hoe kan ik toch niet zwanger zijn (ben gisteren ongesteld geworden) terwijl de test positief was.

de 1e test was positief dat was 4 dagen voor de menstruatie, op de dag van ongesteld worden was de test negatief en later die morgen werd ik ongesteld en heel heftig hoe kan dat? en waarom zijn mijn borsten en buik gegroeid en ook ben ik heel erg moe, en meer emotioneel dan normaal, (ik heb al een dochter dus ik heb er al ervaring ermee).

Weet jij het antwoord?

/2500

Volgens mij is de test pas betrouwbaar als je hem doet op de dag dat je eigenlijk ongesteld had moeten worden. Daarnaast kan het zijn dat je een miskraam hebt gehad. Dit schijnt veel vaker voor te komen dan gedacht, omdat je het meestal niet merkt als het nog zo pril is. (wie is er niet wel eens wat later ongesteld).

Het lijkt erop dat je een 'mini' miskraam hebt gehad. Veel vrouwen krijgen een miskraam zonder dat ze het weten. Het eitje wordt bevrucht en gaat zich nestelen, maar tegen de tijd dat je ongesteld moet worden, wordt hij weer uitgedreven. Dan denk je dat je gewoon ongesteld bent geworden. Daarom is het beter om je menstruatie af te wachten voordat je een test doet.

Niet iedere eicel die wordt bevrucht wordt ook een zwangerschap. Naar schatting eindigt zeker de helft (heel voorzichtige schatting) al voor de verwachte menstruatie in een zogenaamde 'vroege miskraam'. Vroeger zou je dat niet eens geweten hebben, je werd immers gewoon ongesteld. Tegenwoordig zijn er testen waarmee je dagen voor de verwachte menstruatie al een beginnende zwangerschap kunt aantonen, waardoor je ook die minstens 50% die het niet zal gaan redden tot de verwachte menstruatie oppikt. Dat zoveel bevruchte eicellen nog voordat je overtijd bent eindigen in een vroege miskraam, is in theorie niet erg. Een kind maken is nou eenmaal een nogal ingewikkelde operatie, er kan vooral in die eerste twee weken veel fout gaan. De vroege miskramen zijn een beschermingsmechanisme van het lichaam, pogingen die niet goed genoeg gelukt zijn. Er is iets misgegaan bij de eerste celdelingen, of bij de innesteling, en het zou nooit uitgegroeid zijn tot een kind. Dat is natuurlijk heel mooi als theorie, maar als je het zélf bent, kan het heel verdrietig zijn als je weet dat je zwanger was, maar nu niet meer. Als je het hier moeilijk mee hebt, kun je dan ook beter jezelf in bescherming nemen: niet testen vóór de dag dat je ongesteld moet worden, en liefst zelfs wachten tot je een paar dagen overtijd bent.

Dat antwoord had ik eigenlijk al gegeven in een van je eerdere vragen over dit onderwerp : ongeveer 90 % van alle bevruchtingen eindigt voor de komst van de eerste menstruatie, en is derhalve niets meer of minder dan een mislukte poging. In de tussentijd is je lijf wel druk bezig geweest de zaken voor te bereiden (met de juiste hormonen enzo, waar een zwangerschapstest dus op reageert), maar was het zogezegd verspilde moeite. Daarom moet je dus eigenlijk gewoon niet een zwangerchapstest doen voor die kritieke fase van de eerste twee, drie weken na de bevruchting, want de kans dat het dan misgaat is nog ZO ongelofelijk groot, dat je eigenlijk niet eens mag spreken van een miskraam. Vaak gaat het om een eitje dat dan wel bevrucht is, maar niet kan innestelen. Einde 'zwangerschap'. Ik had al het idee dat je veel te vroeg ging testen, en dat blijkt dus ook zo te zijn geweest. Op die manier gooi je eigenlijk gewoon goed geld weg. Volgende keer toch maar een ietsiepietsie meer geduld. Toegevoegd na 1 minuut: zie http://www.goeievraag.nl/vraag/graag-zwangerschaps-test-vanaf-zwanger.80851

Toen een van mijn kleindochtertjes ' in wording' was, dacht haar moeder dat het na ca 2 mnd ' voorbij' was. Hevige bloedingen. Ze nam weer een glaasje wijn, en stelde zich in op het waarschijnlijk kinderloos (gezien o.a. leeftijd) blijven. Omdat ze bepaalde klachten kreeg, is ze toch maar even bij de huisarts en vervolgens het ziekenhuis langs geweest. Het kinderhartje bleek nog gewoon stevig te kloppen.. Ze bleek een soort dubbele baarmoeder te hebben. Het bloed was afkomstig uit het niet zwangere deel.. (Zoiets..) Het komt niet heel veel voor. Kan aardig riskant zijn ( grotere kans op miskraam/vroeggeboorte wegens ruimtegebrek) maar er kwam een beeldschoon en kerngezond kindje tevoorschijn, een maand of 7 na de bloeding. Dus..vertrouw niet alleen maar op eigen waarnemingen en zelf gedane testen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100