Hoe kan je communiceren met een binnenvetter?

Mijn vriend is een binnenvetter daar staat hij om bekend bij z'n familie. Sinds ik hem ken heeft hij óm de zoveel tijd problemen met zijn maag. Meerdere onderzoeken gehad in het ziekenhuis, maar daar konden ze niks vinden. Door zijn moeder heeft hij nu een paar keer een Mora therapeut bezocht en die zei dat hij teveel op z'n hart draagt en meer moet praten. Ik weet uit eigen ervaring dat het vaak makkelijker is om te praten met iemand waarmee je niet emotioneel verbonden mee ben. Sinds dat moment lijkt hij alleen nog stiller geworden en zoekt geen hulp. Ik raak er behoorlijk gefrustreerd van en weet niet of ik het er hier maar gewoon gij moet laten. Maar word er zelf wel een beetje radeloos van omdat ik vind dat je in een relatie over alles moet kunnen praten. Wat kan ik in dit geval het beste doen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Uit ervaring weet ik dat deze situatie frustrerend kan zijn doch je doet er noch jezelf noch de ander(en) een plezier mee door te beweren dat hij 'moet' praten want daarmee drijf je de ander nog meer naar binnen. Het is geen makkie maar het loont wel degelijk als je de ander gewoon laat zijn zoals die is. Het aanvaarden van het anders zijn van de ander is het mooiste en het meest liefdevolle geschenk dat je kan geven. Als je dat kan volhouden dan komt die ander wonder boven wonder wél naar buiten. Heb je er al eens bij stil gestaan dat de maagklachten in evenredigheid te wijten zijn aan het puch-gedrag van de omgeving? Van zodra iedereen in jullie omgeving ophoudt met kritiek over het zogenaamde 'abnormale' gedrag van jouw vriend dan kan hij rust vinden met zichzelf en in zichzelf. Er zijn nu eenmaal mensen die van nature minder behoefte hebben aan praten doch ooit heeft iemand besloten dat dit niet normaal is en velen zijn dat gaan geloven. Ook ik dacht ooit dat je binnen een relatie alles moest kunnen bespreken, ook ik forceerde daardoor die ander. Tot ik op een dag begreep dat niet iedereen zoveel behoefte heeft aan verbale communicatie als ikzelf. Grappiger nog. Voor de binnenvetters zijn wij de babbelzieken ;-) Sinds ik dat begrepen heb ben ik bewuster gaan zwijgen en bewuster gaan observeren. En ja hoor, het loont elke keer opnieuw. Van zodra je de binnenvetter voldoende begrip, oprechte liefde, tijd en ruimte geeft doorbreekt die zelf de stilte. Anderen beelden altijd exact datgene uit waar wij iets van te leren hebben. De binnenvetter is een prachtig voorbeeld van wat er gebeurt als je anderen bewust of onbewust wenst te veranderen naar jouw visie op het zogenaamde normale. Dat werkt onvermijdelijk contraproductief. Dus communiceren met een binnenvetter doe je door aanvankelijk zelf de communicatie te beperken tot zaken die de ander écht interesseren. Welke zaken dat zijn? Dat kom je onder andere te weten door die ander bewuster te observeren en door vragen te stellen. Je merkt al snel welke vragen stilte of irritatie opwekken en dan weet je dat je aan de comfort-grens van die ander gekomen bent. Stel jezelf de vraag of je écht van deze persoon kan houden zoals die is. Maak jezelf niets wijs want als je de ander niet kan aanvaarden zoals die is dan kan je het niet blijvend opbrengen om lief, begripvol en vrolijk te zijn. Daaraan merk je dan dat jij je eigen grenzen niet respecteert. Liefs en Succes ermee!

