is het sterk of juist zwak om de eerste stap te nemen na conflict?

enkele dagen geleden stelde ik een vraag ivm mijn relatie. Het kwam erop neer dat ik mn vriend gezegd heb dat hij thuis moest gaan slapen en maar es moest bellen als hij me kon respecteren en dat dat niet betekende dat ik gelijk had. Gewoon respect.
Maar nu krijg ik tegengestelde adviezen. Eén vriendin zegt dat het sterker zou zijn dat ik vanavond had gebeld (we spreken altijd af op donderdag) en gevraagd had "en om hoe laat kom je morgen" alsof er niks aan de hand was.
Een andere vriendin zegt "hou je been stijf, je vraagt al zo lang dat hij je serieus neemt. je hebt ook fouten gemaakt, maar hij ook. Je neemt altijd de eerste stap om het goed te maken. Doe het nu eens niet en laat het van hem komen. Anders leert hij het nooit en denkt hij dat hij alles met je kan doen".
Ikzelf ben ik dubio. Natuurlijk meende ik oprecht wat ik zei. Maar die eerste vriendin heeft een gelukkige relatie, die tweede niet. Dus ga ik ervan uit dat die eerste meer know how heeft. Ze zegt dat ik een machtstrijd geraak als ik niet zelf eerst contact opneem, en hem dan bevestig in zijn neiging om machtstrijden te voeren.
Mijn hart zegt echter dat ik deze keer de eerste stap echt niet wil nemen. Niet omdat ik vind dat hij verkeerd is maar omdat hij zo vaak me naar beneden haalt en weinig respect toont op vele momenten.
Ik weet zelfs niet of ik hem wil zien mocht hij morgen willen komen. Ik wil eerst eens wat afspraken maken voor conflicten in de toekomst, bv. respect voor elkaar.
Wat doe ik nu best?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

In deze situatie is er geen sprake van of 'de eerste stap sterk of zwak is', om de eenvoudige reden, dat hier geen sprake is van een echt conflict. Een conflict is namelijk een botsing van belangen, en dat is hier niet zo. Waar het om gaat, is dat jij (bepaalde) behoeftes hebt. (Net als iedereen). En een van die behoeftes is jouw behoefte aan respect. Dus de oplossing is simpel. Zeg hem, dat jij behoefte hebt aan respect. En vraag hem, of hij jou kan bellen als hij denkt dat hij deze behoefte van jou kan vervullen. "Omdat je wel veel van hem houdt", bijvoorbeeld. Waarom is het dus een oneigenlijk conflict? Omdat jij van hem *eist*, dat hij jou respecteert. Dat is een onmogelijke eis: het ligt buiten jouw wil. Het is iets wat hij al dan niet aan jou kan geven. Je kunt dat niet afdwingen. Er is geen enkele manier om dit voor elkaar te brengen, dus alle (emotionele) energie is voor niets. You can't stop the rain by complaining. Laat die eis dus vallen, en richt je op jezelf, op je eigen behoeften. Het is dan aan hem, en alleen aan hem, om daar iets mee te doen.

Dat ligt aan het conflict en jouw "functie" daarin denk ik. Ik lees helemaal onderaan deze tekst, dat je zelf eigenlijk al het antwoord geeft: "Ik weet zelfs niet of ik hem wil zien mocht hij morgen willen komen. Ik wil eerst eens wat afspraken maken voor conflicten in de toekomst, bv. respect voor elkaar." Dat gesprek zou je misschien ook morgen kunnen voeren. Is dat sterk? M.i. wel, omdat jij het initiatief neemt. Het is sterk, als je voor jezelf opkomt en als je bereid bent om erover te praten. Vraag is: is het belangrijk te weten of iets sterk of zwak is? Of is het belangrijk te doen wat je voelt?

je zult toch eerst de zaken voor jezelf op een rijtje moeten krijgen, voordat het zin heeft, om met hem contact op te nemen. wat wil je nu zelf echt? pas dan kan je hem vertellen, hoe het verder moet gaan volgens jou in de toekomst.

Oei moeilijk.........maar je bent juist sterk als je hem een hele poos niet gaat zien. hoe zwaar dat ook is........want dit is je levenspartner die ik begrijp het voor jou niet zo leuk maakt het leven......bij een vriend......zou ik soms wel weer als eerste zeggen oke`.....we gaan om de tafel zitten , maar uit jouw verhaal begrijp ik.......dat dit is al langere tijd speelt en eens moet je lief en sterk zijn voor jezelf.dus geef het tijd.....dan ga je er anders tegen aan kijken.....even afkoelen en dan bekijken. wil ik hem nog wel terug....en zo ja dan heb je hem laten zweten.en alsnog een gesprek.....en dan zijn de gemoederen gekalmeerd en neem je betere beslissingen.......ik praat uit ervaring.teveel goed zijn voor de ander,is beklemmend en beangstigend,,,,,dus eindelijk nu goed gedaan zo

Deze relatie gaat niet zo soepel. Het beste voor beide is om even elkaar met rust te laten en gevoelens voor elkaar onder loep te nemen. Wat je vooral niet moet doen is anderen laten over jou beslissen. Denk goed na wat deze persoon voor jou betekent. Wees eerlijk tegen jezelf en hem en laat dit machtstrijd spel niet een obstakel vormen voor een gelukkig relatie.

