Als je een autist knuffelt dan bereik je haar beter ... wat is jullie ervaring?

door het hormoon oxitocine wek je vertrouwen... bij een autist die van nature wantrouwig is ingesteld en daardoor minder open is, is hij/zij beter bereikbaar... met de band tussen ouder en kind is dat een waardevol gegeven maar in de buitenwereld kan zoiets ook misbruikt worden ook bij niet autisten trouwens... wat is jullie ervaring hiermee?

Toegevoegd na 1 minuut:
oxitocine is een knuffelhormoon... het kan ook een bevalling op gang helpen en bevordert de band tussen mensen ... het komt nl vrij tijdens knuffelen...

Toegevoegd na 3 minuten:
het gaat hierbij eigenlijk om de personen met een autisme spectrum stoornis... met de echte autisten ligt het nog wat lastiger... denk hierbij aan mcdd, PDD-NOS en het syndroom van asperger bijvoorbeeld...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De gemiddelde persoon met een autisme spectrum stoornis zal er niet van gediend zijn en vindt het zelfs moeilijk om door zijn/haar eigen ouders geknuffeld te worden. Als het dan wel mag, is dat heel bijzonder. Er zijn trouwens ook kinderen met autisme spectrum stoornissen die juist heel knuffelig zijn. Er is momenteel onderzoek gaande (door dr. Rutger van der Gaag, de beroemde kinderpsychiater / expert op het gebied van ASS) naar de invloed van oxytocine op typisch ASS-gedrag, want dat die invloed er is, is duidelijk. Het zou dus best kunnen dat bij autistische mensen er iets verstoord is aan de aanmaak van oxytocine. Wie weet levert dit nog wel mogelijkheden op voor de toekomst. Efkes afwachten dus nog...

Mijn ervaring is dat een autist zich hier ook extreem ongemakkelijk bij kan voelen. Dit werkt dus zeker niet altijd. Maar het verschilt ook erg per persoon.

net als bij alle andere mensen; het ligt aan de persoon zelf. de een vind het fijn, de ander niet.

Ik heb ook gezien dat jonge mensen uit die hoek, een ouder knuffelden, uitsluitend om de nestgeur. Een gedragen kledingstuk was eveneens rustgevend voor de betreffende jongere. De relatie met de ouder bleef even slecht. Het is een wonderlijke stoornis. Je hoort er tegenwoordig wel erg veel over.

Uit eigen ervaring met ons zoontje weet ik dat 'ze' over het algemeen het niet prettig vinden om direct contact met anderen te hebben, dus niet direct aankijken en zeker niet direct aanraken. Wat niet wil zeggen dat er nooit geknuffeld mag worden. Ik laat het altijd van zijn kant uit komen en dan kan het zeer zeker rust en ontspanning brengen, dat merk je zeker. Maar zo maar uit het niets knuffelen zal niet gaan, je stuit dan 9 van de 10 keer op verzet en werkt het juist averechts.

dit gaat niet altijd op!! ik heb een broertje van 12 met asperger, maar die moet je niet aanraken of knuffelen, dan gaan alle stekels recht overeind! op zich logisch voor een 12-jarige boy, maar dit is altijd al zo geweest. alleen mijn moeder kan hem soms een kus geven. Veel autisten worden juist boos wanneer je hen aanraakt, tenzij je van te worden heel duidelijk zegt wat je gaat doen: "ik geef je even een knuffel hoor,want....".

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100