Ben je afhankelijk van telefoon?

Soms ga ik wel eens weg en kom er achter dat ik mijn telefoon vergeten ben. Dan keer ik om en ga alsnog mijn telefoon thuis ophalen. Heb jij dat ook?

Weet jij het antwoord?

/2500

Nee, dat heb ik totaal niet. Heb ook geen mobiele telefoon.

Alleen als ik ver weg moet. Ik moet er niet aan denken dat ik onderweg (vooral 's avonds laat niet) stil kom te staan met pech, zonder dat ik een telefoon heb. Maar als ik gewoon binnen 20 km van huis ben... dan boeit het me niet. Als ik bij mensen op visite ben, heb ik mijn telefoon vaak ook gewoon in mijn jas in de gang. Ik hoef niet altijd bereikbaar te zijn.

Ik vergeet eerder mn onderbroek aan te trekken dan mn telefoon mee te nemen!

nee maar het is verdomd handig

Ja, dan keer ik om. Het probleem is namelijk dat het ook mijn agenda is. En dat ik de telefoonnummers van de mensen die ik moet bellen in mijn telefoon zitten. Ik ben wel eens doorgereden, ik moet toegeven, een verademing van rust, maar ik was wel gehandicapped.

nee ik ben niet afhankelijk van mijn telefoon9van de 10 keer vergeet ik het ding. vroeger voelde ik mij incompleet en een soort van ziek de hele dag als mijn telefoon thuis lag. terwijl als je op je werk zit je telefoon toch maar 1 uur bekeken word (in je pauze's als je pech heb) dan moet je vervolgens al die mensen terug bellen op jou kosten. dit heb je ook als ie thuis ligt maar is toch anders. toen mijn rekening na mij vakantie 2200E bleek was ik genezen.

Nee, ik wil geen electronische halsband. Niet bereikbaar zijn is prima.

Neem hem alleen mee om in geval van nood te kunnen bellen en zelfs mijn baas heeft het nummer niet.

Afhankelijk wel, maar dat is beroepsmatig, dus verplicht. Als ik voor mijn werk geen telefoon nodig zou hebben, wilde ik nooit meer een telefoon zien en horen, ook geen vaste telefoon in huis. Als ze me nodig hebben, komen ze me maar zoeken of ze sturen maar een briefje.

Nee, dat heb ik niet. Ik ben meestal mobieler dan mijn telefoon.

Ik moet hem bij mij hebben voor mijn werk. Als ik mijn telefoon vergeet ben ik niet bereikbaar en kan ik dus mijn werk niet naar behoren uitvoeren. Wij gebruiken de telefoon namenlijk ook als 'intercom'. Daarnaast staan in mijn telefoon mijn afspraken (agenda) die ik moet kunnen zien wanneer ik niet achter mijn laptop zit. Wanneer ik dan ook achter mijn laptop zit, ben ik continue aan het synchroniseren. Ja, het wordt tijd voor een Blackberry zodat dit automatisch gaat en dan heb ik ook overal mijn email waar ik eigenlijk ook niet zonder kan. Zit nu zelfs op vakantie elke dag mijn werk-mail te checken en GV in de gaten te houden. Mijn privé-mail check ik dan weer via WAP met mijn telefoon. Dus nogmaals... ja ik ben afhankelijk van mijn telefoon.

Ja, herkenbaar. Ik wil mijn portemonnee nog weleens vergeten, maar mijn telefoon zelden. En als de tijd en afstand het toelaten maak ik zeker rechtsomkeert.

Nee, ik ben totaal niet afhankelijk van mijn mobieltje, sterker nog, ik vraag me wel eens af waarom ik er één heb.... Alleen mijn man en dochter en de school hebben mijn nummer, en ik heb het dan ook alleen mee voor noodgevallen , om zelf te kunnen bellen of gebeld te worden. Al is met de uitvinding het begrip 'noodgeval' wel erg aan degradatie onderhevig. Vijf minuten later thuis is tegenwoordig schijnbaar al een reden om een ander op zijn werk te moeten storen. En dáár stoor ik me dan weer mateloos aan. Ik heb het dan ook eigenlijk alleen maar bij me als ik echt langere tijd van huis ben. Ik heb mezelf niet aangewend het kreng voor elk wissewasje te gebruiken, en probeer ook mijn kinderen te leren dat een mobieltje voor dringende zaken is, en gene ouwehoerapparaat. Tot nu toe werkt het aardig ; de jongste wil er nog geen, de oudste heeft er sinds de brugklas 1 en belt voor ongeveer 1 euro per maand (net als ikzelf). Sins de opmars van het mobieltje is in mijn ogen het asogedrag ook toegenomen ; mensen nemen te pas en te onpas midden ineen gesprek de telefoon op, bellen overal had in het openbaar, zelfs aan de kassa of bij de kapper ofzo, jongeren gebruiken het kreng ook nog eens als radiootje, je hoort vrijwel de hele dag andermans telefoongesprekken en ik durf gerust te beweren dat minstens 95 % helemaal nergens over gaat en totaal overbodig is. Trouwens, thuis neem ik de telefoon ook alleen op als ik in de buurt ben en niet met iets anders bezig ben dat min tijd of concentratie nodig heeft. Ik heb voicemail ; als het dringend is, spreken ze maar in.

Nee, ik zou hem niet ophalen, als het niet belangrijk was. Ik bel wel terug, als ik gebeld ben, indien mogelijk. Zij die met onbekend nummer bellen, moeten nog maar eens bellen. Het is dat je voor bepaalde mensen bereikbaar moet zijn, anders zou ik hem zover mogelijk wegkeilen.

De telefoon is afhankelijk van mij, als ik niet opneem, dan kan de telefoon hoog of laag springen, maar de persoon krijgt niemand aan de lijn... Maar ik neem dat verdraaide ding wel altijd mee...

Absoluut! Maar ik 'm hoodzakelijk voor mail en internet. Dat ik er ook mee kan bellen is een prettige bijkomstigheid

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100