams. Maar aan de andere kant is het heel slecht, want we zijn hierdoor wel ons plekje in het Guinnes Book of World Records kwijt met het woord met de langste aaneengesloten reeks van klinkers in 1 woord. Namelijk: koeieuier. Dus ik twijfel nog of wij er goed aan hebben gedaan...

Wat mij betreft niet ; ik vond het vroeger makkelijker, Maar welke regel ik nu precies hanteerde, weet ik niet eens meer. Ik wist gewoon precies wanneer het met of zonder N moest. De huidige regeltjes zijn ook wel makkelijk gemaakt (behalve dan weer de uitzonderingen ; konininnEdag. ZonnEstelsel ; die zijn alleen maar makkelijk omdat ze hetzelfde zijn gebleven. Maar praat je dan over meerdere ZonnEstelstels of ZonneNstelsels ?? Ik zou het zonder opzoeken niet weten......) Nee, wat mij betreft is het niet heel veel makkelijker geworden, en ik denk dat dat komt doordat het zo'n kunstmatige verandering is. Veranderingen die in de spreektaal de spellingshervorming vooraf gaan, pikken we makkelijker op. Zoals de al tijdenlang niet meer uitgesproken verdwenen ch aan het einde van een woord. Daar zullen weinig mensen moeite mee gehad hebben. (Het enige nadeel dáárvan is eigenlijk dat je nu moet ´weten´ of het meervoud een ss of een z krijgt, omdat je het aan de ch niet meer kunt zien. (mens(ch) / mensen - huis / huizen). Maar deze lijkt nergens op, vooral die ' als het meervoud ook met een s geschreven mag worden, vervalt de tussen-n. Moet je maar net in een streek wonen waar het s- meervoud nooit of verkeerd gebruikt wordt.

De regels die golden toen je jong was, die voelen voor iedereen als 'meest natuurlijk' aan. Heel veel regels pas je wel toe maar je bent je er niet eens bewust van, maar je herkent ze onmiddelijk als ertegen gezondigt word. Die niet bewuste regels wordt je mee geconfronteerd als je een buitenlander Nederlands gaat leren. Je hebt geen idee hoevaak hij dan 'waarom' vraagt en je weet het antwoord niet.... (voorbeeld: De deur. HIJ is dicht. Het raam. HET staat open. Waarom dat zo is, daar zijn regels voor. Maar bijna niemand kent ze echt, of heeft ze paraat.) Nooit de regels veranderen heeft als voordeel dat teksten beter begrijpbaar blijven. Een engelsman kan heel makkelijk nog de oorspronkelijke teksten uit de middeleeuwen lezen. Voor Nederlanders is dat door de vele verandereingen van spelling veel moeilijker. Maar het heeft als nadeel dat er onlogische regels blijven bestaan. Vereenvoudiging en aanpassing aan taalgebruik leidt tot een spelling die weer iets makkelijker te leren is voor mensen als ze jong zijn of als nieuwkomer. Zo zijn er voor en na-delen. Dus ook kampen die elkaar bestrijden. Laat ze. Het doel is dat we elkaar begrijpen en dat lukt aardig. Meestal. Doel en middelen door elkaar gooien is een veelgemaakte misvatting. En dan krijg je in dit geval spellingsfundamentalisten die voor of tegen de nieuwe spelling zijn. En dan wordt aan de *inhoud* van de tekst, dus de boodschap die de schrijver over wil brengen, gemakshalve maar voorbijgegaan...

De tussen-n wordt maar zelden uitgesproken en het was dus veel eenvoudiger geweest om hem te schrappen. Gebruikelijk is dat de schrijftaal de gesproken taal op afstand volgt, maar deze geleerden meenden het beter te weten en dat is geen vooruitgang. Ik kan niet zeggen dat ik het vroeger beter vond; ik was er aan gewend en dat is wat anders. Maar de nieuwe spelling leidt wel tot vreemde constructies, zoals hartenpijn en zielenroerselen terwijl men er gewoonlijk toch van uit gaat dat men maar een hart en een ziel heeft.

Ik word hier de hele dag mee om de oren geslagen. Misschien vind je het leuk om de blog te lezen op deze site: http://www.nataschateeuw.nl/ Ik weet niet of het vroeger makkelijker was. Er verandert in de loop der tijden zo vaak iets in spelling en schrijfwijze, dat de enige moeilijkheid zit in de omschakeling. Schreef ik vacantie met een c, dan werd ik uitgelachen, had ik op school met moeite het woord cadeau leren spellen (wat ook niet makkelijk was), dan werd het plotseling weer een simpel kado. Mijn dochter geeft dus les, schrijfcursus voor volwassenen. Zij speelt met taal en geniet ervan. Als ik een mail naar haar stuur, kijk ik hem echt 6 keer na op eventuele fouten. Toch is het zinvol om ook de nieuwe spelling bij te houden. Vooral de nieuwe Engelse termen, die dan in het Nederlands moeten worden ingevoegd. Heel spannend allemaal.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100