Wat te doen als je je schaamt voor de kledingstijl van je vriend?

Weet jij het antwoord?

/2500

Meer van hem gaan houden zodat je hem kan accepteren zoals hij werkelijk is, als je dat niet kan,zou ik er mee stoppen.

Realiseren dat jij altijd iemand moet afkeuren om jezelf beter te voelen.

Je kunt ook een zonnebril en pruik opdoen als je met hem over straat loopt, zodat niemand je herkent.

Als voor de rest van de relatie alles in orde is, kun je hem toch voorstellen om de volgende keer samen kleding te kopen. Dan stel je wat leuke dingen voor. Vaak hebben ze zelf niet in de gaten hoe ze erbij lopen. Bovendien vinden veel mannen het prettig als je ze adviseert. Ik moet mijn man regelmatig terug sturen naar boven omdat hij soms combinaties aantrekt wat bij mij op mijn lachspieren werkt. ;-)

Bij jezelf te rade gaan, en je afvragen waarom je je schaamt voor je vriend. En als je daar het antwoord op gevonden hebt, dan is de schaamte over. :-)

je afvragen wat je belangrijker vind: De vriendschap met je vriend of het feit dat je je voor hem schaamt. Ongetwijfeld gaat de vriendschap winnen en dan neem je de kledingstijl ook wel voor lief (voor hetzelfde geld schaamt hij zich voor jouw kledingkeuze).

Geef hem af en toe een kledingstuk kado wat jij leuk vind dan verandert zijn smaak misschien wel. Je kunt hem ook eerlijk vertellen dat je zijn smaak niet zo leuk vind en graag met hem eens gaat winkelen. Het kan zijn dat hij er nog nooit bij stilgestaan heeft en blij is met je adviezen.

Heb je dan nog nooit gevraagd; "Vindt je dat nou echt goed wat je aanhebt"? Misschien voelt hij zich zo het prettigst en hebben anderen er minder moeite mee zoals hij zich kleedt. Accepteer hem met zijn eigenaardigheden als hij zich op deze manier zichzelf kan blijven voelen. Stel je voor dat hij wil dat jij voor hem alleen een diep decolletee aan mocht trekken omdat hij dat mooi vindt? zou jij dat doen als je je er niet prettig bij zou voelen? Je moet iemand niet willen veranderen in jouw ideaalbeeld, dit lukt niet en zal op de duur tegen je gaan werken. Vraag het hem en misschien zegt hij wel dat hij er geen verstand van heeft en wat jij dan mooi vindt. Het zou zomaar kunnen dat hij je vraagt hem te helpen. Wel positief blijven als je het hem vraagt, niet direct afkraken.Wacht eerst zijn antwoord af, het kan zomaar meevallen.

Ik zou ten eerste met mijn vriend gaan praten en aangeven dat ik me schaam voor zijn kledingstijl. Misschien dat hij best bereid is om voor een andere stijl te gaan. Misschien heeft hij wel heel erg veel moeite om een stijl en bij elkaar passende kleding te vinden en is hij juist blij dat jij hem kan helpen. Is hij daarentegen juist helemaal happy met zijn kledingstijl, dan mag je niet van hem verlangen dat hij zijn kledingstijl voor jou veranderd. Immers is het dan een onderdeel van zijn karakter. Het karakter waar jij juist zo verliefd op bent geworden. In dat geval zal jij je over je schaamte moeten zetten. Kun je dat niet dan zul je hem in zijn waarde moeten laten en op zoek gaan naar een partner voor wie je je niet schaamt. Verander wat je niet kunt accepteren, accepteer wat je niet kunt veranderen!

Schamen voor je partner qua kleding is niet aardig vind ik. Kijk eens hoe hij werkeijk is, dan is kleding toch bijzaak. En hij draagt wat hij prettig vindt. Je zou hem kunnen accepteren zoals hij is.

Je bent jouw vriend niet waard. Jij bent op hem gevallen met zijn kledingstijl. Dus je geeft aan, dat je zelf ook geen smaak had. Je bent een verloren zaak, n.m.m.

