Heb zoontje van bijna 2 jaar oud. en hoe leg je dat aan hem uit dat zijn echte mamma er niet meer is?

Ik ben zijn stiefmoeder en ben al sins dat hij een half jaar is met zijn vader getrouwd .
de klenie is nu 1,8 jaar oud

Toegevoegd na 3 dagen:
hellaas is zijn moeder toen hij half jaar was overleden .

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik kan je wel zeggen dat ik uit ervaring spreek en daarom wil ik je dus ook waarschuwen om niet op deze leeftijd al te beginnen. Heeft geen zin want ze kunnen nog niet zelf nadenken en redeneren (als ze uberhaupt al kunnen praten). In mijn geval is het dat zijn biologische vader niet meer leeft en dat ik nu zijn vader ben. Wij (ik en mijn vrouw), hebben hem spelenderwijs steeds iets meer verteld en toen hij eenmaal 6 jaar oud was, en volgens ons slim genoeg om het te kunnen begrijpen, hebben we hem alles heel duidelijk verteld. Hij keek er niet van op en zei dat hij dat al lang had begrepen. Ook zei hij dat hij maar 1 vader heeft en dat ik dat ben. Aan een dooie vader heeft hij niks, volgens hem. Wel zorgen we ervoor dat alle respect blijft uitgaan naar zijn overleden biologische vader.

Je wacht gewoon een aantal jaar tot hij het geheel kan begrijpen, en tegen die tijd begrijpt hij ook dat hij twee moederes heeft, want je bent op de goede weg.

Je kunt er mee wachten tot hij wat ouder is! Tot die tijd ben jij gewoon zijn 'mamma'.. Gaat er toch om dat hij liefde krijgt, en of dat nu van zijn echte of van zijn stiefmoeder is maakt niks uit!

Dat moet je niet uitleggen, pas als hij erom vraagt, maar niet omdat jij het wil...

Ik zou nog even wachten tot ie wat ouder is. Rond de zes jaar lijkt mij een betere leeftijd om zoiets te vertellen. Moeilijk hoor. Heb je al raad gevraagd aan een professioneel iemand? Lijkt me een betere optie dan mijn goedbedoelde mening en die van andere GV'ers.

Vertel hem dat maar tegen de tijd dat hij 18 is. Ga hem eind van dit jaar eerst maar eens vertellen over Sinterklaas.

Dat kun je hem uitleggen als hij wat ouder is.

Ik zou er nog even mee wachten. Een kind kun je pas echt iets uitleggen als hij ook vragen kan stellen. Zolang jij hem de liefde geeft die hij nodig heeft, zal hij geen vragen stellen. In de tussentijd wel met je partner blijven praten over zijn moeder, dus niet uit de weg gaan. Foto's neerzetten zodat hij ook weet wie zij is.

Houd er wel rekening mee dat er genoeg mensen zijn die dit ook weten en dit misschien per ongeluk zouden kunnen verklappen. Dus ik zou er ook niet te lang mee wachten. Iemand opperde om een foto van mams neer te zetten, ik vind dit persoonlijk een goed idee. Maar ik zou toch nog even wachten, er had iemand al een leeftijd van 6 voorgesteld, maar ik zeg zelf een jaar of 4 maar dat zou je tegen die tijd naar jullie eigen inzicht moeten bekijken, sommige kinderen zijn op die leeftijd wijzer als andere.

Als ik jou was zou ik het er gewoon af en toe met hem over hebben in peuter/kleuter taal, afhankelijk van de leeftijd. Op deze manier went hij aan het idee, ook al begrijpt hij nog niet helemaal wat het betekent, maar dat zal hij uiteindelijk vanzelf wel gaan doen en dan kan hij zijn eigen vragen aan je stellen, wanneer hij daar klaar voor is. Als je het uitstelt tot een leeftijd waarop hij het meteen begrijpt komt dit voor hem waarschijnlijk veel harder aan, dan wanneer hij opgroeit met de aspecten die hij kan begrijpen.

volgens mij hoef je niks uit te leggen een kindje van die leeftijd snapt niet wie zijn ouders zijn ik heb het zelf ervaren

als je een goede moeder bent weet je dat 2 jaar nog erg jong is om dat uberhaupt te begrijpen...het enige wat je kan doen is er nooit over liegen....dus het altijd en overal bespreken....dan zal het kindje met de jaren daar nooit vragen over hebben maar is het gewoon zo.maar iemand van 2 jaar zoiets uitleggen? mmmmm...beetje vreemd.

