Ik zat net te lezen over derde trimester-abortussen. Wordt dat in Nederland wel eens gedaan?

Zo ja, onder welke concrete voorwaarden?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Na 23 weken zwangerschap is een kind in principe levensvatbaar buiten de baarmoeder (onder bepaalde omstandigheden, met meer en betere kans naarmate het ouder is), en in Nederland wordt abortus provocatus zoals in de gebruikelijke zin van het woord (om te voorkomen dat er een kind komt) niet toegepast, omdat het een in principe levensvatbaar kind betreft. Er is dan rechtstreeks sprake van moord. Wel zijn er omstandigheden denkbaar (bij ernstige ziekte van de moeder, of niet met het leven verenigbare afwijkingen aan het kind) waarin moet worden besloten de zwangerschap vroegtijdig te beëindigen, en hoewel dat officieel in dokterslatijn ook abortus (=afbreking) heet, is dat toch niet de gangbare term ervoor. In elk geval is het altijd een lijdensweg, en een zeer moeilijke beslissing. Hier kom je op het terrein met raakvlakken met euthanasie. Voor abortussen op in principe wel levensvatbare maar 'ongewenste' kinderen (hetzij vanwege handicaps, hetzij vanwege het geslacht (?)) wordt, helaas, nog wel eens uitgeweken naar het buitenland, waar deze abortussen nog wel als 'geboortebeperkende maatregel' worden uitgevoerd, met name in Zuid-Europa. In Nederland wordt dat echter beslist niet gedaan.

Bronnen:
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2686/Binnen...

Abortussen na de 24 weken vallen in Nederland niet onder de abortuswetgeving, maar onder het strafrecht. Ze worden getoetst aan dezelfde zorgvuldigheidseisen, gelijkend op de zorgvuldigheidseisen bij levensbeëindiging bij een pasgeborene. De arts die de abortus uitvoert, is verplicht om dit volgens een vastgestelde procedure te rapporteren. Hieronder de lijst met eisen: Zorgvuldigheidseisen bij late zwangerschapsafbreking de aandoening valt in categorie 2. Dit betekent dat de aandoening van zodanige aard is dat na de geboorte wordt afgezien van een medische behandeling omdat dit volgens medisch wetenschappelijke inzichten zinloos is. Op grond van de heersende medische wetenschap bestaat er dus geen twijfel over de diagnose en de daarop gebaseerde prognose. Daarbij helpt het voortzetten van de zwangerschap naar heersend medisch wetenschappelijk inzicht niet om een meer nauwkeurige diagnose te stellen; bij het kind is sprake van een actueel of te voorzien uitzichtloos lijden; de moeder heeft uitdrukkelijk gevraagd om beëindiging van de zwangerschap wegens lichamelijk of psychisch lijden onder de situatie; de arts heeft de ouders volledig op de hoogte gesteld van de diagnose en de daarop gebaseerde prognose. Dit houdt onder andere in dat de arts met de ouders tot de overtuiging is gekomen dat er voor de situatie waarin het kind zich bevond geen redelijke andere oplossing was; de arts heeft ten minste één andere, onafhankelijke arts geraadpleegd die schriftelijk zijn oordeel heeft gegeven over de hier genoemde zorgvuldigheidseisen. In de plaats van één andere onafhankelijke arts kan ook een behandelteam dit oordeel geven; de afbreking van de zwangerschap is medisch zorgvuldig uitgevoerd. Toegevoegd na 4 minuten: Het woordje 'dezelfde' in de tweede zin hoort er niet te staan.

Bronnen:
http://www.lza-lp.nl/procedures/
http://www.lza-lp.nl/zorgvuldigheidseisen/
http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/eu...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100