Kan een vieze lucht toch lekker zijn?

Ik heb vroeger in het buitenland gestudeerd en in die stad stookten de mensen voornamelijk op briketten. Ik had het daar erg naar mijn zin en als ik nu briketten ruik, wat overigens niet vaak meer voorkomt, vind ik dat lekker ruiken omdat het me herinnert aan een gelukkige levensperiode. Is dat eigenlijk niet raar?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Geuren zijn van zichzelf niet vies of lekker ; geuren zijn gewoon geuren, en in welke categorie we ze stoppen is voor 95 % aangeleerd. Het meest sprekende voorbeeld is misschien wel de universele afkeer van de geur van ontlasting. Vrijwel niemand zal die kunnen opsnuiven en zeggen aaah, heerlijk ! Terwijl er toch een hoop geuren in zitten die ons prikkelen of aantrekken, want...de duurste parfums bevatten uitgerekend die geurbestanddelen die we ook daarin terugvinden. (Jasmijn, amber en muskus schijnen allemaal ´poepgeurcomponenten´ te bevatten). Je leert echter al zo jong een afkeer van ontlasting te hebben, (bij je eerste vieze luier zegt je moeder al bah) , dat je soms bijna zou denken dat het een aangeboren afkeer is. Of je een geur lekker vind of vies hangt voornamelijk af van je herinnering en ervaring. Zo vond mijn zusje benzine altijd heerlijk ruiken (jakkie), en vind ik zelf de geur van amandelen in welke samenstelling dan ook en vooral in etenswaren bijzonder smerig. Rook is inderdaad ook een bekende ; veel mensen hebben daar nog uitgesproken positieve associaties mee ' van vroeger' , want waar het gezellig was, rook het naar rook, maar de laatste 20 jaar heeft die geur sterk aan populariteit moeten inboeten. Maar het blijft een objectieve waarneming. Er zijn maar een paar geuren die maar heel weinig mensen zullen waarderen omdat ze zo sterk prikkelend zijn dat het nooit aangenaam is die geur waar te nemen ; ammoniak bijvoorbeeld. Scherpe brandlucht van brandend plastic ofzo. Maar ook de sterke geur van verrotting maak je niemand blij mee (hoewel bijvoorbeeld Fransen een stuk hogere drempel hebben voor wanneer vlees verrot ruikt dan wij). En er zijn meer levensmiddelen te bedenken waarvan je de geur leert waarderen naarmate je de smaak leert kennen zoals kaas en vis. De geur die jij beschrijft, van priketten, kan net als de geur van een open haard of een barbecue zeker aangeleerd zijn als aangename geur. Daar is dus helemaal niks vreemds aan. Ik kan de geur van het platteland erg waarderen ; ja, natuurlijk ruik je uiteindelijk gewoon koeienpoep, maar de associaties zijn te positief om dat vies te kunnen vinden.

herinneringen gaan vaak gepaard met geur, muziek, dus het is wel logisch als je die geur ruikt dat die geur jou herinnerd aan een mooie tijd. Ik heb het met joop aftershave, ninna ricci parfum, en diesel of een bepaald etensgerecht dat speciaal bij iemand paste dat je dat dan ruikt of proeft. niks geks aan tenzij je natuurlijk verliefd op iemand bent geworden op een openbaar toilet haha. Toegevoegd na 1 minuut: ik bedoel dus die omgeving van dat openbaar toilet en niet de toilet zelf. :)

de lucht-rook van een sigaar,of iemand die pijp rookt is ook lekker om te ruiken,terwijl roken eigenlijk vies is.

Mensen houden van geuren die positieve associaties opleveren. Zelf houd ik van teer en lysol omdat die geuren mij doen denken aan mensen waarvan ik veel heb gehouden. Hersenen werken nu eenmaal zo, je kunt zelfs slechte koffie leren waarderen omdat het je toch de prettige kick van cafeïne geeft.

Ik ken een heleboel dingen die smerig ruiken, maar oh zo lekker zijn. Bepaalde Franse worst, Tripe en niertjes bijvoorbeeld. Dingen ruiken niet vies of lekker, dat is een etiket dat je er zelf in het verleden heb opgeplakt en bij een nieuw luchtje door associatie wordt opgeroepen. Soms geef je aan de geur het label van de smaak, zoals in mijn voorbeelden en dan ervaar je het ook weer anders.

Ik heb wel eens heimwee naar de bruinkoolgeur in de DDR. En de stank van de suikerbietenfabrieken bij Groningen was erg dorrdringend maar riep een zekere vertrouwdheid op.

Hoe rook dat ook al weer, daar hadden mijn vriendinnen en ik het laatst over, en elk hadden wij een andere insteek van iets wat heel lekker rook of juist heel vies. Er is een geur van wierook die heet Nag Champa, als ik het ruik denk ik: heeeeerlijk, terwijl een vriendin van mij acuut in de stress schiet, als ze het ruikt, zo vies vindt ze dat. Vroeger de geur van de koeien die op de stal staan, warm,veilig terwijl iemand anders dat een vieze plattelandlucht vindt! Het is dus inderdaad maar net waar je mee bent opgevoed en ook een beetje wat je basis lekker vind. Voor mij is de geur van de zee altijd weer heerlijk, maar het ruiken van gras en hooi associeer ik altijd met de vroegere thuis-situatie: buiten lopen op het land, in de natuur...heerlijk! Ik woonde en werkte een tijd in oorlogsgebieden, ik ruik op een mijl afstand de geur van verrotting en dood, je kunt er nooit aan wennen. De eerste keer dat ik op kamers woonde boven een bakker, die elke morgen vers bakte, die geur zal ik altijd associëren met dat unieke gevoel van voor het eerst "vrij" zijn.

ik vind benzine niet echt vervelend ruiken en soms ruik ik textiel en dan ruik ik het luchtje van die oude kleden uit de verkleedkist waarmee ik vroeger hutten bouwde. en de geur va een pas uitgeblazen kaars vind ik lekker ruiken, maar dat doet mij aan de latijnse nachtmis met kerst denken. en gaar gekookte kool doet mij aan oma vroeger denken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100