Ouderschap & Opvoeding

Ik heb sinds een tijd weer een vriendin. Zij heeft een dochtertje van 2.
Leuk meisje die het ontzettend goed met mijn zoon kan vinden.
Sinds mijn zoon geboren is heb ik hem niet bij mij in bed genomen, natuurlijk wel eens op een weekenddag, gezellig even donderen op bed of eventjes samen televisie kijken.
Nu heeft mijn vriendin dat altijd wel gedaan en haar dochter komt nu dus 's ochtends een uurtje tussen ons in liggen.
Ik vind dit echt helemaal niets, ten eerste slaap ik niet meer en ik ben gewoon van mening dat een kind gewoon in zijn/haar bed hoort te slapen.

Ik heb er tot nu niets van gezegd maar mijn vriendin weet wel dat ik het niet prettig vind.
Ik vind het lastig, is het een kwestie van aanpassen of moet ik mijn principes vasthouden?

Ik heb er al veel tijd aan besteed. Kan hem niet uitleggen dat fietsen erbij hoort. Blijft Nederland het fietsland.

en volwassenen lusten bijna alles? Ik heb met mijn jongste dochter iedere avond strijd aan tafel. Het begint al zodra ze uit school komt. Ik heb al van alles geprobeerd. Zelf laten kiezen, laten helpen bij het klaar maken dan nog weigerd ze te eten. We kunnen vaak tot een compromise te komen dat ze een heel klein beetje eet zoals 7 spruitjes (ze is 7) of 2 stronkjes broccoli. Als baby ad ze alles maar nu is het crime...Terwijl ik als kind alles ad zonder problemen. Hoe lossen jullie het op?