Hoe komt het dat sommige mensen altijd maar weer de verkeerde persoon kiezen om een relatie mee te beginnen?

En als het weer eens uit is, huilie huilie doen omdat ze zo zielig zijn. Terwijl ze niets moeten hebben van een gedegen partner met het hart op de juiste plaats.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Sommige mensen kiezen "verkeerde" personen om diverse redenen. De meest bekende reden is dat ze iemand leuk vinden omdat de patronen die ze zien bij de ander vaak herkenbaar zijn vanuit de opvoedsituatie. Onbewust zoeken mensen herkenbaarheid. Dat noemen ze dan de "klik" hebben maar het is meer herkenning van gedrag. Helaas voor mensen met een moeizame jeugd, zie je dat ze doordat ze een "verkeerd" rollenpatroon en gedragspatroon hebben meegekregen, zelf ook vaak in een zelfde moeizame relatie belanden. Van kinderen die opgroeien in een huiselijk geweld omgeving zie je uit onderzoek, dat ze zelf later of pleger of slachtoffer worden in hun eigen relatie. Dat is typisch, maar niet verwonderlijk. Immers weten ze niet beter of ze kunnen niet beter.. als je het van huis niet hebt mee gekregen of hebt geleerd.. Wat je ook ziet is dat mensen zich voornamelijk door hun (lust)gevoel laten leiden. Seksuele aantrekking is absoluut geen garantie voor een goede relatie. Sterker nog: biologisch onderzoek bij vrouwen toonde aan dat veel vrouwen psychisch ingesteld zijn om op de macho te vallen (sterke genen) maar voor duurzame relaties een meer rustigere en stabielere man willen. Kennelijk was in de oertijd het nodig om je kinderen bij het sterkste mannetje te halen en daarna een mannetje te zoeken die je kon helpen met de opvoeding, aangezien sterke mannetjes niet zo vaak aanwezig waren .. (jacht ?) Een relatie is een bewuste keuze.. echter er zijn maar weinig mensen die in eerste instantie bewust kiezen. Termen als liefde op het eerste gezicht, ik viel voor haar, er was meteen een klik... zijn daar de getuige van en hebben vaak niets te maken met een bewuste keuze maar alles met aantrekken en afstoten. Verliefdheid is enkel kijken door een roze bril en de negatieve dingen zie je pas later. Maar ook rationele partnerkeuzes zijn niet altijd succesvol.

Bronnen:
Mystica Minerva

Tja... wat een moeilijke vraag! Misschien niet goed nagedacht? Of gewoonweg pech?

Vanwege een vastzittend patroon... totdat ze het een keer geleerd hebben en iets anders gaan doen.

Meestal omdat ze te impulsief te werk gaan. Vuur en vlam en daarna ontdekken ze de kleine kantjes. Waarschijnlijk idealiseert men de liefde teveel en leert men niet uit zijn ervaringen omdat men in de absolute pure liefde wil blijven geloven ten koste van raad en bijstand van derden.

Bij sommige mensen gaat het ze gewoon om het hebben van een relatie. En ja, dat gaat natuurlijk niet werken. Er zijn ook mensen die op zoek gaan naar iemand die 'iedereen' leuk vindt, maar eigenlijk vinden ze het zelf ook niet meer dan leuk. Als je goed luistert naar je zelf, naar wat je zoekt in een man/vrouw, dan moet het gewoon goed gaan.

omdat je vantevoren niet kan weten hoe iemand in elkaar steekt.

Alhoewel ik tussen de regels door wat frustratie lees (jouw verliefdheid wordt kennelijk niet beantwoord), hoe hard het ook klinkt: Hoe kun je een keuze van iemand verkeerd vinden, zelfs als het achteraf niet de juiste blijkt te zijn geweest? Het blijft altijd de keuze van iemand anders: daar kan niemand over oordelen. Je kunt het daar persoonlijk niet mee eens zijn, maar dat laat onverlet dat de ander het recht heeft zelf te bepalen wie hij/zij als partner kiest...

Dat komt omdat de gekozene "nee"had moeten zeggen! Er staat toch geen tijdsgarantie bij een relatie? Een relatie is goed totdat ie uit is . Huilie huilie hoort er bij, je trekt daarmee de volgende verleerde keus aan.

Uit gewoonte en/of omdat ze het niet beter weten. Als ze het beter wisten dan deden ze het beter... En meestal omdat beide partijen een facilitatieve vraag hebben naar de ander, oftewel de ene bedelaar bedelt bij de andere... Dat houdt niet lang stand als een van de twee boter bij de vis wil en meestal is dat de vrouw die vraagt: Ben jij er helemaal voor mij? En op dat moment is het gedaan met de relatie als de man zegt andere bezigheden te hebben die nu even belangrijker zijn dan het beantwoorden van die vraag. Dus dan is het (op termijn of onmiddellijk) schluß... Is het je opgevallen hoe snel een persoon een ander kan beoordelen of het een mogelijk geschikte levensgezel(lin) is? Het zouden microseconden kunnen zijn waarin we een ander kunnen ´wegen´ zou ik zeggen of het een partner van jou kan zijn en hoe akelig nauwkeurig dat dit proces zich voltrekt. Maar hoe weinig zijn we bereid de ander te behagen in de vraag die bij de ander leeft. Hoe anders zou de wereld niet zijn als de man onvoorwaardelijk ja kon zeggen tegen haar? Vrouwen kunnen dat makkelijker of beter, maar daar is de pijn ook evenredig groter van de afwezigheid van de man. Ik schets hier dus niet een specifiek geval, maar ik spreek generaal, in het algemeen. Ga dus niet roepen dat dit niet zo is in jou geval... Zou men nog een paar microseconden langer kunnen kijken dan zou de eerste impressie toch een andere kunnen zijn dan de eerste en zou men minder vaak keer op keer de verkeerde persoon kiezen om een relatie mee te beginnen... dank je

omdat liefde in het begin vaak blind maakt mensen zien de tekortkomingen van hun partner niet in het begin maar als de vlinders weg zijn zien ze elkaars tekortkomingen WEL.........En dan vinden ze elkaar ineens niet zo leuk meer.......

Omdat mensen vaak een partner kiezen op basis van hun persoonlijke eigenschappen. Om mezelf als voorbeeld te nemen, ik wil graag iemand (mijn partner) gelukkig maken, voor iemand zorgen etc. Heb er nu een slechte relatie opzitten, en ik hoop dat ik er van geleerd heb. Weet nu in ieder geval wat meer waar m'n valkuilen zitten. Maar er zijn dingen aan jezelf die je niet makkelijk kunt veranderen, hoe goed je ook weet dat je er mee uit moet kijken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100