Ze zeggen wel eens: kleding maken de man. Helaas geldt dit in de zakelijke wereld, en als je een baan zoekt, is het ook belangrijk om er verzorgt uit te zien. Toch vind ik het niet juist. Want kleding is niet een representatie van iemand zelf. Het gaat helemaal niet om het uiterlijk. Het gaat om de persoon zelf. Ook het feit dat jij je schaamt, zegt mij dat jij jouw beeld op kleding en uiterlijk in een ander kader moet plaatsen. Als ik naar een begrafenis moet, of naar een verjaardag. Dan zal ik me niet in een pak hijsen. Ik zal gewoon mijn spijkerbroek aantrekken. Het meest belangrijke is dat IK er ben. Natuurlijk mag je soms wel goed kleden, zolang het maar bij je past. Maar je schamen is echt het andere uiterste. Dat stukje zit alleen bij jouw, niet in je vriend. Dit is jouw pijn, jouw ervaring, jouw historie. Als jij niet trots bent op je vriend, dan ben jij hem niet waard.

Praat er eens met hem over hoe belangrijk kleding voor hem is. Als nou blijkt dat het hem niks kan schelen wat hij aan heeft, als het maar héél is, kun je hem rustig vertellen dat jij de combi's niet mooi vindt en vragen of hij het goed vindt dat je hem helpt bij het uitkiezen van kleren. Als blijkt dat hij zijn kleding echt met zorg uitkiest omdat hij het mooi vindt, heb je een probleem, want dan heb je een heel verschillende smaak. Als je je aan maar één ding ergert (b.v. die witte sportsokken in die sandalen in de zomer, of die rode zakdoek uit zijn kontzak) kun je daar wel op proberen te sturen door er een grapje over te maken of te vragen welk image hij daarmee wil bewerkstelligen. Je moet je afvragen of je ermee kunt leven dat hij is zoals hij is. Zo niet: je biezen pakken en iemand kiezen die qua stijl beter bij je past. Persoonlijk vind ik een vriend geen mode-ascesoire. Het is behoorlijk oppervlakkig om hem daarvoor aan de kant te schuiven.

voortaan ga je met hem shoppen en geef je aan wat je hem mooi vindt staan. probeer dan wel dicht bij zijn eigen kledingstijl te blijven, dan is de overgang niet zo groot. zo kun je hem langzaam gaan kleden in wat jij ook leuk vindt. doe dit wel langzaam anders gooit ie vast zijn kont in de krib. dit hou je een aantal jaren vol en op een gegeven moment ga je met hem zijn kast opruimen en kunnen al zijn lelijke kleren weg. (of onder in de kast als hij er nog geen afstand van kan doen.) dusss geleidelijk zijn garderobe veranderen en veel complimentjes geven over hoe goed het hem staat! succes gegarandeerd.. het is me ook gelukt ;)

Ik zou samen met hem gaan shoppen. .. en duidelijk laten zien wat jij een leuke kleding style vind voor hem.

Let niet op die kleren. Kijk wie hij werkelijk is. Als je dat niet kan, heb je te veel eigendunk. Ik kan wel voor een dag een roze trui met hartjes, korte spijkerbroek, wandelschoenen en veel gêl in doen, het veranderd mijn innerlijk niet.

Wat vind je zo erg aan zijn kledingstijl? Neem hem zoals hij is, Je houd van hem (lijkt me), maar niet genoeg om hem voor de volle 100% te accepteren..? Jammer.. maar als je er zelf ECHT iets aan wilt veranderen... koop kleding (als cadeautje) voor z'n verjaardag, jullie "zoveel-jaar/maanden-samenzijn", Sinterklaas, Kerst, Valentijn etc. etc. of ga samen met hem shoppen, zo kan je hem assisteren en advies geven. Wel kun je natuurlijk ook altijd van die "subtiele hints" geven, zoals opmerkingen op een grappige-maarwel-gemeende manier te zeggen.

Tja, als jij een lief klein konijn bent en hij loopt erbij als de gelaarsde kat... Ik zou gewoon zeggen dat je nogal gevoelig bent voor wat anderen denken en of hij daar kan inkomen.Als hij van je houdt zal hij zeker bereid zijn tot het sluiten van een compromis.