binnenvetters hebben moeite om zich te uiten, dat is hun probleem. De oplossing is voor iedereen verschillend. Je kunt oplossingen aanreiken, dat is niet hetzelfde als opdringen natuurlijk. En het is aan je vriend wat hij ermee doet. Mijn idee om aan hem voor te stellen: schrijven. Als hij zijn gedachten aan papier toevertrouwd komen er vaak oplossingen uit voort en verdwijnen de zorgen. Schrijven kan in een schrift of in een Worddocument. Wat hij schrijft kan hij bewaren of wegdoen, wat hij wil. Maar dat hij schrijft, daar gaat het om. Je frustratie is begrijpelijk, maar lost niets op en daar help je hem niet mee. In een relatie over alles kunnen praten is wel een hele hoge verwachting. Misschien klopt die niet helemaal. Veel succes.

Ik ben het eens met wat er in het antwoord hierboven wordt gezegd; je kunt oplossingen aanreiken, maar opdringen moet je doen. Schrijven kan inderdaad een goed optie zijn. Voor iemand die "geen prater" is, kan het makkelijker zijn om dingen op te schrijven. Diegene heft dan wat meer tijd om te bedenken wat hij zeggen wil. Zelf heb ik (ook ene intovert persoon) wel goede ervaringen met opschrijven. Dit schijnt iets te maken te hebben met de manier waarop iemand gebruik maakt van het lange- en kortetermijngeheugen. Meer introverte mensen, schijnen meer een beroep op het langetermijgeheugen te doen; het duurt daardoor wat langer om de juiste informatie bij elkar te zoeken. Maar het is wel meer doordacht dan bij meer extraverte mensen. Zie voor een wat uitgebreidere en duidelijkere beschrijving hiervan het boek "Het introverte type, een stille kracht", van Marti Olsen Laney. Bij mondeling communiceren, kunnen vriendelijkheid en heel veel geduld belangrijk zijn. En vragen stellen. Helemaal "vanuit het niets" iets vertellen over wat je bezig houdt, kan lastig zijn voor een gesloten persoon. Vragen kunnen helpen om wat structuur aan te brengen. Een beetje "half open" vragen, zijn het geschiktst. Als ze "te open" zijn, is het lastig voor de beantwoorder om te bedenken waar hij moet beginnen. Maar het antwoord moet weer meer kunnen zijn dan alleen "ja"of "nee". Overigens moet het geen "ondervraging" worden. Verder heb ik wel vaker gelezen dat mannen problemen graag zelf oplossen. Ze zouden minder behoefte hebben om erover te praten en liever zelf een oplossing uitdenken. Maar hoe dat precies werkt, kan een man je misschien beter vertellen.

Je schrijft niet, hoe lang jullie al een relatie hebben. En jij vindt, dat je in een relatie over alles moet kunnen praten. Praten is iets, wat een mens moet leren. Als hij uit een gezin komt, waar het niet gebruikelijk en/of aangemoedigd werd om heel open met elkaar om te gaan, en ieder klein dingetje besproken werd , dan heeft hij het waarschijnlijk niet geleerd. Een binnenvetter is vaak onzeker over de 'belangrijkheid' van waar hij mee zit : hij/zij vindt, dat je een ander niet moet lastig vallen of belasten met dingen, waar tóch geen oplossing voor lijkt te zijn. Praten omdat het oplucht, of bij jezelf helderheid brengt omdat je al pratend zelf bepaalde prioriteiten ontdekt, kennen deze mensen niet. Zéker als er thuis geen aandacht was, of als er dingen afgedaan werden met : kop op, joh, het gaat wel weer over, dan leert een kind z'n innerlijke dingen binnen te houden. Staat hij wel open voor jouw zieleroerselen? En spreek jij wel over alles wat je bezig houdt? Hoe reageert hij daarop? Vraagt hij door? wil hij de achtergronden van bepaalde gevoelens die jou bezig houden, weten? Heb je het gevoel, dat als jij iets vertelt aan hem, dat hij dan ook echt voor 100% luistert, en zich een deel ervan voelt? Dan komt het , mét het naar elkaar toegroeien en steeds vertrouwder worden met elkaar, waarschijnlijk langzaam maar zeker meer en meer op gang, dat hij zich naar je opent. Geduld en hem dat vertrouwen geven, dat er niets te onbelangrijk zou zijn om aan jou te vertellen : dat is, naar mijn mening, de enige manier om die toenemende vertrouwdheid te laten groeien. En dat kan een héél lang proces zijn, waarin vragen absoluut geen plaats hebben. Want ik vrees, dat hij dan dichtklapt. Dus dat het averechts werkt. Alsof het 'moet'.... Niet radeloos worden. Gewoon blijven uitstralen, dat hij altijd ten alle tijden bij je terecht kan, en dat jij er nooit met iemand anders over zal praten, wat hij jou heeft toevertrouwd. Hij heeft zijn eigen mond gekregen om te vertellen aan wie hij zelf uitkiest. En ook daarvan moet jij hem overtuigen. Want als hij 'zijn' verhaal tegenkomt bij anderen dan jij, en jij dus blijkbaar 'zijn' verhaal verteld hebt, dan ben je terug bij 'af', of nóg verder, dan je je nu al voelt... Wijsheid en geduld, meis, en tederheid, warmte en de liefde die je voor hem voelt....

