Wat kun je doen als je wilt samenwonen, maar eigenlijk niet durft?

Mijn vriendin wil graag samenwonen in een appartementje hier ergens in de buurt. Ik wil al een tijdje op kamers, en dit zou een uitkomst zijn. Nu is er een probleempje, ik durf niet echt. Je zou het kunnen zien als een te grote, nieuwe stap naar zelfstandigheid.

Op dit moment leef ik overigens ook al erg zelfstandig. Ik woon alleen met mijn vader, maar hij is altijd weg voor zijn werk. Om die redenen ben ik dus bijna altijd alleen thuis. Op zich dus al aardig zelfstandig. Waarom is dan dat gevoel van die grote stap zo aanwezig?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Vertel aan je vriendin waarom je het moeilijk vind. Anders denkt ze misschien dat je twijfelt aan haar/jullie relatie e.d. Ik denk dat je het gewoon moet doen. Op jezelf gaan wonen lijkt me een grote stap, maar ik denk dat het een stap is die je erg gelukkig kan maken en omdat je het eigenlijk al een tijdje wil is het waarschijnlijk de goede keus. Waarschijnlijk ben je niet bang voor het letterlijke 'op je zelf wonen' maar voor de verantwoordelijkheden die het met zich mee brengt, denk aan kosten en klusjes. Jij moet de boel draaiend zien te houden met iemand met wie je niet gewend bent samen te wonen en het is best spannend of dat lukt. Neem je tegen argumenten serieus en ga zitten en letterlijk opschrijven wat je tegenhoudt en waarom je het wilt. Bekijk wat voor jou zwaarder weegt en maak de keuze. Twijfel niet te lang, het antwoord weet je waarschijnlijk wel. Vertrouw op jezelf!

Het enige wat je kan doen is .. het gewoon doen. Ja. Het is een grote stap. maar besef± De steun die je nu van je vader krijgt in de dagelijkse beslommeringen kan je zeker ook in de toekomst krijgen. Op jezelf gaan wonen betekent niet dat je iedereen uit je leven gooit! De grote angst is natuurlijk ook dat je samen met je partner wilt gaan wonen. Dat levert ook bijondere omstandigheden op. Praat met je vader en geef aan dat je graag de optie houdt om over 3/6 maanden terug naar huis te komen. Dan heb je een vangnet, wat een groot deel van de stress weg za nemen.

Een echt "antwoord" geven op je vraag is eigenlijk onmogelijk. Maar een mening geven kan wel. Mijn mening: Je moet pas samen gaan wonen, als je dat ook echt wilt, zonder twijfels. Want de kans op teleurstellingen voor jou, en je vriendin is heel groot. Als je de stap naar zelfstandigheid nog niet durft te zetten, zoals je schrijft, dan ben je er blijkbaar nog niet helemaal aan toe. Geef jezelf gewoon wat tijd, en het zou zomaar kunnen zijn, dat je er over een jaar wèl aan toe bent, en de stap met een gerust hart maakt. Sterkte!

Ik denk dat het komt omdat zoals je het al zelf beschrijft voor je gevoel een grote stap is. Maar in de werkelijkheid hoef je je daar dus geen zorgen over te maken. Want je bent dit al dagelijks gewend omdat je dit dus nu ook al doet. Dus in principe ga je op dezelfde voet verder. Wat je wel kan doen is duidelijke afspraken te maken met je vriendin van wie gaat wat doen. Zo kan je ervoor zorgen dat het dan ook wat rustiger in je kop is.

Je kunt het doen en als je dan niet gelukkig bent ermee stoppen.

hee. ik zou goed afwegen of dit is wat je werkelijk wil. alleen dan heeft het een kans van slagen. heb je meer twijfels dan zekerheden wacht dan nog even. belangrijk is wel. hoe lang zijn jullie samen hoe je echt van haar wil je jullie toekomst samen delen. als het goed voelt zal het ook goed gaan, al kan niemand je een garantie geven voor een lang gelukkig leven. veel succes en wijsheid in je beslissing. Toegevoegd na 29 seconden: hoe je echt van haar is. hou je echt van haar.

Misschien is het niet de stap naar 'zelfstandigheid', die je een beetje eng vindt, want is het eigenlijk wel zelfstandigheid dan? Als je gaat samenwonen ben je juist behoorlijk afhankelijk van elkaar. Je moet op elkaar kunnen rekenen. Je weet precies van elkaar hoe laat de ander gaat slapen, hoeveel je aan de computer zit, of je smakt bij het eten, hoe lang je bij je vrienden was. Soms is dat een beetje teveel van het goede. Je weet nu ook veel van elkaar, maar als je eenmaal samenleeft, beïnvloed jouw manier van doen haar kwaliteit van leven. En andersom. En dat is niet altijd makkelijk. Nu ben je veel vrijer. Je vader vertrouwt je en laat je je eigen leven leiden. Dan is het heel fijn een vriendin te hebben. Maar je vriendin verwacht dat je er, ook emotioneel, voor haar bent. Net zoals zij er voor jou moet of zal zijn. Als het niet iets is waar je je nu echt op verheugt, kun je misschien kleine stappen zetten. Eerst eens een paar keer een hele week samen wonen en werken en af en toe weer thuis.

Je geeft aan dat je vriendin die wens heeft geuit en jij durft niet echt. Heb je al eens bij jezelf gedacht waarom je dit niet echt durft? Als je weet wat maakt dat je dit niet echt durft, kun je dit gemakkelijker bespreken met je vriendin. Zet voor jezelf eens op een rijtje wat je er leuk aan lijkt en wat je er minder leuk aan lijkt en waarom. Dan heb je een aardig beeld bij waar jouw twijfel door komt. Dat het een uitkomst is, is natuurlijk een goede reden. Het levert je op een manier gemak op om die stap te zetten. Ga er eens rustig voor zitten en maak letterlijk een lijstje met 2 kolommen: Waarom Wel en Waarom Niet. Een nieuwe stap is natuurlijk altijd wel spannend. Bedenk je dat het geen plicht is (als je twijfel te groot is) en dat als je toch samen gaat wonen, dit niet definitief je hele leven zo moet zijn. Geef jezelf wat meer vrijheid, ruimte om het in te vullen zoals jij het wilt en luister naar wat je vriendin er van verwacht. Praat er over met elkaar en (eerst) met jezelf! Succes en veel plezier met je besluit (wat het ook is!).

Bronnen:
www.ennovyco.nl

"Herinneringen die je later wilt hebben, moet je nu maken" "ik denk altijd eerst goed na, voordat ik iets stoms zeg" "waar een wil is is een weg, helaas zijn er op mijn weg altijd wegwerkzaamheden" mooie leuzen... wat ik er mee wil zeggen is dat je van te voren nooit helemaal kunt weten of het de juiste beslissing is. maar ik zou zeggen, beter een verkeerde beslissing nemen dan dat je oud bent en spijt hebt van dingen die je niet hebt gedaan...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100