Hij stelt vanzelf wel vragen als hij er aan toe is.

moet je helemaal niet doen. hij weet nog amper dat hij los is van zijn omgeving. niet mee zitten, want dat voelt ie nu weer wel

pas als hij 5 jaar oud is zal hij je begrijpen

Gewoon even wachten tot jij denkt dat hij het echt begrijpt en het tot hem doordringt.

Nooit verbergen, altijd open over haar spreken en af en toe foto's laten zien (of een foto van haar op de kast zetten, of op zijn kamer) en het verhaal regelmatig kort uitleggen op zijn eigen niveau. Dan groeit hij met die kennis en dat verhaal op , en is het voor hem iets dat altijd zo geweest is, dat vanzelf spreekt. Hij zal geen band hebben gehad met zijn eigen moeder, althans niet dat hij zich bewust kan herinneren, en voor hem ben jij natuurlijk gewoon zijn mamma. Ik kan uit het verhaal niet opmaken of zijn echte moeder overleden is of gewoon 'uit the picture', maar in beide gevallen lijkt het me het best als hij het gewoon 'altijd al geweten' heeft. Door het dus nooit te verbergen. Maar je hoeft er ook geen dagtaak van te maken ofzo.

Gaat dat niet spelenderwijs dan? Ik neem toch aan dat er nog een foto van zijn moeder ergens staat? En je bladert toch ook zjn fotoalbum met hem door. ? Niets opdringen zijn vragen komen vanzelf. Mijn vriendin had het altijd over een vader boven en een vader hier. Verzwijg het niet, heb het bijvoorbeeld over mama... (en dan haar naam). Kinderen gaan hier soms makkelijker mee om als volwassenen, zolang jij er niet moeilijk over doet dat er over haar gepraat wordt (in posirtieve zin natuurlijk).

Bij dit soort moeilijke onderwerpen is het beste advies meestal: wanneer het kind er zelf over begint, en dan alleen zijn vragen beantwoorden, een kind vraagt n.l. precies om zoveel informatie als hij op dat moment aankan. Als het kind er zelf nooit over zou beginnen, dan zou ik over een jaar of twee drie een prentenboekje zoeken in de bieb over een kindje of diertje waarvan de moeder overlijdt, en die een nieuwe mamma krijgt (er bestaan over allerlei moeilijke onderwerpen thema prentenboekjes). Je hebt dan, als je dat samen leest, een inleiding om terloops te vertellen dat hij ook geen mamma meer had en dat jij toen z'n nieuwe mamma bent geworden. Ook dan weer: alleen vragen beantwoorden...hij vraagt wel als hij er aan toe is... succes

ik ben het volledig eens met NovemberGraye, Marleen en Jet. Niks wachten, gewoon regelmatig terloops over de eerste mama praten met de kleine. Dan vind hij het vanzelfsprekend. Gewoon op zijn niveau. Als je het uitstelt tot ... jaar, is er op die leeftijd nog wel een reden om het langer uit te stellen, en zo blijf je het uitstellen terwijl het kind misschien wel vragen heeft maar die niet durft te stellen, of dat je kind zich ineens verraden voelt door jullie wanneer je het (eindelijk) wel vertelt.

1 - Belangrijk voor een kind: je bent wel zijn MAMA, want je bent er voor hem als hij je nodig heeft. Dit is een fundamentele zekerheid die je hem nooit mag afnemen of over laten twijfelen. 2 - Je niet zijn biologische MOEDER, hij komt niet uit jouw buik. 3 - Praat met hem op zijn interesse gebied. Op een gegeven moment komt de vraag op, waar baby's vandaan komen. Leg dan uit dat die uit de buik van hun MOEDER komen. Naar mate hij ouder wordt en meer interesse heeft, kun je steeds meer uitleggen, maar blijf hem duidelijk maken dat je zijn MAMA bent.

Met behulp van een prentenboekje.. over een mama en een papa die zijn gescheiden (of bij dieren bijv. mama eend en papa eend) en zeg dan dat dat net zo is als bij hem... hij zal het niet gelijk snappen.. maar maak het makkelijk bespreekbaar.. dat zal hij later waarderen!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100