Ik lees: accepteer je vriend, anders hou je niet van hem, je bent hem niet waard als je hem niet accepteert, je hebt eigendunk...... Konijn, laat je niets wijsmaken. De kledingstijl van je vriend willen veranderen kan ook met liefde te maken hebben. Misschien heb je een soort van plaatsvervangende schaamte en wil je proberen hem te behoeden voor vervelende reacties of oordelen van anderen. Want hoe je het ook wendt of keert, kleding schijnt wel degelijk uit te maken hoe de maatschappij met je omgaat. Heb je bijvoorbeeld dure, verzorgde kleding dan wordt je in een winkel echt wel anders behandeld dan wanneer je met oude shabby spullen rondloopt. Het zou een prachtige idealistische wereld zijn wanneer het niet zo was en iedereen alleen naar je gedrag zou kijken. Maar ik denk dat het diep in ons gebakken zit om te oordelen naar iemands uiterlijk. Je ziet het ook bij dieren. Konijn, ikzelf ben heel blij geweest met een partner die mij liet zien dat mensen anders en vaak fijner met je omgaan als je geen kapotte kleding aanhebt, vetvlekken op je shirt of kleuren die je belachelijk maken. Je kan hem er dus best op een lieve, luchtige manier op wijzen, en hem helpen zich beter te kleden (volgens de normen van de groep waar je bij hoort of bij wil horen). Dat is voor hem sociaal gezien erg gunstig. Let wel: hij zou dan wel eens een stuk aantrekkelijker kunnen worden voor anderen ; )

Ik weet natuurlijk niet hoe erg het is, maar een tip (die hier al vaak is gegeven): soms moet je elkaar op bepaalde punten accepteren/vergeven. Hier negeer ik bijvoorbeeld de scheten die er gelaten worden, op straat negeer ik iemands slechte adem, irritante lachjes ook, etc. Gesteld dat verandering om gegronde redenen gewenst is (en dit antwoord is ook een gok over de situatie, want ik ken je vriend niet ;) ): wees eerlijk. En to the point wanneer je dat moeilijk vind. Anders bestaat de kans dat je te veel zegt, en dat is minder overtuigend. Het is een kenmerkende eigenschap van 18+-ers die kritiek krijgen om zich aangetast te voelen in hun autonomie. Een van de grootste en meest gevreesde clichés in man-vrouwrelaties is de vrouw die de man wil veranderen. Er is echter haast geen ontkomen aan. Een ander cliché: vrouwen willen helpen en mannen willen zelf oplossen. Hierdoor voelen vrouwen zich niet serieus genomen in hun emoties, en mannen zich alsof de ander hem een loser vind. Stop er dus niet te veel energie in. Ga niet zijn oude spullen weggooien en voor hem nieuw kopen. Het is vaak gemakkelijker om het te zien als een vast onderdeel van je vriend.

mijn man loopt er ook niet altijd even florisant bij en ik heb het leren accepteren, als je van elkaar houdt komt dat helemaal in orde

Samen met je vriend nieuwe kleding kopen, hem stimuleren, motiveren en hem ondersteunen.

je moet er niet teveel van zeggen dat werkt alleen maar averechts. maar geef hem complimentjes als hij er leuk uitziet en hij een keer wel iets leuks aan heeft. dat werkt veel beter dan elke keer commentaar hebben op dingen die niet helemaal leuk zijn. maar als je regelmatig complimentjes geeft op leuke dingen dan leert hij op die manier ook wel wat jij leuk vind. en dan vind hij het mischien ook wel leuk. en verder gewoon niet al te veel op letten, hij is zoals hij is. en als hij zich nou eenmaal lekker voelt in die kleding dan moet je dat gewoon accepteren. wen er maar aan.

meestal proberen duidelijk te maken dat je niks met hem te maken hebt maar dat is geen mooie vriendschap als je dat zou doen.

