aanpassen of sta ik in mijn recht?

Ik heb afgelopen donderdag besloten na overleg met de huisarts om tijdelijk (na 12 jaar gebruik) even te stoppen met de anticonceptie pil. Mijn partner (sinds 2 jaar) is ervan op de hoogte dat het afgelopen jaar nogal een gerommel was met de pil (hij werkte niet ed.) Ik heb dit "besluit" zelf genomen om ermee te stoppen (direct sinds die donderdag) Mijn vriend voelt zich nu gepasseerd omdat ik het niet overlegd/besproken zou hebben.
Ik vind; mijn lijf, mijn gezondheid, mijn keus!

Nu vraag ik me af wat hoe andere hierover denken?
Moet ik me meer aanpassen in de relatie, of..?

Toegevoegd na 21 minuten:
Wat veel en snel geantwoord, dank aan iedereen.

Mijn vriend en ik wonen niet samen, ik heb hem donderdag verteld wat de huisarts en ik hebben besproken. Zaterdagavond waren we samen en heb ik gezegd dat ik gestopt ben met de pil tijdelijk en moet nadenken over andere opties. Uiteindelijk kwam het erop neer dat hij moest kiezen, of een condoom of het risico op zwangerschap lopen.
Hij houdt niet van condooms, en daar tegenover vindt ik het prima om nu zwanger te worden maar hij wacht liever tot we een nieuw huis samen hebben. (wat ik begrijp hoor) En nu gooit hij dus voor mn voeten in de ruzie dat ik het niet heb "overlegd"

(de geschiedenis van het verhaal)

Weet jij het antwoord?

/2500

Nee, hoor, jij moet in de eerste plaats aan je gezondheid denken. Ik vraag me af wat je vriend precies dwars zit? Jouw gezondheid zou ook voor hem voorop moeten staan. Als de keuze direct stoppen met de anticonceptiepil is, zou dat geen negatieve emoties of gedoe op moeten roepen. Wel mag je steun en begrip verwachten. Voor anticonceptie zijn beide partners verantwoordelijk.

Het is jouw body en daarover heb alleen jij zeggenschap. Het was mischien iets diplomatieker geweest dat even met je partner te overleggen,zonder dat mening overigens gewicht in de schaal legde,maar hij had dan toch een iets andere indruk gekregen.

in principe heb jij gelijk. en het is ook logich dat je even met de pil wil stoppen. ik snap je man ook wel een beetje. als ik zelf naar de dokter moet dan is mijn man daar altijd van op de hoogte. ik zou dit denk ik wel even met overleg gedaan hebben. dan zou het voor hem mischien wat anders overkomen. gewoon in dit soort dingen voortaan even van te voren aangeven wat je van plan bent.

Jou lijf en gezondheid is jou keus! En je gezondheid is uiteindelijk het allerbelangrijkste. En baas over eigen lijf. Maar ik vind dat anticonseptie ook iets van samen is en dat je dit soort zaken altijd bespreekbaar moet houden. Dat is wel belangrijk. Misschien zijn er voor jullie andere anticonseptiemiddelen die beter bij jullie passen en waar je beide vrede mee hebt. Zorg dat je er samen uit komt! Succes.

Ik zou het niet meer dan normaal vinden om zoiets te overleggen met partner. Jij zegt: Ik vind; mijn lijf, mijn gezondheid, mijn keus! Maar je kan daar ook achteraan plakken: zijn vriendin! Betekend niet dat jij zijn bezit bent maar zulk soort dingen gaan wel over jullie samen!

Je lichaam is als een tempel. En jij hebt de zorg en de plicht die tempel zo goed mogelijk, na eer en geweten, te onderhouden. Dat is jouw keus!