Ik snap dat je wil weten wat wij vinden. Maar iedereen geeft zijn mening aan de hand van wat zij zouden doen en wat hun ervaring is. Dat is erg gevaarlijk. Omdat we punt 1 de situatie helemaal niet kennen en punt 2 dat wij niet jou zijn. En het zelfde geldt voor jou vriendinnen. Goed bedoelde adviezen maar het maakt het voor jou niet makkelijker op. In een relatie zie je vaak dat een persoon de goedmaker is. Die persoon houd naar mijn idee niet van ruzie. En dat is de reden dat die persoon het snel goed wil maken. Er is maar een advies wat ik je wil geven en die vraag stel ik me zelf altijd af. Maakt hij mij gelukkig. Als je daar aan twijfelt dan klopt er iets niet. En eigenlijk heb je dan je antwoord al meteen.

Het is absoluut een sterkte om, no matter what, de eerste stap naar verzoening te kunnen/willen zetten. Je geeft het zelf aan dat degene die deze aanpak praktiseert een veel gelukkiger leven heeft dan degene die het been stijf houdt. Bovendien is het niet jouw hart dat jou ingeeft dat jij deze keer die eerste stap niet wil nemen. Het is jouw ego dat jou doet geloven dat het jouw hart is, dat is nu eenmaal dé valkuil des levens. Machtstrijd is dus een groeiproces en/of uitwisselingsproces van ervaringen tussen ego's en wie dat beseft die gaat bewuster keuzes maken vanuit het hart. Wat jij nu best doet is volgens mij dat jij je heel bewust terug trekt met jezelf en alle reacties van anderen even laat voor wat ze zijn. Je gaat liggen of zitten en stelt jezelf de vraag wat Jij in het diepst van je hart wil. Wil je jouw gelijk halen en dus jouw ego laten winnen? Of wil je een tevreden leven en dus jouw hart laten spreken? Indien je er toch niet in je eentje uitkomt? Via bijgevoegde link kan je allicht een pak extra wijsheid vergaren. Je kan je ook gratis inschrijven voor de nieuwsbrief. Pik er datgene uit waar Jij je écht goed bij voelt. Met andere woorden, leer dus voelen wat écht bij jou past en wat niet. Niet zelden zijn anderen een stoorzender tussen onszelf en onze geliefde. Soms is het dus aan te raden om op een kordate doch Liefdevolle wijze voor onszelf te kiezen en grote kuis te houden in ons leven. Ik zet mensen liever op 'hold' (al dan niet voor korte of lange duur) dan ze direct de deur te wijzen. Zo vermijd je het vaak zenuwslopend proces van telkens opnieuw plooien glad strijken ;-) Liefs, Succes en Mega Big Smile van me

Bronnen:
http://www.mannenfluisteraar.nl/

Ik vind het absoluut een teken van sterkte als jij die eerste stap zet. Het niet zetten van die stap zie ik als zwak of liever gezegd koppigheid en dat leid tot alleen maar tot verharding van standpunten. Jij bent groter als je die eerste stap zet en laat zien dat je zoekt naar oplossingen. Wel vind ik dat het niet áltijd zo zou moeten zijn, een goede relatie is natuurlijk een kwestie van geven en nemen, als die eerste stap altijd van jou kant komt zou ik er op een gegeven moment geen heil meer in zien. Nogmaals, het is niet 'met hangende pootjes' terug komen het is willen zoeken naar oplossingen en laten merken dat het je raakt. Succes!!

het is totaal niet zwak om de eerste stap te nemen na een conflict, MAAR dit kan je niet zwart/wit op deze vraag beantwoorden...! het gaat er natuurlijk om of het in *dit* geval sterk of juist zwak zou zijn. als ik je verhaal lees, lijkt het mij, dat je niet zit te wachten op nog meer conflicten/ruzies . als je, ik herinner me je vorige vraag, keer op keer niet gerespecteerd wordt, dan lijkt het mij verstandig om je poot stijf te houden, om bij je standpunt te blijven en pas na tenminste een blijk van waardering voor je mening en een of meerdere serieuze gesprekken weer toenadering te aanvaarden, laat staan te zoeken. ik wens je sterkte, het zal niet meevallen.

