Hoe zou een baby de bevalling ervaren?

Zal hij/zij pijn hebben of andere ongemakken? En wat zou hij/zij op dat moment het liefste willen... terug die buik in of staat hij/zij te popelen om de mama te zien?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

waarom denk je dat we die ervaring allemaal verdrongen hebben! :) Opeens begint de muur die je 9 maanden je huis hebt te schudden en te bewegen en de muren waarin je je zo veilig hebt gevoeld komen op je af...letterlijk! Vervolgens loopt al het water waardoor je zo lekker warm gehouden werd "zomaar" weg....als een reuze toilet dat word doorgespoeld...alleen het erge is je word meegezogen en zit dan opeens met je hoofd vast ( in de meeste gevallen met een beetje pech kom je er eerst met je kont uit...ow wat een lief koppie ...ow nee das de bips!) Dan word je koppie helemaal verwrongen in de meest rare en pijnlijke manier mogelijk....als een voetbal die door het oog van de naald kruipt. Dan denk je er te zijn want je hoofd is eruit.... ja daaaaaggg.... nu je schouders nog! Dan trekken ze je er met volle kracht uit... Een tets op die billen zodat je ook nog gaat huilen ( JAAAA HIJ DOET HET word er geroepen op de achtergrond) de schaar word in je gezet en ze knippen die laatste letterlijke verbinding tussen jou en je ma weg... En al die tijd houd je stevig je ogen dicht !!! IK WIL DIT NIET ZIEN! IK WIL DIT NIET ZIEN! totdat ze je bij je mama leggen helemaal ingewikkeld in een warme doek.... en dan kijk je haar aan, je huilt niet meer! hier heb je het voor gedaan kleintje:)

Ik vermoed dat het een paar zeer oncomfortabele uren zijn geweest. Zat je vredig te dobberen (okee werd een beetje krap op het eind) maar dan... geduw, vervorming van hoofd en lichaam in een te nauwe ruimte, geschreeuw, getrek, om daarna in een felle, koude ruimte te belanden met vreemden die aan je zitten, je wikkelen in kleding (waar is dat nou voor nodig), je navelstreng doorknippen, benauwd, benauwd, oh ja ...ademen...schreeuwen, dat lucht op. Gelukkig wordt de baby (als het goed gaat) vervolgens bij de moeder gelegd (bekende geur en stem) en mag ie lekker drinken. Dan is baby en moeder als een wonder al die verontrustende en pijnlijke momenten vergeten.

Ik denk niet dat het heel bewust als ervaren wordt gevoeld.. laat staan dat hij/zij zich iets kan wensen.. Wat hij/zij nodig heeft? Zuurstof denk ik zo... :-)

Ik denk dat de bevalling een zeer ongemakkelijke periode is voor een baby. De baarmoeder trekt urenlang samen voordat er wat gebeurt, vervolgens wordt het hoofdje in een veel te nauwe uitgang geduwd en ook dat kan nog een hele tijd duren. Maar of de baby dit alles nou bewúst meemaakt, da's moeilijk te beantwoorden. Feit is wel dat ze soms de eerste uren enorm wijs om zich heen kijken, of ze alles al begrijpen en jou ook al jaren kennen. Je hoort wel eens dat ze zich in die periode nog al hun vorige levens kunnen herinneren. Dat zou wel die wijze blik verklaren ...

Ook weer zoiets wat niet na te vertellen is door degene die het heeft ervaren. En ook daar zijn weer verhalen over van mensen die dat onder hypnose of op een andere manier teruggehaald of beleefd hebben en er dan over vertellen. Zulk soort verhalen klinken vrij realistisch,maar wie weet of het echt waar is. Persoonlijk denk ik dat het heel goed is om de geboorte voor moeder en kind zo comfortabel mogelijk te maken. Het is logisch dat elke complicatie daarbij stress of een trauma kan veroorzaken. Mijn ervaring is dat het een pasgeboren baby erg goed doet om ook van tevoren alles zo fijn mogelijk te maken. Een goede atmosfeer gecombineerd met warmte, licht en de heerlijke blijdschap dat in -mijn geval het langverwachte kindje- er is, misschien haalt dat wat af van de ongemakkelijk "reis" die zo'n kleintje even moet maken. Ik denk ook dat er een soort van mechanisme is, waardoor de baby niet alles ervaart wat er gebeurd, anders zou zo'n bevalling voor de rest van je leven een traumatische herinnering zijn.

het ligt eraan. heb je een tang of vacuum verlossing heeft een kind zowiezo pijn. duurt de bevalling lang ook. gaat het kort maar krachtig dan ook. kortom het is geen fijne start (moet door een man bedacht zijn dit) en voor de moeder ook niet. maar na een paar minuten is mamma alles vergeten omdat daar het kindje is. een baby denk ik ook voor een groot deel anders zou het weken lang huilen zonder oorzaak. maar die baby's heb je ook. huil baby's. en dat is echt geen aandacht vragen of een teken dat ze zich zo fijn voelen. het is een nasleep van de bevalling waar de baby nog hoofd of nekpijn van heeft. mamma's stem is bij een ''gewonen'' bevalling een van de belangrijkste dingen die een baby nodig heeft om het snet de pijn te vergeten.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100