Hoe hoort het in de Islam van ontmoeting tot het huwelijk?

Weet jij het antwoord?

/2500

een goeie begeleiding o.l.v. een imam.

Vaak zoeken ouders een geschikte partner voor hun kind. Kinderen mogen niet gedwongen worden met iemand te trouwen, maar moeten eerst geraadpleegd worden. Zelf een huwelijkpartner uitzoeken is niet onislamitisch. In de islam is er slechts een relatie mogelijk, tussen een man en een vrouw: die van het huwelijk. De islam hecht hier erg veel waarde aan. De bruidegom behoort zijn vrouw een bruidsschat (mahr) te geven die overeenkomstig is met zijn financiële middelen en met de wensen van de vrouw. Alles wat niet haram is, is toegestaan, bijvoorbeeld sieraden, kleding, geld, een Qor'aan. Een geschenk is niet geldig als het geld geleend is, want een huwelijk met schulden beginnen is geen goede basis voor een stabiele relatie. Het is ook niet de bedoeling dat de man zijn vrouw van haar familie koopt, of dat de vrouw een bruidsschat meebrengt. De bruidsschat wordt vaak gezien als financiële reserve voor de vrouw ingeval haar man haar verstoot of komt te overlijden. In veel islamitische landen worden dermate hoge bedragen geëist dat jongemannen nauwelijks in staat zijn die op te brengen en zich diep in de schulden moeten steken om te kunnen trouwen. De verplichting schiet zo zijn doel voorbij, want enerzijds ondermijnt het de financiële situatie van het gezin en anderzijds leidt het ertoe dat veel mensen lang ongetrouwd blijven, wat de kans op ongewenste seksuele relaties vergroot. Aangezien in Nederland de alimentatie na een scheiding bij wet is geregeld en de vrouw meestal deelt in het pensioen van de man, is een aanzienlijke bruidsschat als financieel vangnet hier niet noodzakelijk. Na het huwelijk heeft de vrouw het recht haar eigen (familie)naam te blijven gebruiken. Ook behoudt zij het recht om zelf over haar eigen vermogen en/of inkomsten te beschikken. De hele maagdelijkheidscultus, zoals het tonen van een bebloed laken en maagdenvlieshersteloperaties, is een onislamitische traditie.

Het groeit voordat je het wist en zal duren tot langer dan je zou verwachten... Dit is overal en altijd zo, maar hoe het voor een individu, voor een bepaalde tijdsgewricht, voor een bepaalde cultuur, voor bepaalde mensen, voor een bepaalde religie, voor een bepaald land, voor een bepaald milieu is weet ik dan weer niet...

Het is voor een man en vrouw toegestaan om een gesprek met elkaar te hebben om te weten te komen wie men aan de andere kant van de lijn heeft dit na het plaats vinden van het huwelijksaanzoek. Dit gesprek moet geschieden in aanwezigheid van een mah'ram zodat er geen gelegenheid verleend wordt aan de influisteringen van de shaytaan. Na de eerste gespreken waarin men onderzoekt hoe de andere persoon nadenkt en of men praktiserend is...etc heeft men geen reden de andere persoon nog telefonisch te spreken. Als u met deze persoon wilt trouwen dient u een huwelijkscontract te sluiten zodat alles toegestaan wordt, verder kunnen afspraken onderling gemaakt worden dat u nog uw studie wilt afronden. Want weet beste zuster, dat de shaytaan diepe gedachten heeft, vandaag is het een telefonisch gesprek, morgen is het een ontmoeding en overmorgen treft men een zonde waardoor de Troon van Allah beeft. En vaak is de vrouw hier de dupe van, nadat men een grote zonde getroffen heeft, kan de man de vrouw vaarwel zeggen en dan blijft de zuster met een grote probleem wachtend op een prins op een witte paard. Sheikh Al-Fawzaan (moge Allah hem beschermen heeft gezegd): Het is toegestaan voor de Al-khateeb (degene die een huwelijksaanzoek gedaan heeft) om zijn Khateebah (de vrouw waarmee hij wil trouwen) telefonisch te spreken als de voogd daar toestemming voor geeft. Het is toegestaan om haar te spreken als men antwoorden wil hebben over belangrijke zaken en het mag niet meer dan hiervoor gebruikt worden. Dit mag alleen als men ervan zeker is dat er geen aanleiding hierin zijn voor verboden gedachten en praktijken. Als deze gespreken via haar voogd geschieden is dit beter. Wat betreft de gesprekken die tussen jongens en meisjes, mannen en vrouwen plaats vinden, waarbij er geen huwelijksaanzoek van te voren plaats heeft gevonden, en die de bedoeling dragen om verder kennis te maken en elkaar te leren kennen, zoals het wordt genoemd. Dit is een zonde en is verboden. Het is een aanleiding tot onzedelijkheid en het treffen van zondes. Allah de Verhevene heeft gezegd: "Weest daarom niet minzaam in jullie manier van spreken, waardoor degene in wiens hart een ziekte is begeerte gaat voelen, en spreekt een juist woord." (Soerat Al-Ah'zaab, aayah 32). De vrouw mag een vreemde man alleen spreken als daar een noodzaak en reden voor is en met normale woorden dat niet gepaard gaat met mooie verleidend woorden (stem). (Fatawa al-mar-ah al-moesliemah, 2/605-605).

Bronnen:
http://forums.marokko.nl/archive/index.php...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100