Ik lees hier een hoop onzin antwoorden. Zoals, je houdt toch van hem? Neem hem zoals hij is! Hou toch op met die onzin. Inderdaad hou je van hem! Maar als hij er toch regelmatig niet uitziet omdat hij zijn kleding niet strijkt of gekke combinaties aandoet, of te grote kleding draagt mag je hem daar gerust attent op maken hoor. Sommige zien het gewoon ook zelf niet! Mijn vader bijvoorbeeld kan gerust de meest gekke combinaties aantrekken omdat hij er gewoonweg geen verstand van heeft. En als ik hem er dan op attendeer is hij alleen maar dankbaar voor de tip, want hij heeft er geen verstand van. Dus als het puur om gekke combinaties gaat of verkeerde maten of ongestreken dingen dan kan je hem rustig adviseren hoor. Zeg het gewoon eens rustig en ga anders gewoon eens met hem shoppen. Gezellig met zijn tweetjes winkelen en hem dan een beetje helpen met zijn keuzes. Prioriteit is wel dat hij zich er prettig in voelt he!!!!!

Hallo. Het beste is natuurlijk accepteren, maar het kan dat je dat maar gelul vind. Ik ken een heel aardig meisje, en ze word gepest omdat ze geen merkkleding draagt. Dat is zo zielig voor haar. Maar even terug naar jou vraag. Je kunt je aanpassen, maar je kunt ook oude kleren van jezelf geven of je kleren uitlenen. Misschien kun je hem of haar eens trakteren op een middagje winkelen, op kleding advies van jou natuurlijk. Maar het beste is het gewoon eerlijk te zeggen, en het gewoon te accepteren. Groetjes, Hart.

andere vriend zoeken? of een psycholoog vragen hoe schamen werkt?

Ga het accepteren, accepteren dat die ander mag zijn wie die is, is een groot goed en als je dat kunt mag jij ook verwachten dat jij jezelf mag zijn in de relatie... Dus accepteer het... Meer kun je niet doen... Als je probeert die ander te veranderen, weet dan dat de relatie op het spel staat...

Gewoon doen alsof je dat kledingstijl van je vriend niet ziet. gewoon zien of dat een normaal kledingstijl is. Je kan er niks aan doen het is hem stijl. Zijn smaak.!

Laat het lekker over je heen gaan, het is niet erg. Bij ons zou het wel eens andersom kunnen zijn. Ik kleed me vaak een beetje gek en raar, gewoon omdat ik het leuk vind. Mijn vriend neemt me zoals ik ben, en loopt met eigen trots naast me. Jij bent toch je eigen individu? Dus hij is de zijne.

als het echt niet te doen is confronteren en zeggen dat het spuuglelijk is

Allereerst zou je iets aan je eigen onzekerheid kunnen doen. Door jouw onzekerheid bekijk en waardeer je alles door de ogen van de wereld om je heen. Wanneer je je schaamt voor de kleding of het gedrag van een ander wil dat zeggen dat je ervan uitgaat dat 'de buitenwereld'jou ervoor verantwoordelijk stelt hoe bijv. jouw vriend zich profileert,in dit geval met zijn kleding. Natuurlijk is dit ook vaak zo,,als mensen aanstoot nemen aan iemand,dat er gezegd zal worden: Waarom zegt ZIJ er dan niks van?!! In het gunstige geval,wanneer je je eigenwaarde niet ontleent aan de goedkeuring van de wereld om je heen,zal het antwoord daarop zijn : Omdat hij mag zijn wie hij is,al loopt hij met een oranje gestippelde mijter rond. het is een 'plaatsvervangende schaamte" Zoals je die soms kunt hebben bij een programma als Idols. Je ziet iemand zich 'belachelijk'maken en voelt je in zijn plaats gegeneerd.(waarom hield niemand hem/haar tegen mee te doen???!) Heel menselijk,maar tenzij jij er redelijkerwijs op aangesproken kunt worden,bijvoorbeeld wanneer het om je kind of personeel te doen is,niet reeel. Je schamen voor de daden of het uiten van een ander dan die van jouzelf ,wil zeggen dat je bang bent voor een( negatief ) oordeel van anderen over jou . En is dus niet redelijk wanneer dit niet onder jouw verantwoordelijkheid valt. In dit geval pas je je dus aan aan de onvolkomenheid van de oordelende medemens Dat is iets waar jijzelf overheen moet groeien,lijkt me. En daarbij kun je misschien een voorbeeld nemen aan je vriend....

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100