Hoe kan je communiceren met een binnenvetter vraag je... Ik zou jou willen vragen, kan jij leven met een binnenvetter... Een binnenvetter kan wel meer open worden, als hij bereid is aan zichzelf te werken, maar het zal gewoon geen open boek worden. Zijn karakter is nu eenmaal niet extravert maar introvert. Hoe meer jij erop zinspeelt dat het voor jou belangrijk is dat hij open is, hoe geslotener hij zal worden want hij zal zich tekort voelen schieten. Mijn vader was een binnenvetter, en mijn moeder kwam uit een groot gezin, dus die was gewend aan praten en ze kon maar moeilijk wennen aan de stille avonden samen met mijn vader terwijl ze zielsveel van hem hield. Mijn vader wist niet waar hij het over moest hebben, of hoe, hij kon het niet. Er was toen ook nog geen tv of computer als afleiding, en mijn vader, die ook heel veel van mijn moeder hield, verzon toen een mooie oplossing. Hij las haar elke avond voor uit een boek wat zij beiden mooi vonden terwijl zij o.a. sokken stopte en luisterde. Mijn ex-genoot was ook een binnenvetter. Ik kon er uiteindelijk dus niet mee omgaan. Ik heb geleerd dat je een binnenvetter zichzelf moet laten zijn, en alleen heel veel liefde en geduld en warmte kan zo iemand wat opener maken. Maar het kan net zo goed niet uitwerken als je hoopt. Hou je genoeg van hem om hem te accepteren als hij NU is? Ook al zou hij niet veranderen, wil je alleen hem en hem alleen als je geliefde? Dan redden jullie het wel. Wil je hem veranderen? Denk dan eerst eens goed na, want een ander veranderen kan je nu eenmaal niet, dat kan alleen hijzelf. Als hijzelf wil. Als jij vindt dat je in een relatie over alles moet kunnen praten ben je op dit moment met een man bij wie die wens niet in vervulling zal gaan. Als je wilt communiceren met hem, open jezelf dan naar hem toe, stel je kwetsbaar op en vertel jouw eigen verhaal. Misschien is het dan iets makkelijker voor hem om daarop met zijn eigen twijfels, gevoeligheden te komen. Het kan ook zijn dat hij niet weet wat hij erop moet zeggen, waarop hij dan maar niets zegt... Frustrerend en iets om goed over na te denken. Als je echt heel erg veel van deze man houdt kan je er voor kiezen om zelf een cursus in acceptatie te gaan volgen. Dan leer je datgene te accepteren wat niet veranderbaar is voor jou, zonder frustraties. Ik weet het... moeilijke materie en geen kant en klare oplossing. Misschien toch: onvoorwaardelijke liefde.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100