Eigenlijk klinkt het niet alsof jijzelf in dubio bent. Je laat je van je eigen pad halen door je vriendinnen die het natuurlijk beiden goed bedoelen. Volg je eigen gevoel, neem jezélf serieus. Citaat: ***Mijn hart zegt echter dat ik deze keer de eerste stap echt niet wil nemen. Niet omdat ik vind dat hij verkeerd is maar omdat hij zo vaak me naar beneden haalt en weinig respect toont op vele momenten. Ik weet zelfs niet of ik hem wil zien mocht hij morgen willen komen. Ik wil eerst eens wat afspraken maken voor conflicten in de toekomst, bv. respect voor elkaar. Hoe helder wil je het hebben? Hoe serieus neem jij je eigen gevoel? Het best volg je jezelf.

ik ben het met de rest eens,het ligt er natuurlijk aan wat de inhoud is van de conflicten tussen jouw en je partner. wat jij van binnen echt voelt en waar jij achter kunt staan? heb vertouwen in jezelf en volg dat vertrouwen hoe zwaar het ook mag zijn. ik merk dat je in je tekst er nog niet uit bent wat je nu echt wilt met hem.mijn tip is om toch af te spreken en het met hem er over te hebben.na deze afspraak zul je waarschijlijk ook meer antwoorden hebben en kun je verder overwegen of je met hem verder wilt,ja of nee. bedenk wel dat je jezelf niet te kort mag doen bij wat je beslist,ik vindt dat er in een relatie een goede basis moet zijn van:vertrouwen,respect,en goede uiting naar elkaar. hier kun je zelf heel wat aan toevoegen,hoor. maar ik denk dat je "sterk"bent als je voor JEZELF de juiste keuze durft te maken ,hoe zwaar deze ook zal zijn... jij mag ook gehoord worden in een relatie omdat je het waard bent.kan/wil hij dit niet ,is de basis niet goed en zul je naar mijn mening altijd achter jezelf aan blijven lopen.

ik denk niet dat je in termen moet denken als zwark of sterk, maar wat het verstandigst is voor JEZELF. ik denk dat het niet verkeerd is om je been even stijf te houden, niet omdat je wil omdat hij als eerste contact moet zoeken, maar gewoon om ieders wat tijd en ruimte te krijgen om rustig op een rijtje te krijgen wat je nu wel en niet wil (in een relatie) zo te lezen loop je al een tijd te emmeren in deze relatie, maar maak er geen machtstrijd van. (iemand heeft enkel macht als je het geeft/hieraan toegeeft) dus los gezien van wat jij hebt gezegt over wie als eerste contact op wil nemen: wat vind JIJ voor jezelf verstandig, en op welke manier blijf jij trouw aan jezelf. in een relatie die al een tijd niet lekker loopt zit het gevaar erin dat je jezelf op een gegeven moment ook niet respecteerd door altijd maar water bij de wijn te doen, de verstandigste te zijn etc. blijf dus trouw aan jezelf. luister naar je eigen gevoel (nog meer dan de adviezen en elk ander persoon zegt)

Het is niet sterk of zwak, maar verstandig om de 1e stap te nemen. Anders komt er nooit een dialoog. Gezien de leeftijd hebben we te maken met volwassenen die weten wat ze willen, maar dat wederzijds even elkaar moeten inprenten, zonder elkaar respectloos te behandelen.

Tips en adviezen van anderen zijn altijd gekleurd door persoonlijke ervaringen van die persoon. Je geeft dat zelf al aan: de een is gelukkig in de relatie en zou dat doen en die andere vriendin is dat niet en zou haar poot stijf houden. Jij schrijft iets belangrijks in je verhaal: jij hebt een gevoel over de 1e stap zetten of niet. Dat is jouw gevoel, gebaseerd op jouw eigen ervaringen, normen en waarden. Dat is het belangrijkste om te volgen. Het is fijn als anderen je willen helpen bij het nemen van een beslissing maar dat geeft alleen aan wat zij in jouw plaats zouden doen. Mijn advies is dat je je eigen gevoel volgt en ervaart wat daar het resultaat van is. Gebeurt er iets anders dan je had verwacht of had gewild? Doe het een volgende keer anders. Gaat het wel zoals jij wilt en je er goed bij voelt, gebruik die ervaring een volgende keer bij een beslissing. Zo leer je je eigen keuzes maken en wat ze voor gevolgen hebben. Dan weet je of je ze wilt aanpassen (voor een ander resultaat) of niet. Verder schrijf je dat hij niet verkeerd is maar je wel naar beneden haalt en weinig respect toont. Als jij deze dingen belangrijk vindt in een relatie en die krijg je nu niet van hem, is het belangrijk om te beslissen wat je met deze relatie wilt en of je verwacht dat hij je in de (nabije) toekomst met respect gaat behandelen. Dat neem je dan mee in je eigen beslissing over je reactie op hem.

Bronnen:
hr-adviseur/coach

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100