hoe beslis je nu of je wel of niet zal proberen zwanger te raken?

zoveel voors en tegens, hoe maak je bewust de keuze? niet alleen afgaan op hormonen maar zo van, "kan ik t wel opbrengen?", "ben ik niet te arm voor een kind", kan je een kind wel aandoen in deze wereld geboren te worden" "neem ik een kind, zodat ik wat te doen heb", "dan ben ik niet alleen", uhh nou ja, zoveel foute redenen.... maar hoe kom je nou tot de keuze of je t wel of niet zal proberen?? (eierstokken rammelen, ben 40, geen relatie, amper werk.....wel een lief mens dat goed kan zorgen, maar ben vaak liever lui dan moe.... etc)
iemand een serieuze bijdrage in mijn vraagstuk?? dank vast..(dr is wel een man, die ook wilt en die ook wil zorgen/vader wil zijn))

Weet jij het antwoord?

/2500

Trek er wat tijd voor uit, gelet op de keus die je wil maken kan dat rustig een maand zijn. Leg een schrijfblok op een in het oog lopende plaats en zet een streep in het midden. Links zet je "voor" en rechts "tegen" Een maand lang zet je elk pro of contra argument dat je te binnen schiet op dat schrijfblok en na een maand maak je de balans op. Mijn ervaring is dat deze manier de keus iets gemakkelijker maakt. Sterkte bij het kiezen.

tjonge, zo'n keuze is niet alleen heel lastig, maar ook heel persoonlijk. Als je een vraag als deze op een openbare plek zet, zal je ongetwijfeld veel meningen krijgen, die je misschien alleen nog maar meer aan het twijfelen brengen. Ik kan redenen op gaan noemen om een zwangerschap te proberen ( proberen, want je weet immers maar nooit of zoiets gegeven is ) , maar ook genoeg redenen ( met name uit het perspectief van een kindje ) om het niet te doen. Daarnaast verloopt een zwangerschap niet altijd zoals je verwacht, houd daar zeker op jouw leeftijd ook rekening mee. Het advies van de voorgaande, om een kladblokje te nemen en alles goed op te schrijven is een goede. Ik wens heel heel veel wijsheid toe in deze moeilijke situatie, betrek eventueel mensen die dicht bij je staan bij deze keuze en omarm de beslissing die je uiteindelijk neemt ten volle!

Een natuurlijke vraag op jouw leeftijd. Ik hik er soms ook een beetje tegenaan. Ik bedacht me laatst wel dat er meer opties zijn dan zelf een kind krijgen. Bijvoorbeeld tijdelijk pleegouder zijn spreekt me ook heel erg aan. Het lijkt me super om kinderen iets te kunnen geven wat ze heel erg nodig hebben. Ik had al informatie aangevraagd: https://www.pleegzorg.nl/

Even praktisch: je schijft dat je wel een zorgend mens bent, maar vaak liever lui dan moe. Besef dan wel dat een baby je hele leven op zijn kop zet. Er is dan geen tijd meer om lui te zijn, dat kindje is er àltijd, dag en nacht. En er is wel een man, maar al met al heeft de moederrol voor een vrouw nog steeds grotere consequenties dan voor een man, wat betreft de verdere levensinvulling. Als je zoveel twijfels hebt, dan denk ik dat je geen diepe wens hebt om een kleintje op de wereld te zetten. Argumenten als ''we hebben er niet genoeg geld voor' of 'het is toch geen wereld om een kind te krijgen' zijn daar tekens van. In dat geval kan het moeilijk zijn om voor jezelf te accepteren dat jij eigenlijk geen kinderen wilt. Daar is niets mis mee! Misschien heb je nu die twijfels omdat je voelt dat het stilaan je laatste kans wordt. Mensen verwachten gelukkiger te worden als ze eenmaal een kind hebben. Prangende vraag: is die geluksverwachting terecht? Niet per se. Onderzoek wijst uit dat ouders over het algemeen niet gelukkiger zijn dan mensen zonder kinderen. Evenmin ongelukkiger, trouwens.

Bronnen:
http://www.wilikeenkindofniet.nl/?p=89

Der is wel een man? Is die ene man ook bereidt om het kindje het gevoel te geven dat er een familieband aanwezig is? Gelukkigste kind op de aarde is het kind die ziet dat zijn ouders elkaar geliefd hebben. (Hoe lief je ook mag zijn, hou dit maar in je achterhoofd)

Ik zou zelf zeggen dat op het moment dat je dit gaat vragen op een site als goeievraag.nl, je het NIET moet doen. Leuk voor je kind ook: "ja, mama besloot om jou te krijgen doordat compleet vreemde mensen op internet zeiden dat het een goed idee was"

Ja daar heb je een moeilijk vraagstuk. Je omstandigheden zijn verre van ideaal. Je hebt niet veel tijd meer... Maar ik denk dat je je de volgende 2 dingen moet afvragen: Kan en wil ik dit kind alles geven wat het nodig heeft? En Wil ik mijn huidige levensstijl opgeven? Als een van die vragen nee is, zou ik het niet doen. Een kind is geen accesiores, de komende 30 jaar ben je er mee bezig.

wanneer ben je klaar voor een kind?! als je alle praktische zaken op een rijtje gaat zetten en de lat vrij hoog legt, ws nooit! de praktische zaken zou ik dan ook niet de doorslag laten geven (tijd is te maken, je hebt geen fortuin nodig, enz.). luister dus meer naar je gevoel. wil je écht graag een kindje (niet omdat de maatschappij dat nu eenmaal normaal vindt en omdat de leeftijd nu begint te tellen?) en ben je bereidt daar helemaal voor te gaan? Besef dat je een kind niet voor even hebt. het is levenslang! aan de andere kant vinden (bijna) alle moeders het niet altijd één groot feest om een kindje te hebben. ze zijn soms doodvermoeiend en irritant. vraag dat dus ook niet van jezelf. ik zou dus echt naar mijn gevoel luisteren en eerlijk een keus maken. succes!

Het feit dat je je bezig houdt met deze vraagstukken, is een teken dat je volwassen genoeg bent om een zwangerschap en een kindje aan te kunnen! ( als het mag lukken). De twijfels blijven, zelfs als je al kindje geboren is. `Doe ik het wel goed ?`. Vaak wijst het allemaal zichzelf, neem de stap gerust!

Ik zou zeggen, 'voel, voel, voel' en niet 'denk, denk, denk!' Ga zo diep mogelijk bij jezelf naar binnen en ga je gevoel 'lezen'. Hoor je daarbinnen een 'kinderstemmetje die jou aanroept als moeder' of hoor je je eigen stem door alle twijfels van dit moment?

Poeh hee dat is een lastig vraagstuk!!!Ik bedoel je noemt zelf al voors en tegens,je hebt genoeg geld en liefde,maar geeft ook aan lui te zijn. Lui en een kind gaat niet samen,de opvoeding van een kind kost meestal erg veel energie,zeker als je het alleen doet.En dan heb ik het nog maar over een gezond kind,wat ook nooit een garantie is.(Ik wil je overigens niet bang maken,maar is natuurlijk wel realiteit) Verder is het krijgen van een kind natuurlijk een belevenis,een groot avontuur waarvan je de route niet kent.Het is bijzonder en met niks te vergelijken en je krijgt er vaak heel veel voor terug. Je moet even alle voors en tegens voor je zelf op een rijtje zetten, en dan een weloverwogen beslissing nemen. Een kind hebben is super leuk,maar als het je gaat om niet alleen zijn kun je ook een huisdier nemen.(sorry voor de opmerking,maar ff serieus het is wel zo en een stuk minder intensief)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100