Ouderschap & Opvoeding

vriend van mijn zoon komt dagelijks hier." wij gaan bijvoorbeeld lunchen, hij pakt zich rustig een bord en gaat gezellig mee eten. geen probleem.
maar nu het volgende...
Hij wacht op mijn zoon als die er niet is. hier in dit huis. dus dan vraag ik hem of hij met het jongere zusje wil spelen. en ook aan haar vraag ik of zij met hem wil spelen. vaak doet hij dat dan. (mag moet niet)
Nu opeens zomaar uit het niets werd hij boos. vertelde dat hij zich eigenlijk verplicht voelt om met haar te spelen, uit beleefdheid. hij wil dat eigenlijk nooit zei hij.
wellicht vond hij het moeilijk om te zeggen vandaar die boosheid.
Als ik wil dat mijn kinderen gewoon eens samen spelen, dringt hij zich op, gewoon onder het mom ik ben zijn beste vriend, en dan moet het zusje (2 jaar jonger) eigenlijk maar de "rot- klusjes"gaan doen. dus als ze bijvoorbeeld politie en boef spelen, dan moet zij maar de boef zijn, want hij heeft daar geen zin in. en hij vind dat hij en zijn vriend (mijn zoon) dan heel sterk zijn. en zij is dan maar de slappe domme boef. dat is niet een keer, maar steeds. doet ze dat niet, dan mag ze niet meespelen. Ik wil er niet steeds tussen zitten. maar ik vind het ook niet nodig dat hij dus, zodra ik niet kijk, de regels gaat bepalen in het spel. heb hem wel eens naar huis gestuurd. ik vind persoonlijk als hij hier komt dat hij zich hier moet aanpassen. bij hem zelf thuis wil hij niet spelen.
Heb met ouders gepraat en zij staan achter mij. maar niets veranderd

Ik ben net vader geworden. Ik heb mijn kind erkend(voor de geboorte), gezag is ook net rond. Ik wil nu de omgangsregeling/ouderschapsplan regelen. Situatie is dat mijn zoon (3mnd) bij mijn ex ingeschreven staat en zij dus automatisch denk de baas te zijn. Ik krijg mijn zoon niet te zien. Hoe moet ik nu verder? Waar moet ik naartoe om omgangsregeling of ouderschapsplan te regelen?

beste, ik wil meekijken met wat mijn zoon allemaal op internet doet.
Kan ik misschien meekijken op zijn computer zonder dat hij dat in de gaten heeft?

Niet dat ik niet alles heb wat ik nodig heb maar meer van die ruzies, ik ben nu 13 en ze vinden me te jong om met vriendinnen de stad in te gaan, of ik mag ook niet naar fris ( jongere disco) en vaak dan vallen ze me lastig met heel veel en dan doe ik het bijf wel maar mn ouders dringen zo op dat ik er gek van wordt. Over school zeuren ze ook de hele tijd terwijl ik meestal een B heb das tussen een 7 en 8 en als ik een C haal tussen een 5 en 6 dan beginnen ze te zeuren vaak gaan onze ruzies over vrijheid dat ze me teveel vasthouden en ik heb gewoon geen zin meer en mijn moeder zei net; wil je naar een internaat ofz op dit moment zou ik dan niks liever willen, ze zitten me zo op de nek dat ik soms wenste dat ik nooit geboren was, zo een rot gevoel geven ze me.