Aan de ene kant heeft het vooral veel invloed voor jou: het heeft een effect op jouw gezondheid. Maar anticonceptie heeft natuurlijk ook invloed op het leven van je partner: als jullie vroeger dubbele bescherming gebruikten en voortaan nog maar enkele is er een grotere kans op een zwangerschap, wat ook voor hem grote gevolgen heeft. Als jullie alleen de pil gebruikten, en je nu condooms wilt gaan gebruiken, heeft dat ook invloed voor hem, als hij daar bijvoorbeeld niet van houdt. Dus ik kan me wel voorstellen dat hij er moeite mee heeft dat je die beslissing genomen hebt. Maar ik zou wel verwachten dat hij het veel belangrijker vindt dat het goed gaat met jouw gezondheid, dan het effect dat het op hem heeft, aangezien het effect voor jou wel veel en veel groter is. Dus als hij het jou verwijt dat je hem niet betrokken hebt in die keuze, vind ik dat niet terecht. Als hij je keuze respecteert, maar je gewoon aan hem merkt dat hij het eigenlijk niet leuk vindt dat je zijn mening niet gevraagd hebt, vind ik niet dat hij iets fout doet. Zijn gevoelens kiest hij immers niet zelf. Ik vind niet dat jij iets fout hebt gedaan, het heeft immers een invloed op jouw gezondheid en dat is gewoon heel belangrijk, belangrijker dan de invloed op je partner. Dus dat kan je gewoon zelf kiezen.

Aanpassen in een relatie is altijd nodig, meer overleg en deelgenoot maken van je problemen. Wat is een recht in een relatie?, een relatie is toch geven en nemen en zeker rekening houden met de gevoelens van je partner. Natuurlijk uiteindelijk beslis jezelf, maar met wat overleg was het wat vriendelijker over gekomen bij je partner.

Ik denk dat jouw partner zich beter kan verdiepen in de bijwerkingen van de pil. 1 ervan, een minder bekende : te hoge bloeddruk kan veroorzaakt worden door de anticonceptie pillen. Per slot zou jouw gezondheid bij hem bovenaan moeten staan. Hieronder een citaat uit de eerste "bronsite" waarin dit staat. Andere bijwerkingen zijn makkelijker te vinden op internet, zie ook de twede bron. "Oorzaken van hypertensie In de meeste gevallen (95 procent) is de oorzaak van hoge bloeddruk onbekend. Dit type hypertensie wordt 'primaire' of 'essentiële' hypertensie genoemd. Een aantal factoren zoals erfelijke aanleg, een laag geboortegewicht, overgewicht, alcohol, stress en overmatige zoutopname kunnen een rol spelen bij het ontstaan van deze primaire hypertensie. In een beperkt aantal gevallen is de hypertensie het gevolg van een andere aandoening. Dit noemen we 'secundaire' hypertensie. Deze aandoening kan een nierziekte zijn, een vernauwing van een nierslagader of een gestoorde werking van een van de hormoonklieren. Soms kunnen bepaalde geneesmiddelen zoals de anticonceptiepil hoge bloeddruk veroorzaken. Tijdens de zwangerschap kan zwangerschapshypertensie optreden."

Bronnen:
http://www.anticonceptie-online.nl/bijwerk...
http://www.medicinfo.nl/%7B43edd226-de1c-4...

Wat mij betreft: als je problemen hebt met medicatie, overleg je met je arts wat je daar het beste aan kunt doen, niet met je partner. Het gaat er immers om hoe die medicatie jouw lijf beïnvloed, niet hoe handig het is voor je partner als je iets slikt. Anders dan de meeste andere antwoorders vind ik de pil daar geen uitzondering op. Je slikt met de pil een behoorlijke bult hormonen, die diep ingrijpen in de werking van je lichaam. Prima als het werkt zoals bedoeld, niet prima als je er steeds gedonder mee hebt. Dan is het volkomen redelijk om je lijf te beschermen door die hormonen - die immers niet nodig zijn voor je gezondheid - niet meer te slikken. Hebben jullie toen jullie bij elkaar kwamen overlegd over welk voorbehoedsmiddel jullie samen zouden gaan gebruiken? Ik betwijfel het, jij was aan de pil, en voor hem was het vast erg handig dat er voor dat aspect alvast gezorgd was. Twee jaar lang heeft hij dus geen verantwoordelijkheid hoeven nemen voor een eventuele zwangerschap. *Jij* was aan de pil. *Jij* had problemen met die pil. En zelfs toen de pil niet werkte, was het in *jouw* lichaam waar het allemaal gebeurde. Nu ontstaat er eindelijk een situatie waarin *hij* ook wat verantwoordelijkheid moet nemen om zwangerschap te voorkomen. En dan voelt meneer zich ineens gepasseerd. Hij had er toch ook geen probleem mee dat jij zonder dat eerst met hem te overleggen de pil slikte? Het klinkt alsof hij even volwassen moet worden. Een goede partner vindt het véél belangrijker dat zijn vriendin/vrouw gezond is en geen problemen met haar hormoonhuishouding heeft, dan dat hij weer ouderwets condooms moet gebruiken. Ik zou dus gewoon stoppen met de pil, voorlopig condooms gebruiken, en als de boel in je lijf is gestabiliseerd alsnog samen bekijken wat jullie dan wel voor anticonceptie gaan gebruiken.

