waarom wordt er verwacht van volwassen 40+ ers dat wij luisteren naar onze ouders én naar onze kinderen.ik ben dat beu doe niet meer mee

hebben jullie daar ook problemen mee of is dat normaal?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je beschrijft het probleem van de sandwichgeneratie: druk van boven én druk van onder. Je bent niet de enige en niet de eerste. Google maar een beetje op sandwichgeneratie. Ik heb die fase ook meegemaakt, en er het beste van kunnen maken toen ik doorhad wat er speelde. Centraal houden: wat wil je zélf in elke situatie, en daarover duidelijk zijn naar kinders en naar ouders. Je kunt ook meemaken dat kinders en grootouders elkaar vinden omdat ze allebei ontevreden over die veertigers die de dingen niet naar hún genoegen regelen. Laat dat gewoon gebeuren. Hou in gedachten: opvoedingscliché numero één: "Het hoort er allemaal bij", en numero twee: "Het gaat vanzelf weer over...". Laat je niet opfokken.

Luisteren naar is één ding, doen wat ze zeggen is een ander verhaal. Je bent 40+, jij bent de baas over je eigen leven. Je kinderen hoeven je niet blind te gehoorzamen maar horen wel respect voor jou te tonen en rondcommanderen is al helemaal out of the question. Je ouders horen je niet te commanderen maar mogen je wel advies geven. Jij doet daarmee wat je wil. Dus nee, ik heb er geen problemen mee. Geef je grenzen duidelijk aan.

Luidteren doe je natuurlijk naar iedereen die je wat vertelt, dat is niet meer dan normaal. Vermoedelijk bedoel je echter dat je moet gehóórzamen, danwel aan al hun grillen tegemoet komen. Dat is natuurlijk perceptie, en zit dus helemaal tussen je oren. Op het moment dat je zelfstandig bent en op eigen benen staat, ben je geen verantwoording meer verschuldigd aan je ouders en mag je je eigen leven inrichten en je eigen fouten maken. Voor je kinderen geld dat op het moment dat ZIJ op eigen benen komen te staan, tot dat moment hebben ze zich in jou huis aan jouw regels te houden (al kun je natuurlijk best punten ter sprake brengen en naar hun argumenten luisteren en die, waar nodig, toepassen). Maar op je veertigste nog alles doen wat mammie zegt en te pas en te onpas komen opdraven als zij dat in haar hoofd heeft, en de kinderen ongebreideld hun zin geven ; nee, zulke Jan Theedoeken vind je niet veel. Dat laat je je natuurlijk niet gebeuren.

natuurlijk is dat heel normaal heerlijk die tijd lekker discusieren maar met vooal humor is er overal een oplossing voor te vinden,lekker meedoen ,succes

Bronnen:
familie band

Je zit in een fantastische situatie le heb je dat niet in de gaten. Luister naar de wijsheid en ervaring van je ouders, luister naar de onbevangenheid van een kind. En leer van beiden. Je zit precies in de goede situatie, maar je moet het wel (willen) zien.

Als dat luisteren is naar onterechte bemoeizucht van de (je) ouders dan hoef je dat niet te pikken . Als er waardevolle adviezen bij zitten is het een ander verhaal , hier kun je wat mee , hier kun je voordeel mee doen ! Maar het is frusterend dat (je) ouders je voortdurend willen sturen ! Wat je kinderen aangaat ,zolang ze minderjarig zijn en onder jouw dak wonen horen ze naar jouw te luisteren zolang het fatsoendelijke opvoeding , en huisregels aangaat . Staan ze op eigen benen dan mag je als je ziet dat het fout gaat , of dreigt te gaan altijd ingrijpen voor hun eigen bestwil . Je wilt natuurlijk het beste voor je kinderen ! Maar verder zo min mogelijk met hun aangelegenheden bemoeien , als ze advies nodig hebben kunnen ze erom vragen . Je moet gewoon stellen : tot hier en niet verder , je bepaald voor het grootste gedeelte zelf , je bent oud en wijs genoeg ! Succes , en Gr.

Ik begrijp heel goed wat je bedoelt. Ik zie het n.l. zo; een vogeltje legt eitjes, eitjes komen uit, vogeltjes leren vliegen en leggen dan zelf een eitje enz.. Om deze reden heb ik 2 jaar geleden gebroken met mijn moeder. Ze kan mij niet loslaten en verwacht en eist van mij bepaalde dingen. Gewoonweg niet te doen voor mij. Nu is mijn leven in ieder geval een stuk rustiger.

Help, ik word deze maand 40. Heb ik dan niks meer te zeggen? Mijn God, wie redt mij? Dat doe ik zelf. Namelijk, mijn eigen aangenomen houding bepaalt wie ik ben en niemand anders. Mijn kinderen zijn blij met zulks 2 ouders rond die leeftijd, die veel weten, maar niet altijd de wijsheid in pacht hebben en wel met de tijd meegaan. Hetzelfde geldt voor mijn ouders, waar de maatschappij af en toe te snel gaat, daar benen wij het voor hun bij. Het is dus eigenlijk andersom. Voor mijn kinderen ben ik een voorbeeld en voor mijn ouders ben ik een oplossingenmens!!! En ja, dat is hard werken, maar het loont zich wel. Voor mijn kinderen doe ik dit om een gedegen basis, oftewel een stevig fundament aan te leggen en voor mijn ouders doe ik dit zodat ik samen met hun voor hun het leven plezieriger kan maken en hun te danken voor hun zorgen toen ik "klein" was. Dus deze leeftijd is om te laten zien wat je in huis hebt. Maak gebruik van deze kans. Richard

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100