Je staat in je recht om zelf te beslissen of je de pil wilt slikken of niet. Je partner heeft zich qua anticonceptie maar aan aan te passen. Wel vind ik het netjes dat je bij zoiets meer "voor de vorm" met hem overlegt. Dus dat hij in het besluitvormingsproces wat meer betrokken wordt, ondank dat je besluit al vast staat. Het heeft tenslotte voor hem ook wat consequenties. Ik was na twintig jaar ook pil moe, ik zit nu aan de Implanon. Heerlijk, ik hoef 3 jaar lang nergens naar om te kijken, alleen na 3 jaar de vervanging in de gaten te houden.

Bronnen:
Eigen ervaring
http://www.apotheek.nl/Medische_informatie...

Je komt hier met een samengestelde vraag, waar niet makkelijk eenduidig op geantwoord kan worden. De keuze nl van de vorm anti-conceptie is van totaal andere aard dan wel of niet al een kind. Let op dat je de ene vraag niet laat opgaan in de andere, anders is het niet zuiver meer en kom je er ook nooit uit. Overigens vind ik het na 12 jaar redelijk dat de partner nu eens aan de beurt is, vooral omdat die pil problemen heeft veroorzaakt. Hij kan het op zijn minst eens een poosje proberen met die condooms.

Je gezondheid gaat voor lijkt mij en dat zou hij ook moeten weten....

Ik ben het 100% met jou eens. Ook vind ik je vriend maar kinderachtig. HIJ houdt niet van condooms dus HIJ hoeft dat niet, maar JIJ moet wél de pil slikken (ookal heb jij er last van; wel een zwaardere reden dan 'niet van houden'). Vrij egoistisch naar mijn mening. En het is niet zo dat je het geheim hebt gehouden (dan zou hij uiteraard wel reden hebben om boos te zijn).. je kaart het notabene meteen aan! Antwoord op je vraag: ja je staat in je recht, nee niet aanpassen.

als ik jou was zou ik kijken naar alternatief voor de pil,ik heb zelf spiraaltje genomen,maar ook prikpil kan optie zijn,weet niet of je in toekomst nog kinderen wil,maar gerommel met pil is zowieso kans op zwangerschap groter! zeg sorry tegen partner is geen ruzie waard is idd jouw lijf,en jij moet beslissen,maar voor blok zetten is op dat moment niet leuk voor een man.misschien samen naar alternatief zoeken?

Het is en blijft jouw lichaam en je hebt zelf het recht om met de pil te stoppen maar in dit geval ( je vriend was op de hoogte met het gerommel met de pil) was het wel zo handig geweest om die beslissing aan je vriend te vertellen. Maar waarschijnlijk was je voordat je naar de dokter ging nog niet helemaal overtuigd. Ik vermoed dat de dokter je het laatste zetje heeft gegeven, dat heeft jouw mening gesterkt en je waarschijnlijk heel erg opgelucht resoluut doen laten besluiten er per direct mee te stoppen. Misschien een beetje onhandig van je maar niet onoverkomelijk, je was denk ik heel blij dat je dokter jou precies begreep en je vertelde wat zelf al in je achterhoofd sluimerde. Daarom maakte je ook die enthousiaste reactie om wel hier en nu te stoppen. Dat gevoel luchtte je op en je dacht er even niet bij na om je vriend eerder op de hoogte te stellen. Nogmaals, het was een beetje impulsief maar jullie komen er samen vast wel uit.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100